[JunK ft.KW,CNN]I’m old. เขาเรียกผมว่าจุนเค

Title:I’m old. เขาเรียกผมว่าจุนเค
Couple : JunK,KW,CNN
Writer : LoveMe [KissMe]
Summary:ฟิควันเกิดปู่ที่มาในวันเกิดของอิโฮ คิคิคิคิคิ
I’m old. เขาเรียกผมว่าจุนเค

“กึก!!”

“กึก!!!”

“กึก!!!!”

เสียงที่ดังออกมาจากปลายเล็บสวยๆที่ทุ่มกระแทกพื้นโต๊ะไม่ยั้งเรียกสายตาผู้คนที่เหลืออยู่อีกมากมายให้โผล่หัวขึ้นไปมองต้นเสียงนั้น ..ต้นเสียงที่ไม่ว่าใครฉายสายตาไปเจอ ก็ต้องมีอันขนหัวลุกซู่!!! กับหน้าตาท่าทางไม่สบอารมณ์อย่างปิดไม่อยู่ของไอ้คนที่กำลังหลิ่วตา กัดปาก ทำจมูกฟุดฟิดไปมาพอๆกับสองแก้มที่กลมหงิกเพราะเจ้าของมันทำหน้าตาบูดบึ้ง นิ้วก็เคาะลงเป็นจังหวะบนโต๊ะกินข้าว ..อย่างกับว่ามันจะเก็บกดอารมณ์ หรือเป็นจังหวะที่คอยดึงคอยรั้งแอนด์ยั้งสติสตังคนเคาะไว้ได้บ้าง

นี่ยังไม่รวมสายตานะ ..สายตามันแบบว่าโคตรแมร่มอ่ะ แมร่มมากๆประมาณที่พอสบปุ๊บรู้สึกเหมือนถูกถีบไปอลาสก้า หรือไม่ก็แก้ผ้ายืนอยู่นอกหอพักอย่างใดอย่างนั้นเลยอ่ะ

หนาวเย็นสะท้านจับใจโคตรๆ

“พี่มินจุน อูด้งเป็นอะไรเหรอ”คนที่ถูกถามเงยหน้าขึ้นไปมองไอ้มักเน่ที่นั่งอยู่บนโซฟาไม่ห่างตีนและไม่ใกล้จนช่วยเหลือได้ จุนซูกลืนน้ำลายพลางเหลียวตาไปมองคนที่ตาก็ยังจ้องจอสกรีนของโน็ตบุคดำขลับอยู่ที่เดิม องศาเดิม และเคาะนิ้วดังจังหวะเสนาะอยู่เยี่ยงเดิมอีกที

..มองดูคาดหมายแล้วว่าตัวเองควรเก็บของที่วางเกะกะอยู่ไว้ให้เร็วที่สุด

“ตกลงอูยองเป็นอะไร พี่มินจุน หะ!!”อีกเสียงนึงจากไอ้ตี่ที่งอกหัวออกมาจากช่วงไหล่และช่วงแขนของชานซอง เอ่ยเร่งถามด้วยเสียงที่ไม่ดังนักเพราะกลัวคนที่ทำหน้าฟ้องประชาโลกอยู่ว่า ‘กูอารมณ์ไม่ดีอยู่โว้ย’นั้นจะได้ยิน

“ไม่รู้เหมือนกันเว้ย”

“โหอะไรวะ ..เป็นถึงคิม จุนเคไม่รู้ได้ไง”เสียงบ่นกระปอดกระแดและหน้าตาดูแคลน ทำให้มินจุนเลิกคิ้วถลึงตาใส่

แมร่มเหอะ ไอ้ชาน แล้วกูจะไปรู้ได้ไงว่าไอ้ขวัญใจมหาชน ไอ้คนที่แม่ยกพ่อยกทั้งหลายรักทะนุถนอมและใส่พานถวายไอ้หล่อของวงอยู่ตลอดเวมันเป็นอะไร

กูไม่ใช่พ่อมันนะเว้ย กูจะได้รู้ไปซะหมดน่ะ หา!!!!!

มินจุนส่ายหัวบรื้อหันไปมองอูยองอีกรอบ สายตาท่าทางที่จุนซูผู้กำลังนั่งนับไพ่และลูกเต๋าในตารางไฮโซที่เขาจะเอาไว้แก้เครียดแก่น้องๆในวงเสียวต้นคอวิบวาบ และขนสปรินตัวกันลุกเกรียวเสียยิ่งกว่าตอนที่ไอ้ตี่น้องบังเกิดเกล้ามันขว้างเสื้อผ้าที่ไปทิ้งไว้ในห้องเจ้าตัวของไอ้มักเน่ไม่รักดีออกมาจากห้องแบบไม่ใยดีเจ้าของมันสักเสี้ยว …พร้อมถ้อยคำเสียงเย็น ตาหวานวาดยิ้มสวยแบบอี จุนโฮแล้วประกาศิตพิชิตชัยว่า

‘เบื่อไอ้พวกหัวงู ไอ้พวกที่หลีไปทั่วไปหมกหัวที่ไหนก็ไป ไม่ต้องมาเฉียดอี จุนโฮอีก’

นั่นสยองแถมโหดร้ายขนาดนั้น ยังไม่น่ากลัวเท่าไอ้คนข้างหลังเขาที่มันยังนั่งเคาะนิ้วกับโต๊ะไม่เลิกเลยสักนิด ..เพราะอย่าน้อยอี จุนโฮมันเคืองมันโกรธ มันโมโห เมนมา เมนขาดประจำเดือนหมดอะไร มันก็ประกาศออกมาทั้งทางสีหน้า แววตา คำพูด และอย่างเด่นชัดกับการกระทำ แถมไอ้มักเน่ของพวกเขา มันก็รู้ว่าเมื่อไหร่มันควรจะเป็นหมี หรือคนจับแมว ..เพราะลองตาไอ้ตี่มันของขึ้น ชานซองมันก็แทบจะกลายเป็นชั้นวางรองเท้าให้เหยียบขึ้นไปสูงๆ แล้วมันค่อยรวมตัวลงทีหลังยามนางพญาอารมณ์เย็น

แต่…..

“กึก!!! กึก!!! กึก!!!!” ไอ้เจ้าของเสียงนี้เหรอ ..ให้ตายมันก็ไม่พูดหรอก ท่าทางก็ไม่แสดง หน้าตาก็ไม่อำนวยกระทำใดๆในสามโลก ..นิ่งสงบสยบความเคลื่อนไหวเสมอ …

“เมื่อไหร่จะกลับ!!!” แต่ก็เฉพาะตอนที่ไอ้คุณมันอยู่ล่ะนะ..

..แล้วที่เหลือเวลาไอ้หล่อมันไม่ว่างน่ะหรือ ..TT อย่าถามได้ไหมรู้สึกยังไง อย่าถาม~~~~

“กูว่าพวกเรารีบไปเหอะว่ะ”มินจุนรีบเอ่ยขึ้นทันที ไอ้ไพ่แจ็ค แหม่มอะไรกระเด็นออกนอกสำรับก็ช่างมันก่อนเถอะ ตอนนี้กูขอลี้ภัยก่อนล่ะ มือยาวซีดไม่แพ้หน้าขาวยาวๆรีบจับรวบผูกผ้าใส่ไพ่แล้วหมายยัดทิ้งไว้ใต้โต๊ะก่อนจะหันหัวเรือเข้าห้องแบบรวดเร็วไม่ทิ้งไอ้คู่รักมักเน่ที่วิ่งหายเข้าห้องจุนโฮไปทันทีตั้งแต่ประโยคเมื่อกี๊แล้ว

แต่ยังไม่ทันจะได้จับผ้า…

“พี่มินจุน”
น้ำเสียงยะยาบสะท้านโลกาดังมาให้ได้ฟัง …แล้วทำไมต้องเป็นชื่อกูด้วย
ซวยอีกแล้วช่ายม๊ายยยยย คิม แดกู TT

“จ๋าTT”

“เมื่อไหร่จะกลับ” ใคร ที่ไหนกลับ อิคนชื่อมินจุนมันก็นั่งหัวโด่อยู่นี่ไงจ๊ะน้องรักจ๋า

“มะ หมาย ถึงใครเหรออูยอง ..ถ ถ้า ไอ้แทคน่ะมันมีถ่ายอีกสองสามรายการคืนนี้ คงไม่กลับหรอก”มินจุนเสี่ยงตอบคำถามไป เพราะตอนนี้สมาชิกสองคนที่ไม่อยู่ที่นี่ก็คือไอ้คุณกะไอ้แทค ..แล้วทำไมเขาถึงไม่พูดถึงไอ้คุณก่อนน่ะหรือ …ถ้าเป็นคุณจะพูดให้เปอร์เซ็นเสี่ยงตายตัวเองเพิ่มไหมล่ะ ดูหน้ามันสิ

“ผมถามถึงพี่แทคเหรอ”…แอร๊ยยย แล้วกูจะรู้ม๊ายยย คราวหน้าก็หัดใส่สรรพนามให้กูด้วยเซ่ ไอ้ห้อย

“อ .. ไอ้คุณน่ะเหรอ”มินจุนงัดนิ้วตัวขึ้นมานับไปก็ปาดเหงื่อซกๆบนหน้าผากทิ้งไปด้วย …ชาติที่แล้วกูทำบุญด้วยอะไร ถึงกลายมาเป็นตัวตนเล็กๆในช่องแคบแห่งความใจร้ายของเมียเพื่อน เมียน้องแบบนี้วะ

” ไอ้คุณมีถ่ายสตองฮาร์ต วีก็อตเทปพิเศษ แล้วก็ถ่ายแบบอีกสองที่ ตอนนี้สี่ทุ่ม..เดี๋ยวก็น่าจะกลับแล้วล่ะอูยอง”เอ่ยข้อมูลพลางยิ้มหวานแบบใจขาดเพื่อว่าจะกู้สถานการณ์ได้บ้างอะไรบ้าง ..แต่กลับต้องกลืนน้ำลายเอื๊อกกับท่าทางแสยะยิ้มของไอ้คนที่ปิดหน้าจอโน็ตบุ้คของคนพี่มันอย่างแรงแบบไม่กลัวปุ่มกระเด็น จอร้าว หรือใครหน้าไหนจะโกรธสักนิด (แล้วใครจะไปโกรธมันลงฟะ)

“หึ ถ่ายกันเข้าไปเหอะรายการนั้น บ่อยจริงนะ”เสียงยะเยาะติดเย้ยแบบนางร้ายเป็นบ้าที่ได้ฟัง คิม จุนเคคนนี้ขอยืนยันว่ามันไม่ได้พูดถึงสตรอง ฮาร์ตอย่างแน่นอน ..เชื่อเหอะ

“พี่มินจุน”

“จ๋าาาาา”จุนซูหันไปมองไอ้คนที่ลุกขึ้นจากโต๊ะกินข้าว ทิ้งไอ้โน็ตบุ้คสุดถึกไว้ที่เดิม ด้วยใบหน้าที่งอง้ำไม่เปลี่ยน ..ถ้ากูเป็นมึงกูจะใส่เกาะกลับมาว่ะไอ้คุณ

“เขาใส่ชุดพี่ได้ไหม”คำถามที่จุนซูได้แต่ขมวดคิ้ว ..เขาไหนของมันไม่รู้ แต่ขอฟันธงคอนเฟิร์ม แถมน้ำเต้าปูปลาให้เลยว่าไม่ใช่ไอ้แทคชัวร์ๆ

“ด ..ได้ นะพี่ว่า”ถึงจะต้องเพื่อให้กล้าม เขากับไอ้คุณก็ตัวไม่น่าจะห่างกันเท่าไหร่

“แล้วพี่มีชุดนอนกี่ชุด”

“ก ก็หลายอยู่แหละจ้ะ”

“ดี”อย่ายิ้มแบบนั้นจาง อูยอง อย่ายิ้มแสยะแบบนั้น

“งั้นพี่ช่วยบอกเขาด้วยว่าคืนนี้เขาอยากจะนอนห้องไหน ห้องใครก็เชิญไปนอน แต่ที่เดียวที่เขาห้ามเข้ามาคือห้องตัวเอง ..เข้ามาเอาชุดเอาของอะไรก็ไม่ต้องเข้ามา แล้วพี่ก็เอาชุดพี่ให้เขาใส่ด้วยนะ เข้าใจไหม”สั่งโฉะๆไว้ ก่อนจะก้าวฉับตรงไปที่ประตูห้องนอน แต่ก่อนจะจมหายเข้าไปในห้องก็ไม่ลืมจะหันมาทิ้งอีกประโยค

“แล้วฝากบอกเขาด้วยว่าผมไม่อยากนอนกับคนอื่น ..ใครไม่ใช่ครอบครัวผมก็ขี้เกียจนอนด้วย!!!”

“พี่มินจุน” ประโยคแรกที่คนที่พึ่งมาถึงบ้านพักนั้นเอ่ยออกมาก่อนอะไรเพื่อน คือชื่อของคนที่นั่งหัวโต ผมฟูกระเซิงอยู่หน้าจอทีวี เอ่ยเรียกขึ้นก่อนเพราะคนที่ตัวเองควรจะเจอหน้าเป็นคนแรกของทุกครั้งที่กลับบ้านมากับไม่โผล่มาให้เจอแม้แต่เงา

“อะไรวะไอ้คุณ” คิม จุนเคเอ่ยรับอย่างเหวี่ยงๆอารมณ์ …ให้ตายเหอะ แม่รมเอ๊ย ทำไมต้องเป็นชื่อกูทุกทีเลยวะ ทำมายยยยยยย

“อูยองล่ะ” นั่นไง ไหมล่ะ ก็เพราะประโยคต่อมาจากชื่อเขา มันเป็นอีหรอบนี้เสียทุกรอบ เขาถึงได้ปวดใจแบบนีไง T^T

“อยู่ในห้องนอนมึงน่ะแหละไอ้คุณ”เอ่ยบอก ก่อนจะยกมือห้ามคนที่กำลังจะทำท่าเดินขึ้นบันไดไปหาคนที่มันถามหา เรียกสายตางุนงงให้มามองดูมินจุนที่เดินไปหยิบผ้าสองสามชิ้นมายื่นให้กับตัวเอง

“อ่ะ มันบอกให้กูเอามาให้มึง”มินจุนดันเสื้อให้แนบอกของนิชคุณเป็นการเร่งให้รับเอาไว้ในครอบครอง แววตาฉงนไม่น้อยมองดูชุดนอนของคนตรงหน้า

“แล้วก็ฝากบอกด้วยว่าวันนี้มันงอน ไปง้อซะ”เอ่ยบอก ดวงตาคมโตหลิ่วมองหน้ายาวๆของพี่ชาย

“อูยองพูดแบบนั้นเหรอพี่”

“เปล่าอ่ะ”ส่ายหัวเห็ดเบาๆ

“แต่อย่างไอ้อูยองมึงก็รู้ ทุกคำพูดตั้งแต่อ้าปากก็เห็นที่เขียนไว้เป็นลิ้นไก่แล้วว่ะ ..ว่ามันงอนมึง ง้อด่วน”คนมากอายุหลิ่วตาแล้วยัดเยียดเสื้อจนนิชคุณรับมารองในที่สุด
“แล้วคราวนี้ มึงทำอะไรให้มันอีกล่ะไอ้คุณ”
“ก็เปล่านี่พี่”

“รายการนั้นน่ะ มันจบแล้วไม่ใช่เหรอะ ทำไมมีถ่ายอีกล่ะ”ผมพร๊อยประเด็นให้ ไอ้คุณอ้าปาก ร้องอ๋อยาวเวอร์แล้วก็ยิ้ม

“อ๋อ รายการนั้นน่ะเหรอ พีดีขอให้ตามไปถ่ายเทปพิเศษ ก็ไม่นึกว่าเด็กแถวนี้จะหึง”ยิ้มเอ็นดูน้ำเต้าปูปลาแล้วส่ายหัวไปมาเบาๆ หน้าตาอิ่มเอมเปรมใจจนกูสงสารอูยองตงิดๆแต่ที่สงสารกว่าคือตัวกูเองนี่แหละ เวลามึงตีกันทำไมต้องตีบนหัวกูด้วยกูไม่เข้าใจ

“มึงไปง้อมันได้แล้วป่ะ”เขี่ยทีนไล่เหยงๆ นิชคุณยิ้มแฉ่งเดินขึ้นชั้นสองของบ้านไป คิม แดกูถอนหายใจเอือก เดินไปปิดโทรทัศน์ กูคงนอนได้แล้วสินะ

เขารู้น่ะว่าไอ้คุณมันร้อนแรงมากพอจะกำราบเด็กดื้อมันได้

ดึกแล้วด้วย ไปนอนดีกว่า

คิม มินจุนลุกขึ้นแล้วบิดขี้เกียจ เตรียมตัวจะเดินไปนอน แต่ถ้าเขารู้อนาคตที่จะเกิดขึ้นในอีกสองถึงสามนาทีได้ เจ้าตัวคงไม่มายืนบิดขี้เกียจอยู่ แต่คงจะรีบวิ่งเข้าห้องนอนไปแล้วคลุมโปงนอนเดี๋ยวนี้

“ไอ้พี่คุณบ้า ฮึก!!!”

“เงียบไปเลยนะฮวาง ชานซอง!!!!”

เสียงดังขึ้นพร้อมๆกันจากคนละทิศละทาง ทั้งจากชั้นสองของบ้านและจากห้องที่พึ่งปิดไปราวสองสามชั่วโมงก่อนหน้านี่

คิม มินจุนยืนตาโตอยู่พักนึงเมื่อเห็นเงาร่างเล็กๆสองร่างที่เดินลงส้นมาให้เห็น วาดเสต็ปก้าวเดิน แต่ดูทีท่าแล้วจะไม่ทันการ

“พี่มินจุน!!!”

“พี่มินจุน!!”
ทำไมต้องเป็นชื่อกูทุกทีวะ

.
.
.
“ใจเย็นหน่อยสิ จุนโฮ”วาดมือซ้ายโอบไหล่ลูบไปลูบมาบนหัวไหล่มน

“โอ๋ อย่าร้องนะ อูยอง”วาดมือขวาซับน้ำใสออกจากแก้มเนียนขาวเบาๆ

“ชานซองนิสัยไม่ดี ไอ้หมีบ้ามันทำหน้ามึนว่าผมอีกแล้วอ่ะ ทำไมมันไม่เข้าใจผมเลยพี่ ทำไมมันต้องทำหน้ามึนใส่ผมด้วย”ฟ้องจนตาเล็กนั้นหยีกลืนเป็นเส้นเดียว ใบหน้าขาวแดงปลั่ง ปากอิ่มสีแดงสดสะบัดคำพุดออกมา ท่อนขาอวบๆทับลงมาที่ขาข้างนึงของมินจุน มือก็กอดเอวของพี่ชายไว้ ปากนี่ฟ้องยิบๆ

“ฮึก สนุกนักหรือไงที่แกล้งผมน่ะ เห็นผมหึงพี่คุณเขาดีใจใช่ไหมครับพี่มินจุน เห็นผมควบคุมความคิดตัวเองไม่ได้แล้วชอบเหรอ ทำไมต้องเล่นกับความรู้สึกผมด้วย ผมไม่ได้อยากทำตัวอ่อนแอไม่มีเหตุผลนะ แต่ทำไมต้องปั่นหัวผมด้วย ตลกเหรอไงกัน”หยดน้ำตาเล็กไหลลงจากตาแดงก่ำอีกหยด แก้มเนียนขาวนุ่มนิ่มขึ้นสีแดงแปร๊ด เสียงสั่นเครือราวกับหายใจไม่ทัน ฝังแก้มเนียนสู่อ้อมอกแข็งแรง ร้องไห้กระซิกๆ ซบที่อกจุนเค

เหมือนอยู่ฮาเร็ม หรือ ไม่ก็เป็นเสี่ยมีเด็กมาอ้อนเนอะ
แต่ไม่ใช่เลยสักนิด นี่มันโรงเรียนอนุบาลแพนด้าน้อยชัดๆ
คือกูโชคดี หรือ กูซวย

ไม่ต้องคิดเลยคำตอบ กูซวยน่ะสิ!!

ถ้าพวกมึงจะจ้องกูขนาดนี้

นั่นไงๆ เข้าใจความซวยของคิม จุนเคแล้วใช่ไหมล่ะ
ดูสิ ดูไอ้สายตาสองคู่ที่มองเขาจากโซฟาอีกฝั่งสิ

อี จุนโฮเกยขาที กอดเอวที นี่จ้องกันแทบไฟลุก

จางอูยอง ซบที เอาหน้าซุกอกที่นี่มองกันตาขวางน้ำแข็งแทบเกาะ

คือยองลูก โฮลูก หนูงอน ผ.. เอิ่ม สามี หรือวางแผนฆาตกรรมพี่กันอยู่วะครับ
“ไม่ต้องหลอกด่าฉันไปฟ้องพี่มินจุนไปก็ได้นะ จุนโฮ”ไอ้หมีมันนั่งสลับขาไขว้ห่างแล้วมองหน้าอี จุนโฮ ตามึนๆ งงๆ ง่วงๆกำลังวาววับ จนคิม แดกูกลืนน้ำลายเอื๊อก แต่มีไหมที่จุนโฮมันจะสนใจ ไม่ซะหรอก อี จุนโฮ กอดเอวเขาไว้แน่นละหันไปว่าค้อนชานซองเข้าให้

“ก็นายตอบไม่ตรงคำถามฉัน ฮวาง ชานซอง คำถามมันตอบยากตรงไหน ตอบคำถามฉันมาสิชานซอง”จุนโฮเชิดหน้าใช้ตาตี่มองหน้าชานซอง ไอ้หมีปรับโหมดกลับหน้ามึน แต่ตายังดุอยู่มองหน้ายาวๆของคิม แดกูให้กลืนน้ำลาย เอื๊อกก่อนจะมองหน้าจุนโฮ แล้วอือรับเป็นสัญญาณให้ถามได้

คิม มินจุนมองมาทางด้านซ้ายอย่าง อยากรู้ กูก็อยากรู้เหมือนกันว่ามึงทะเลาะอะไรกัน

“ฉันน่ารักไหม”

“น่ารัก”

“ฉันอ้วนไหม”

“กำลังดี กอดกำลังอุ่น”

“นายชอบกล้วยมากกว่าฉันหรือเปล่า”

“นายอยู่แล้ว”

“ฉันกับชองกัม”

“นาย”

จุนซูหันไปมองหน้าชานซองที จุนโฮที เกมส์ยี่สิบคำถามของไอ้สองคนนี้ฟังดูติ๊งต๊องเข้าที

“แล้วผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร”

“…..”

“……”

ป๊าดดด ผู้หญิงคนไหนคิม จุนเคตกข่าว แต่ที่แน่ๆ ที่ฮวางชานซองมันอ้ำอึ้งไม่ยอมตอบนี่มันพลาดแล้ว
อี จุนโฮ กัดปาก ตัวเองมองหน้าชานซองแล้วนิ่งเงียบไป มินจุนกลืนน้ำลายเอื๊อกเมื่อมือที่กอดเอวเขาไว้ออกแรงมากกว่าเก่า ราวกับจะฆ่าเขาทางอ้อม
มาทางฝั่งขวาที่เงียบไปนาน อูยองไม่ได้ซบอกเขาแล้วตอนนี้ แต่เจ้าตัวดีกำลังนั่งกอดแขนแห้งแต่กอดอุ่นของเขาไว้ ตาแดงบวมมองหน้านิชคุณ แก้มอวบทำพองจ้องอย่างน่าขย้ำ

“พี่สนุกเหรอ ที่ทำให้ผมควบคุมตัวเองไม่ได้”

“แล้วอูยองสนุกเหรอที่ทำให้พี่เป็นแบบนี้”

“ทำไม ผมกอดพี่มินจุนแล้วจะทำไม พี่เขาไม่คิดไม่ดีเหมือนใครหรอก” ถูก พี่คิมเคความคิดคลีนที่สุด ไม่มีแอบแฝงเพราะงั้นอย่ามองกันอย่างนั้นได้ไหมนิชคุณณณณณ

“พี่มีถ่ายเทปพิเศษแล้วบอกผมไม่ได้เหรอ จะให้ไว้ใจกันยังไง ทำไมต้องให้คนอื่นโทรมาบอก พี่ใจร้ายกับผม”

“พี่ไม่ว่าง พีดีเขาโทรมาบอกให้ อูยองโกรธ”นิชคุณเลิกคิ้วถามอย่างสงสัย แลดูกวนตีนซะมากกว่าถามไถ่

“ผมรู้สึกยังไงพี่ก็ไม่สนใจอยู่แล้วนี่”

“สนใจสิครับ อูยองขึ้นห้องกับพี่นะ”พออูยองมันทำตาขวางเท่านั้นแหละนิชคุณก็พูดเสียงอ่อนลงทันที ไม่อยากทะเลาะกันล่ะสิ เข้าใจๆ อูยองเข้าใจพี่เขาได้แล้วลูก พี่คิม ง่วงแล้ว

“ถ้าพี่ขึ้นผมไม่ขึ้น บอกแล้วไงว่าวันนี้พี่ต้องนอนที่อื่น ถ้าพี่จะนอนที่นั่นผมจะไม่นอน”

“อูยองเข้าใจพี่หน่อยสิ”

“ก็เพราะผมเข้าใจไงถึงได้ไม่ขึ้นน่ะ อยากจะไปโทรหาใครก็เรื่องของพี่”

“อูยอง”นิชคุณมันขมวดคิ้วแล้วนะเฮ้ย อูยอง!! แต่ดูแล้วจาง อูยองจะไม่ใส่ใจสักนิด น้องคนงามแก้มย้วยหันมาพูดกับเขาหน้าตาเฉย ไม่มองยังจับหน้าหันมามองกันอีก

“พี่มินจุนผมขอนอนด้วยคนนะ”อูยองบอกแล้วซบหน้ากับแขนเขาเกาะแน่นหนึบไม่ยอมปล่อย นิชคุณกัดฟันจนสันกามขึ้น แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะแพ้น้ำตาของเจ้าตัวดีที่พร้อมปล่อยโฮออกมาถ้า นิชคุณเข้าใกล้

“ไปนอนกันเถอะครับพี่มินจุน”อี จุนโฮเห็นด้วยฉุดมือเขาลุก หันไปมองฮวางืชานซองที่ดูออกว่ามันหึงก็หึง ชนักก็ติดหลังอยู่

คิมเคจำใจต้องลุกตามแรงฉุดของทั้งสองเมมเบอร์ผัวดุที่กอดแขนเขาทั้งสองข้างแล้วเดินกึ่งลากเขาเข้าห้องตัวเอง คิม มินจุนเสียวต้นคอวาบกับสายตาสองคู่ที่ยังจ้องมาที่เขาแบบจ้องจะฆ่ากัน แต่มันก็ทำอะไรไม่ได้

ไม่ใช่เพราะว่าวงทูพีเอ็ม ต้องเก็บนักร้องนำไว้หากินหรอกนะ

แต่เพราะอี จุนโฮกับจาง อูยองน่ะผัวดุ
แต่ฮวาง ชานซองกับนิชคุณ น่ะกลัวเมียน่ะสิ

คึคึคึคึ

……

เช้าวันถัดมา

เสียงดังกรอกแกรกจากหน้าประตูบ้านทำให้คนที่นั่งตาปรืออยู่บนโซฟาเหลียวหน้าหันไปมอง พอเห็นว่าเป็นแทคยอนเจ้าตัวก็พยักหน้าเออออเพียงลำพังแล้วก็ลำตัวลงนอนไปกับโซฟาอย่างเหนื่อยอ่อน แทคยอนเดินเข้ามาแล้วเอานิ้วเขี่ย ๆ คนที่แก่กว่าเขาอย่างอดจะสงสัยไม่ได้

“ทำไมมานั่งอยู่ตรงนี้ล่ะพี่มินจุน”เอ่ยถามด้วยหน้าตาฉงน พี่คิมผู้ซึ่งเปลี่ยนชื่อมาเอาแนวไม่ได้เบิกตาที่อ่อนล้าขึ้นมองด้วยซ้ำเพียงพลิกตัวเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยพูดต่อ

“เมื่อคืนนอนไม่หลับ”อันที่จริงต้องบอกว่ากูไม่ได้นอนต่างหากล่ะ แทคยอนมองร่างอันอะไหล่ไม่สมบูรณ์ของมินจุนแล้วก็หม่นคิ้ว

“แต่งเพลงเหรอพี่ ? ”

“เออ”เอ่ยตอบไปแบบส่งๆเพราะต้องการนอนเต็มที่ แทคยอนพยักหน้าเข้าใจ ก้มลงหยิบผ้าห่มขึ้นมาสลัด ๆ แล้วกางคลุมร่างที่หลับไปแล้วของมินจุนให้ก่อนจะเดินไปอาบน้ำพักผ่อนในห้องตนเอง

คิม มินจุนขยับร่างของตัวเองซุกกับโซฟาเล็กน้อย สาเหตุที่ทำให้ไม่ได้หลับยังชัดเจนเยี่ยงหนังสามดีอยู่เลย เฮ้ออ

เมื่อคืนนี้

หลังจากที่จัดการลากพี่มินจุนเข้ามาเป็นผู้ร่วมเหตุการณ์พิศวาสอลเวงเมื่อครู่แล้ว สองฝาแฝดก็นั่งกอดเข่าตัวเองเอาหน้าซบลงบนหัวเข่าแล้วหันหลังที่สั่นน้อยๆเข้าใส่กัน พี่ชายเสียงสวยอย่างเขาเลยได้แต่สอนหายใจเฮือกยาว คือภาพมันแลดูน่ารักน่าสงสารมากจริงๆ

“นอนเถอะ จุนโฮ อูยอง”ผมเอ่ยบอกแล้วแตะลงบนแผ่นหลังบางที่สั่นไหวของทั้งคู่ จุนโฮเงยหน้าขึ้นมาปากอิ่มกัดแน่นหากแต่ก็ยังสั่นเคลือเพราะร่างกายที่สั่นเทา

“เขารักคนอื่นมากกว่าผมเหรอครับพี่”เอ่ยถามประโยคเดียวก็ทำเอาเขารู้สึกว่าชีวิตตัวเองดราม่าลงไปอีกห้าสิบเปอร์เซ็นต์ จะเอ่ยปลอบก็ทำไม่ถูกจะโอบกอดก็ตัดสินใจไม่ได้ว่าจะทำอะไรก่อนดี ไอ้เจ้าคนที่ก้มหน้าก้มตาอยู่ก็เงยหน้าขึ้นบ้าง ดวงตาเรียวปากแดงปลายจมูกน่ารักแดงกร่ำ และสั่นเคลือต่างจากไอ้เด็กจะพังคอมเมื่อตอนหัวค่ำลิบลับ

“ความรู้สึกของผมมันไม่สำคัญพอให้พี่คุณเขาใส่ใจเหรอครับ” แล้วพออูยองเอ่ยมาอีกประโยค คิม มินจุนรู้สึกว่าชีวิตตัวเองดราม่าลงไปเรื่อยๆจนจะชีวิตจะติดลบแล้วเนี่ย

แล้วสองแฝดอลเวงก็หันกลับไปกอดเข่าน้ำตารินดังเดิม ส่วนเขาก็ได้แต่ยืนกุมขมับนั่งดูน้องมันร้องไห้ไปตามเรื่องราว โอยยยยย เหนื่อยนะเว้ยนี่

..
ไม่ได้คิดเลยนะว่าตัวเองจะต้องมาทำอะไรเสี่ยงหลังจะหักแบบนี้ ดีนะที่ห้องกูกับห้องมันอยู่ชั้นเดียวกัน

มินจุนถอนหายใจเฮือกยาว ๆ ใช้ตีนถีบประตูห้องเป็นเสียงเรียกคนในห้องที่เดินมาเปิดให้ในเวลาต่อมาเร็วพอจะทำให้รู้ว่าแม้ดึกดื่นเพียงนี้คนในห้องก็ยังไม่หลับไม่นอน เดิมทีดวงตาของคนมาเปิดประตูนั้นค่อนข้างเย็นชาเกรี้ยวกราด แต่กลับพลันเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนทันทีเมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ในอ้อมแขนเขา

“เอาของมาส่ง”เอ่ยบอกพยักเพยิดถึงวัสดุชิ้นเขื่องในอ้อมแขน “รับเร็วๆสิมึง ไอ้คุณกูหนัก”เร่งบอกนิชคุณวาดยิ้มพร้อมยื่นมือรับร่างของรองมักเน่อันดับสามมาไว้ในอ้อมแขน เพราะอูยองมันหลับสนิทอยู่การเคลื่อนย้ายจึงเกิดขึ้นโดยง่าย

“ขอบคุณนะพี่”นิชคุณขอบคุณพร้อมด้วยรอยยิ้ม ใช้ขาดันปิดประตูห้องพร้อมกับอุ้มร่างของอูยองเข้าไปในห้องนอน

มินจุนวาดยิ้มจางๆ กูไม่ได้หวังอะไรนะไอ้คุณแค่ขอค่าหมอค่ายาไปรักษาโรคกระดูกด้วยละกัน ถึงจะเบากว่าจุนโฮแต่อูยองมันก็ใช่ว่าจะเบานะเว้ย
..

ทีนี้ก็เหลือแต่ห้องนี้

เสียงเคาะไม่ดังนักดังขึ้น แทบทันทีประตูห้องเปิดออกเหมือนคนเปิดกำลังนั่งรออยู่แล้ว

“จุน.. อ้าวพี่ มาทำไม”แหมทักดีมีมารยาทมากเลยไอ้หอก ไอ้มักเน่ยอดเยี่ยม

“เปล่ามีไรแค่จะบอก ตอนนี้อูยองอยู่กับไอ้คุณมัน ส่วนกูว่าจะไปหาอะไรกินในครัวสักพักใหญ่ๆ กลับไปนอนสักเช้า มึงจะทำอะไรก็ตามสบาย ขอแค่ไม่เลอะเทอะก็พอ”เอ่ยบอกใบ้บวกเปิดทางเสร็จศัพท์

“ขอบคุณมากๆนะพี่”ชานซองวาดยิ้มกริ่ม ตบไหล่เขาเบาๆแล้วเดินตรงไปที่ห้องนอนเขาอย่างรวดเร็ว

เสียงหลักของวงวาดยิ้มอย่างอิ่มเอมเมื่อได้ยินเสียงบางอย่างที่คล้ายเสียงต่อล้อต่อเถียงและง้องอนกัน ก่อนจะตามด้วยเสียงประหลาดๆชัดเจนดังมาจากห้องของเขาและห้องไอ้คุณในเวลาผ่านไปประมาณสิบนาทีแถมยังดังสะท้านพิภพจักรวาลไม่เกรงใจกูด้วย

มินจุนวาดยิ้มถอนหายใจอย่างปลดปลงเพราะว่าชินแสนชินเสียแล้ว ไหนๆอีกไม่ถึงชั่วโมงจะเช้าละ เดี๋ยวค่อยไปนอนรับยามเช้าที่โซฟาเลยละกันนะ

อย่างน้อยน้องเขามันก็มีความสุขแล้วนี่น่า

ใช่มะ คุณวู ใช่มะ ชานโฮ

หึหึหึหึหึหึ

ลงชื่อ คิม มินจุน ผู้ชายที่หล่อและมีสไตร์ที่สุดในจักรวาล

.
.
.
fin
ไม่มีอะไรจะกล่าวนอกจาก ปู่คิมคะ รุ้งโฮลูกแฮปปี้ๆนะคะทั้งสอง แล้วก็ ปู่คะเมียชาวบ้านเพลาๆหน่อยนะคะ กรุณาอย่าแทรกกลาง คุณวู ชานโฮ บ่อยๆได้ไหมคะปู่ หนูละขัดใจ๋ ๕๕๕๕ รักปู่นะคะ ม๊วบ!!!

 

 

Advertisements

2 คิดบน “[JunK ft.KW,CNN]I’m old. เขาเรียกผมว่าจุนเค

  1. โถถถถถถถถถถ พี่คิมคนดี เนื้อไม่ได้กิน หนังไม่ได้รองนั่งกะเค้า
    แต่ก็ต้องมาคอยเป็นคนกลาง ให้คุณด้ง ชานนูนอตลอด
    เป็นที่รองรับอารมณ์น้องๆสินะ 555++ ปู่น่าสงสารจัง

  2. 2PeachM

    สงสารปู่ 555555555555555
    อย่างฮาค่ะเรื่องนี้ ชอบๆๆๆ ได้ใจมากๆเลยยย
    อี จุนโฮ จาง อูยอง ผัวดุ
    แต่นิชคุณกับฮวาง ชานซองกลัวเมีย
    ก๊ากกกกกก ชอบสองประโยคนี้มากๆเลยค่าาา 555555
    อะไรๆก็พี่มินจุนน ถถถถ พี่ใหญ่ผู้น่าสงสาร
    ต้องมาคอยนั่งปลอบเคะขี้งอนสองคน
    แถมยังต้องระวังเมะขี้หึงอีกต่างหาก
    5555555555555 ปู่เรานี่สุดยอดจริงๆ
    ชอบเรื่องนี้อ่าาา สนุกกก ฮาาาา น่ารักมากๆค่ะ
    เวลาปู่เป็นตัวหลักนี่จะชื่นชอบเรื่องนั้นเป็นพิเศษตลอดเลย
    ทั้งๆที่ไม่ใช่เมนปู่ แต่ก็ไม่ใช่เมนคนอื่นเหมือนกัน 55555
    ฮอตคนนี้รักบ่ายเท่ากัน หาเมนไม่เจอค่ะ
    แต่เรื่องไหนที่ปู่เล่านี่จะชอบอ่านมากกกก รู้เลยว่าฮา
    เพราะฮอตส่วนมากจะใช้คาแร็กเตอร์ปู่จริงๆ ซึ่งมันตลกตลอด 555555
    ชอบมากค่ะพี่โบว์ แต่งอีกน้าาา

Leave a Comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s