[SF-KW] The best of Nichkhun [Deep Kiss me]

Title:.The best of Nichkhun [Deep Kiss me]
Couple: Khun x Woo
Writer: KissMe
แนะนำ
-ไม่มีสาระ ป่วงที่สุดของป่วงจริงๆ
– เหมือนจะมีอะไรแต่ไม่มีอะไรเลย ..ก็แค่อยากให้เขาจูบกัน อ่าาาาาาาาาาา
– ไม่ถนัดฉากแลกลิ้นเลยจริงๆ ถ้าผิดพลาดขออภัยค่ะ T^T

https://i2.wp.com/2pm-novel.ucoz.com/tumblr_lat449LICQ1qe4t2io1_500.jpg

The best of Nichkhun

“รางวัลของฉันล่ะ”เสียงทุ้มแผ่วเบาเอ่ยกระซิบพร่าข้างหู ก่อนจะตวัดร่างเล็กที่ทำท่าจะผละออกให้เซเข้ามาแนบชิดอกที่เต็มไปด้วยมัด กล้ามชื้นน้ำสะอาดที่เจ้าตัวพึ่งจะอาบเสร็จมาเมื่อครู่นี้ แผงอกขาวมีสิ่งปกคลุมเดียวคือหยาดน้ำใสๆที่กำลังดิ่ง กลิ้งสำรวจไปทั่วกล้ามเนื้อน่าสัมผัส ปลายจมูกโด่งกดเข้าคลอเคลียที่ซอกคอขาวเล็กเบาๆ มือก็รวบดันร่างบางที่พยายามจะดิ้นขลุกเมื่อครู่ให้ยืนนิ่ง พร้อมที่จะมอบรางวัลให้แก่เขา

“หะ หะ ให้ไปแล้วไม่ใช่เหรอไงล่ะ”เสียงใสๆที่กำลังสั่นสะท้านบ่งบอกได้เลยว่าเจ้า ตัวกลัวขนาดไหน แต่ฝ่ามือทั้งสองข้างก็ยังดันยันร่างของคนที่กำลังยืนเหมือนคนไม่มีแรง เอาทุกส่วนมาพิงพักแนบเสียจนเขาจะจมไปกับกำแพงด้านหลังเสียอยู่แล้ว แต่ความจริงก็ดูรู้อยู่ว่าตอนนี้นิชคุณแรงดีแค่ไหน ..ปลายมือก็หันไปชี้ที่ผ้าพันคอบนเตียงนอน ผ้าพันคอผืนยาวสีสะอาดตาที่เกิดจากการบรรจงทักทอด้วยฝ่ามืออุ่นๆคู่นี้เพื่อ หวังว่ามันจะสร้างความอบอุ่นให้แก่คนใช้ได้บ้างก็คงดี

“นั่นมันเอาไว้กันความหนาว”ริมฝีปากหนากระซิบที่ใบหูขาวที่แดงจัด

“…แต่ตอนนี้ฉันอยากได้อะไรที่มันทำให้ร่างกายร้อนๆ นี่น่าอูยอง”

…..

“อื้ออ พอแล้ว”
..นิชคุณรวย
ดูสิบ้านเต็มไปด้วยของแบรนด์เนม รสเริสก็ไฮโซ บ้านเองก็หลังเท่าวัง คนใช้อีกเป็นหมื่นวิ่งให้หัวชนกันไปหมด

..เขารู้..

“ไม่พอ”
..นิชคุณฉลาด
ดูสิคนบ้าอะไรได้รางวัลเรียนดีหลายๆปีซ้อน จนถ้วย จนโล่แทบล้นบ้านเสียขนาดนั้น

..เขารู้..

“อื้อออ พอแล้วนะครับ นะครับ อ่าาา อย่าล้วงสิ”
..นิชคุณเก่ง
ดูสิอุปกรณ์กีฬามากมายหลายประเภทที่ถูกเอาออกไปประลองกำลังเจ้าของมันบ่อยๆ นั้นมีพอฟัดพอเหวี่ยงกับเหล่าสหายถ้วยรางวัลและเหรียญทองที่นองแอ้งแม้งแย่ง ที่ โล่เรียนดีอยู่เต็มไปหมด

…เขารู้..

“ตรงไหนที่เรียกว่าพอได้ หืมมม แล้วไม่ล้วงมันจะเข้าไปข้างในได้ยังไงล่ะ หะ”
…นิชคุณวาทศิลป์เป็นเลิศ
ดูสิเกียรติบัตรงานกิจกรรมโต้วาทีและพูดสุนทรพจน์นั้นวางล่อการันตีอยู่แล้ว เรื่องไม่มีเหตุผลต่างๆนานา นิชคุณสามารถทำให้มันน่าเชื่อถือขึ้นได้อย่างน่าประหลาด

…เขารู้…

“งื้ออ อ่าาา ถ้าไม่หยุดล้วงก็เลิก …อื้อ อ๊ะ ..ซะ ซะ ซักทีได้ไหมจะยืนไม่ไหวอยู่แล้วนะ”
….นิชคุณเอาแต่ใจ
ดูสิคนอะไรอยากได้อะไรก็ต้องได้ ต้องการสิ่งใดขึ้นมาทีนึงคนใช้ทั้งหลายในบ้านต้องวุ่นวายวิ่งจนวุ่นไปเสียทุกที

..เขารู้…

“ก็ไปที่เตียงไหมล่ะ อยู่แค่นี้เองจะได้สะดวกๆ”
…นิชคุณเจ้าเล่ห์
ดูสิ ดูสิ ดูสิ๊ ดูสายตามันซี๊ คงไม่ต้องให้อธิบายอะไรอีกใช่ไหม

..เขารู้.. (เต็มๆตา)

“ไม่เอา..อ่าา ..จะเอาแต่ใจตัวเองมากไป ..ละ แล้ว อ๊ะ นะ อย่าเลียสิ อื๊อออ “

..นิชคุณหื่นกาม
ดูสิ ดูเอาเถอะ อันนี้ไม่ได้อยากรู้เลย
แต่
..เขา(ก็ยัง)รู้..

..งือออ มันเรียกว่าโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่เนี่ย TT

“อะไรกัน หืม อูยอง คนใช้บ้านไหนเนี่ย ….เถียงเป็นไฟเชียว”ปลายลิ้นแดงแตะละเลียดลงตรงต้นคอขาวอีกครั้ง ทำเอาคนที่ยืนกำผ้าคลุมลุกไม้สีขาวที่ตัวเองใส่อยู่ยิ่งกำแน่นเสียจนเนื้อ ผ้ายับย่น ใบหน้าขาว แก้มป่องที่แดงจัดยิ่งจัดไปใหญ่ หัวไหล่บางในปกคอเสื้อลูกไม้ระบาย สีดำขาวถูกอะไรก็ไม่รู้ทำให้ไพร่ไหลตกไปกองอยู่บนต้นแขนเผยหัวไหล่ขาว และแผงอกราบแบนแต่ขาวล่อตา ให้ออกมาล้อแสงไฟนวลจากแชนเดอเรียขนาดย่อมที่อยู่สูงขึ้นไปได้อย่างลงตัว ชายกระโปรงบานฟูฟ่องที่ถูกตัดออกมาให้มีหลายๆชั้นอยู่ใต้ผ้าพลิ้วสีดำที่ เข้ากันดีกับถุงน่องซีทรูที่กลืนกินเนื้อที่ของเรียวขาทั้งสองข้าง เนื้อผ้าที่มักพลิ้วดีเวลาปีนขึ้นไปเช็คโต๊ะเช็ดตู้สูงๆ ถูกเลิกขึ้นจนยุ่งเหยิงไม่มีชิ้นดี จากคนที่พยายามจะล้วงเข้าไปอย่างตั้งอกตั้งใจ

…นิชคุณเอาแต่ได้

ถ้าเรื่องฉวยโอกาสล่ะยกให้เลย เอาไปซะที่หนึ่ง เหนือทุกๆสิ่งที่เก่งๆรวมกันซะอีก
เชื่อสิ นิชคุณหาโอกาสลวนลามเขาได้เก่งกว่าเล่นเปียโนผสมเจสสกี สักหมื่นเท่า

..เชื่อเส่~~~~

“แล้วเจ้านายบ้านไหนล่ะ …คอยแต่จะหาโอกาสปล้ำคนใช้อยู่ได้”เสียงพร่าที่เจือกระแสหอบไว้เสียงทั่ว เอ่ยพูดขมุบขมิบเบาๆ ตาคู่นี้ที่อยากใช้ค้อนคนที่กำลังยิ้มกริ่มได้ใจอยู่ข้างบนเสียใจจะขาด แต่ก็ไม่กล้าพอที่จะเงยขึ้นไปสบ ขอจ้องแผงอกขาวตรงหน้าไว้แทนก่อนก็แล้วกัน ..ไม่อยากจะละลายลงไปตรงนี้นี่น่า

“ก็จะมีคนใช้บ้านไหนใส่ชุดเมดได้น่าไล่ปล้ำขนาดนี้ล่ะ”ฟังแล้วอยากสะกายคลิ กขึ้นถีบปาก ..พูดออกมาได้ชัดเจนและหน้าไม่อายมากนะครับเจ้านาย

“แล้วมีไอ้เจ้านายโรคจิตที่ไหนที่บังคับให้คนใช้ผู้ชายคนนี้ใส่ชุดเม ดผู้หญิงวะ”เสียงที่ยังไม่หายพร่าไว้และครางเครือดี ขู่ฟ่อๆใส่ สายตาหวานที่ก้มต่ำมาเสียงนานตวัดขึ้นจ้องขู่ทันทีเมื่อได้ยินกระแสหัวเราะ ทุ้มๆต่ำข้างหูแบบนั้น …และแล้วเขาก็พลาด นั่นไงว่าแล้ว กูว่าแล้วว่าจะไม่เงยขึ้นมาสบตา ดูนัยน์ตาคู่นั้นสิ มันแทบจะทำเขาละลายจนจะกลายเป็นน้ำอยู่แล้ว

“ก็แล้วคนใช้ผู้ชายคนไหนนะ …ที่น่ารักเกินห้ามใจน่ะ”เอ่ยกระซิบพร่าไหวสั่นๆ นอกจากข้างที่ดันแนบหลังให้ติดกับกำแพงไว้ อีกข้างก็เริ่มซุกซนไปตามสายเชือกผ้าคลุมสีขาวที่ระบายยังคงพลิ้วไหวเหมือน เคย ..นี่มันเลิกจากล้วงเป็นถอดแล้วใช่ไหม

“อื๊อออ หยุดก่อนนะ ขอร้องนะครับ เจ้านาย”มือขาวใช้วิธีแตะเข้าที่หน้าอกเปลือยที่เบียดเข้ามาเสียเรื่อยนั้น อย่างสุดกำลัง สูดลมหายใจบ่มสติเข้าลึกๆ ก่อนจะทำสายตาบ้องแบ๊วและฉ่ำเยิ้มหยาดน้ำตาเคลือบเบาๆ ดูหน้าเห็นใจใส่นิชคุณทันทีทันใด

“ไม่เอาเจ้านาย ..เรียกพี่คุณสิ”เอ่ยบอกมือก็เข้ารวบข้อมือบางที่ใช้ดันอกเขาเอาไว้ สายตาพราวระยับนั้นก็เร่งเร้าเซ้าซี้ให้เอ่ยตามต้องการ

“พะ ..พะ พี่คุณ”

“เรียกฉันว่าเจ้านายสิ” อะหะ??

“เจ้านาย”

“เรียกพี่คุณดีกว่า”

“พี่คุณ”

“เรียกเจ้านาย”

– -*

..กวนตีนว่ะ

“อิ๊อออ ไม่เอาแล้ว บอกว่าให้หยุดไง นิชคุณ”เอ่ยห้ามด้วยเสียงติดกระเส่าเสียกว่าเดิม เมื่อจังหวะที่เจ้านายพี่คุณที่เคารพมันใช้ล่อลวงเขาเมื่อครู่นั้น เป็นจังหวะเดียวที่มือหนาอาศัยตอนเขาเผลอไผล เข้าปลดกระดุมของชุดเมทที่อยู่ทางด้านเสื้อออกไปหลายเม็ดจน แผ่นหลังขาวเผยอออกมา

…..โอ๊ยยย คนบ้าอะไรมือจะไวขนาดนั้นฟะ ..บอกแล้วว่านิชคุณเก่งทักษะลวนลามจาง อูยองที่สุดในโลกแล้วล่ะ

เอาจริงๆเหอะนิชคุณ ถ้าแมร่มปล้ำอีกที กูจะท้องให้ดู

“หยุดซักทีสิ อื๊อออ บอกว่าอย่าล้วงไง”เริ่มไม่ไหวจริงจังกับความเป็นพอล(มือปลาหมึกนิ TT*)ของเจ้านายคนดีที่ยังคงไม่ละความพยายามกับพื้นที่ใต้กระโปรงของเขา ตาใสเริ่มเบะจริงจัง หน้าเนียนบ่งบอกว่าเขาพร้อมจะอังอังจริงๆ ถ้านิชคุณไม่หยุด

“หยุดก็ได้ …แต่อูยองต้องให้รางวัลพิเศษฉันก่อนเลยด้วย อุตส่าห์สอบได้ที่หนึ่งของประเทศนะ”ไม่ได้สิแปลก อูยองยู่ปากนิดๆอย่าหมั้นไส้

“แล้วจะเอาอะไรอีกล่ะ …แต่ขอไม่ให้ตัวนะครับ เจ้านาย”

“เหนื่อย~~”ดวงตาคู่อูมแทบอยากจะปิดไปเสีย หรือ บรึ้มระเบิดตัวเองให้กลายเป็นโกโก้ครั้นไปเสียเลย กับสายตาแววโรจน์แสนเจ้าเล่ห์ของนิชคุณที่สอดคล้องกับเรียวปากแดงที่คลี่ ยิ้มแบบที่อูยองไม่ชอบเลย เห็นทีไร เสียตัว เอ๊ย เสียเปรียบทุกที

“รางวัล ..รางวัลตรงนี้ไง”ปลายนิ้วยาวแตะที่กลีบปากตัวเอง สายตาพราวระยับจ้องมาแจ้งจำนนว่า จะให้ทำอะไรกลับริมฝีปากตัวเอง

อูยองทำหน้ายู่ เม้มปากตัวเองแน่นหนึ่งทีอย่างขัดใจ ก่อนจะทำหน้ายุ่งจ้องหน้านิชคุณ

…แล้วไอ้เท่าที่ได้ไปเนี่ย ยังไม่พอใจใช่ไหม..

“แค่จูบเดียวนะ ..ห้ามเกินเลย ..เข้าใจไหม”เป็นคนใช้ที่อำนาจสิทธิขาดจริงๆ เอ่ยสั่งเจ้านายได้เสียงเสียงเฉียบคมขนาดนั้น
ใบหน้าหล่อส่งหัวเราะออกมาอย่างคุมไม่อยู่ พยักหน้ารับ พร้อมครางอือในลำคอ

“อือ จูบเดียว แต่อูยองต้องเป็นคนเริ่มนะ” ..นั่นไงว่าแล้ว นิชคุณเป็นคนเอาแต่ใจจริงๆด้วยเห็นม๊ายยยย
อูยองทำหน้าเบะทั้งๆที่ข้างแก้มนั้นแดงซ่านเมื่อได้ฟังถ้อยแถลง ก่อนมันจะเปลี่ยนเป็นแดงจัดเมื่อนิชคุณมันกำลังใช้ความจำอันเป็นเลิศไปในทาง ที่ผิด

“อ้อ แล้วถ้าคราวหน้าพูดคำว่าเหนื่อยด้วยน้ำเสียงกับท่าทางแบบนั้น …ระวังจะได้เหนื่อยจริงๆ”

………..

สองฝ่ามือขาวจับแก้มของอีกคนเอาไว้ให้ถนัดมือ ก่อนจะเหลือเพียงข้างเดียวที่แตะเอาไว้บนซีกแก้มของใบหน้าหล่อ เมื่ออีกข้างเลือกจะเอาไปใช้คล้องคอนิชคุณเอาไว้เพื่อความมั่นคง ดวงตาปรือปรายจ้องที่กลีบปากหนาสีแดงธรรมชาติ ก่อนจะตวัดมองดวงตาคมที่ยังคงจดจ้องทุกการกระทำของใบหน้าขาวใสที่แดงเรื่อ อยู่ไม่ไกลเกินห้วงลมหายใจ ลมหายใจอุ่นๆของอูยองกำลังรอนรินเหนือกลีบปาก สายตาปรือเยิ้มยังคงมองตานิชคุณ ที่ส่งแววออกมาว่า ..เริ่มสิ

อูยองเม้มปากอีกครั้ง ก่อนจุดโฟกัสจะกลับมาที่ริมปากตรงหน้า กลืนน้ำลายลงคอเบาๆ เลื่อนวิถีเข้ามาใกล้นิชคุณ มือบางที่คล้องรอบคอออกแรงรั้งมากขึ้นอย่างควบคุมไม่อยู่ หัวใจในอกซ้ายกำลังเต้นถี่ระรัวจนร้อนไปเสียหมด กลีบปากสีแดงอิ่ม เลื่อนเข้ามาประชิดจนเฉียดเบาให้หัวใจคนโดนสยิววาบจนแทบทนไม่ไหว อูยองกดมือที่ประครองซีกแก้มเอาไว้ให้แน่นขึ้นจนเหมือนจะจิก เมื่อมีของนิชคุณที่รั้งเอวเขาไว้เริ่มเลื้อยขึ้นไปเจาะแจ๊ะแผ่นหลังที่ยัง คงเป็นอิสระจากผ้าทั้งมวลอยู่

นิชคุณเหมือนจะรับรู้ มือที่ซุกซนหยุดนิ่ง ก่อนจะเปลี่ยนมารั้งเอวในปกครองตัวเองนั้นเข้าแนบกว่าเก่า อูยองที่ยิ่งใกล้เข้าเพราะช่องแคบที่นิชคุณบรรจงสร้างนั้น ยิ่งใจเต้นรัวจนน่ากลัวจะหลุดออมา เลยขอเปลี่ยนทางเป็นหลับตาเอาแล้วกัน …คงจะตื่นเต้นน้อยกว่า

ตาคู่ปรือหวานปิดลงเสียก่อนจะหันหมุนองศาเล็กน้อยไม่ให้จมูกของตัวเองชนกับ จมูกของคณพี่ ปากอิ่มค่อยแตะที่ริมฝีปากหนาแผ่วเบา ก่อนจะถอนออกมาแล้วเอียงมาทางขวาเข้าแตะอีกที กลีบปากสีแดงหันข้างแตะสลับซ้ายขวาไปมาซักพัก มือที่คล้องคออยู่ออกเเรงกว่าเดิมอย่างไม่รู้ตัว ดวงตาที่ปิดไว้ค่อยปรือออกมาเล็กน้อย สบเข้ากับดวงตาคู่คมที่บัดนี้กำลังปรือไหวไม่แพ้กัน ปลายลิ้นอุ่นวาบของอูยองแตะลงบนกลีบปากสลับไปทางซ้ายครู่หนึ่ง ก่อนลิ้นทั้งสองออกมาหยอกล้อกัน ปลายลิ้นเล็กหยอกล้อกับปลายลิ้นของนิชคุณที่ดุนดันตอบกลับมาอย่างไม่ยอม ฝ่ามือที่อยู่บนร่างกายอีกฝ่ายออกแรงลงไปอย่างไร้การควบคุม เพราะสมาธิทั้งหมดอยู่ที่กลีบปากตรงหน้าของกันและกัน

โพรงปากอุ่นอ้าออกเล็กน้อยเมื่อลื้นร้อนลุกหนัก ไล่ต้อนปลายลิ้นที่หยอกล้อกันอยู่เมื่อครู่จนหยาดน้ำใสคลอไล้อยู่ตรงมุมปาก แบบไม่ได้ตั้งใจ เช่นเดียวกับดวงตาคู่อูมที่มีหยาดน้ำไหลลงมาจากหางตาเบาๆ ปลายลิ้นของผู้ที่ถูกบอกว่าให้เป็นผู้เริ่มกลายเป็นผู้ตามอย่างเคยในที่สุด

ฝ่ามือที่เคยไล้หลอกล่ออยู่บริเวณแผ่นหลัง ไต่ระดับขึ้นมาแทรกลงในกลุ่มผมละเอียดมือ ก่อนจะจับให้มั่นคงจัดทิศทางเข้ารับลิ้นของเขาได้ถนัดขึ้น ลิ้นร้อนที่ปลุกลุกเข้ามาเกี่ยวกระหวัดกับเจ้าถิ่นก่อนจะลากไปมาบนเพดานปาก ให้ขนลุกซู่เล่น เรื่อยมาซุกไซร้ดูดซอนตามซี่ฟันบนและล่างสลับกับหยอกดุนลิ้นเล็ก เสียงครางอือดังขึ้นเป็นระยะ บ่งบอกถึงความพอใจของทั้งสองฝ่าย

สองแขนที่ทำหน้าที่คล้องยึดร่างตัวเองไว้กำลังทำงานอย่างหนัก เมื่อสองขาที่ใช้ทรงตัวบัดนี้อ่อนเปลี้ยแรงลงเสียดื้อๆ หากไร้แขนแกร่งที่โอบรั้งไว้เขาเองอาจทรุดลงไปกองกับพื้นก็ได้ ริมฝีปากยังคงถ่ายทอดสัมผัสให้แก่กันไปมา เสียงของเหลวที่เกิดจากการกระหวัดเกี่ยวลิ้นในปากดังคลอกับเสียงครางเครือ จนกระทั่งฝ่ามือเล็กที่โน้มรั้งต้นคอขาวเริ่มจะจิกลงไปเเรงอย่างจะบอกว่าตัว เองจะหมดลมหายใจอยู่แล้ว

นิชคุณถอนใบหน้าออกจากจำยอม หยาดน้ำใสยืดตามออกมาจากระยะที่ริมฝีปากหนาเคลื่อนออก ไม่ได้ไกลจากจุดเดิมนัก ปลายนิ้วยาวเอื้อมเช็ดน้ำใสๆที่มุมปากร่างเล็กแผ่วเบา ปลายจมูกโด่งยังคงสูดลมหายใจเข้าปอด ไม่ต่างจากร่างเล็กที่กำลังแย่งลมหายใจเขาใช้อยู่ไม่ไกลเลยสักนิด เสียงลมหายใจร้อนที่พ่นไอควันออกมาจากทั้งคู่ มือบางของอูยองแปะลงข้างตัวก่อนจะขย้ำขยี้เสื้อตัวเองแรงๆ เพื่อพาอากาศบริสุทธิ์เข้าปอด ..ไม่ต่างจากคนที่กำลังหายใจอยู่เหนือเขาขึ้นไป

…วะ ว่า แต่ เขามาอยู่บนเตียงตอนไหนเนี่ยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!

“นะ นิชคุณ ..จะ เจ้านาย ..พะ พี่คุณ”อูยองเลือกเรียกมันเสียทั้งสามอย่างดักซะให้หมด ดวงตาคู่ปรือกำลังทำแววตาน่าสงสารและออดอ้อนออกมาอย่างจงใจ

“สัญญาแล้วนะว่าแค่จูบน่ะ”ถึงขนาดว่าสติสะลอยล่องไปดาวพลูโตเพราะจูบที่ได้ แต่อูยองก็ยังอุตส่าห์มาทวงสัญญารักษาสวัสดิภาพตัวเอง นิชคุณคลี่ยิ้มส่ายหัวเบาๆ ..อ่าานะ เขาเองก็ผิดด้วยล่ะ ที่พามาจนหลังแนบเตียงซะตั้งแต่แรก ..ไก่ตื่นหมดแล้วสินะ

“อือ สัญญาแล้วนี่”เสียงทุ้มเอ่ยนิ่มๆ เรียกรอยยิ้มบางๆออกมาจากคนข้างใต้ได้ไม่ยาก

“แต่ว่า …เบิ้ลได้ไหม”ก่อนจะเบะออกมาในทันทีเมื่อได้ฟังคำเจ้าเล่ห์จากคนที่ตอนนี้ จัดการเพิ่มรอบให้ตัวเองเรียบร้อย ..แล้วจะมาถามกันไปทำไมเล่า หะะะะะะ ไอ้เจ้านายยยเอ๊ย

..นิชคุณเป็นคนเจ้าเล่ห์ เอาแต่ใจ หื่น ลามก และเชี่ยวชาญด้านฉวยโอกาศจริงๆๆ
เชื่อเห๊อะะะะะะะะะะะ

จาง อูยองพิสูจน์แล้ว (ปั้มป้าย ISO อย. และประหยัดไฟเบอร์5 ยืนยันให้ฟรีอีกด้วยเลยเหอะ TT)

………..

“ก๊อกกกๆ” ???

“ก๊อกกกกๆๆๆ” อือ?

“ก๊อกกกกกๆๆๆๆๆ” หือ?

“ปังๆๆๆๆๆ” ฮ้าววว์????

“นิชคุณเว๊ย เอ๊ย นิชคุณลูกแม่ออกมาได้แล้วสายแล้วนะ” หา!!!!!!! O[]o
ร่างขาวกระเด้งลุกขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินเสียงของคุณนายประจำบ้านที่วันนี้ นึกคึกอะไรมาเคาะห้องปลุกลูกชายตัวเองแต่เช้าก็ไม่รู้ ..บางทีอาจจะเป็นเพราะว่า คนใช้ที่เธอรักและเอ็นดูที่สุดหายหัววับไปพร้อมลูกชายตัวดีตั้งแต่เมื่อคืน แล้วก็ได้
สายตาอูมที่เคยปรือไหวบัดนี้โตเป็นไข่ห่าน กระแสความกังวลกระจายอยู่เสียงจนทั่วใบหน้า ใบหน้าน่ารักกำลังตกอยู่ในอาการตกใจแบบจริงจัง

“แม่ฉันมาแหละ”แล้วยิ่งอยากจะตกใจให้มันช็อคตายไปเลยเมื่อไอ้คนที่ควรจะ กังวลเท่าๆเขาหรือมากกว่าเขานั้นนอกจากมันจะตื่นก่อนมานั่งหัวเราะร่าเสื้อ ผ้าไม่ใส่กับเสียงเรียกของแม่บังเกิดเกล้าตัวเองอย่างไม่คิดจะไปเปิดหรือ กระดิกตัวออกจากบนเตียงข้างเขาสักนิด

ฉันเกลียดแกก็ตอนนี้แหละ ..ช่วยตื่นเต้นบ้างอะไรบ้างได้ไหม อ๋อ ลืมไปมีแต่เขาใช่มะที่เป็นคนใช้ มีแต่เขาสินะที่จะโดนด่า มีแต่เขาใช่ไหมที่ควรกังวล แง๊งงงงงงงงงงงงงงงงงง

“ปังๆๆๆๆ เปิดประตูเซ่!!!! นิชคุณ ไอ้ลูกรัก เปิดประตูสักทีสิเว้ย!!!!”อูยองทำหน้าตื่นหนัก เมื่อคำขู่ดังออกมาอีกระลอก สายตาคู่เล็กส่ายส่องหาส่วนประกอบชุดเมดที่กระจัดกระจายเกลื่อนห้องอย่าง ตื่นเต้น

“ผ้ากันเปื้อน แว๊กก กระโปรง แอร๊ยยยย เสื้อ มันไปอยู่นู่นได้ไงวะ อ่าาา ทำไงดี แแงงงง”ปากบางเบะน้ำตาใสรื้นคลอหน่วยเมื่อเห็นชุดเมดที่ไปเกาะอยู่ตามที่ ต่างๆ ทั่วไปหมด อย่างเจ้าเสื้อตัวสวยก็ไปเเหมะ say hi อยู่บนแชนเดอเรียด้านบนโน่นเลย

“ถ้าไม่เปิด งั้นแม่จะพังเข้าไปแล้วนะ”

..เจ้านาย ไอ้พี่คุณ อะไรก็ได้เว้ย ทำไงดีคุณนายจะเข้ามาแล้ว…

เชื่อเถอะคุณนายบ้านนี้พังประตูได้ไม่ถึงสองแรงยันโครมด้วยซ้ำ
จาง อูยองกำลังจะร้องไห้ จริงๆแล้วนะ

“อย่าเครียดไปเลยน่าอูยอง แม่ฉันไม่ว่านายหรอก นายก็รู้จักแม่ฉันนี่น่า”เสียงทุ้มเอ่ยปลอบโยน ขยับเข้ามาใกล้แล้วแปะฝ่ามืออุ่นลงบนกลุ่มผมนุ่มเบาๆอย่างปลอบโยน

“คงจะแฮปปี้มีความสุข สุดๆที่ได้นายมาเป็นสะใภ้”

“ตะ ..แต่ว่า”นอกจากจะเป็นผู้ชาย กูยังเป็นคนใช้อีกนะเฟ้ย นายท่านนนน

“ไม่เห็นต้องเครียดเลย เดี๋ยวฉันพูดให้เองก็ได้” ..นิชคุณวาทศิลป์นั้นเป็นเลิศ เขาจะเชื่อใจมันได้เท่าๆกับความเอาแต่ใจแสนเจ้าเล่ห์ได้ใช่ไหม

“อย่าเครียดน่าาา แม่ฉันรักทุกคนที่ฉันรักนั่นแหละ”อูยองใจชื้นขึ้นมานิดนึง ตวัดสายตามาจ้องซีกหน้าโคตรหล่อของนิชคุณปริบๆ ก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว …นิชคุณสามารถทำให้ทุกเรื่องดูน่าเชื่อถือขึ้นมาได้จริงๆสินะ

“หึหึ อะคึอะคึ”หรือเขาจะไว้ใจคนผิดหว๊าาาาา

“คะ คุณหัวเราะทำไมอ่ะ”

“ก็ฉันกำลังคิดว่าถ้านายเลิกเป็นคนใช้แล้ว ..จะให้นายใส่ชุดอะไรแทนชุดเมดดีนะสิ” หึหึ ฮือออ จางอูยอง อยากร่ำไห้

เอาแต่ได้ เจ้าเล่ห์ ฉวยโอกาส หื่น
นิชคุณสุดยอดจริงๆ ขนาดนี้มันยังจะคิดเรื่องนี้ได้อีกใช่ไหม T^T

คุณนายยยยคร้าบบบบ อังอังขอโทษ~~~~!!!!!!!!!

.
.
.
END [จบ..เถ๊อะะ ขอร้อง]
ช่างเป็นฟิคที่หาสาระไม่ได้ …ก็แค่อยากใ้ห้เขาจูบกันจริงๆ T^T

ไม่เนียน แต่นี๊ด เหอๆๆๆ =.,= *ปาดเลือดเป็นการส่วนตัว*

 

Advertisements

5 คิดบน “[SF-KW] The best of Nichkhun [Deep Kiss me]

  1. 55555 เจ้านายคุณสุดเจ้าเลห์ ไม่ไหว ไม่ไหว
    ไหนว่าแค่จูบไงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
    ครั้งที่สองเป็นรางวัล ไงเป็นแบบนี้ฮ่ะ
    เจ้านายสุดหื่น 555

  2. แม่เลี้ยงจุนโฮ

    ไม่ต้องใส่กะได้ม้างงง..ชุดเชิ๊ดอะไรนั่นอะ..กะจ้องจะถอดท่าเดียวเลยนิ..อังอังน้อยของเราน่ารักน้อยซะเมื่อไรหละ..

Leave a Comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

w

Connecting to %s