(FIC-CNN/KW/FT.TJ)DANGEROUS LOVER !!SLAP ME BABY #1

Title: [FIC] ~Dangerous Lover !!Slap me beby~ ร้ายกว่านี้มีอีกไหม
Chapter: 1 Moment of night
Author: LoveMe
Paring: Chansung x Junho / Khun x Woo / Taec x jae/ Jun.K
Rate: (PG-13) – (NC-15)
talk:
-ถ้อย คำ หยาบคาย ในเรื่องนี้มีมากนัก ภาษาพ่อขุนและสัตว์สงวนวิ่งพล่านดุจสวนสัตว์ ขออภัยมานะที่นี้
-เป็นแค่ฟิคเท่านั้น ไม่มีส่วนเกี่ยวกับเรื่องจริงหรือใดๆทั้งสิ้น แค่ฟิค อ่านๆไปเถอะ อย่าหวังมาก อย่าคิดมากนะ
บอกแล้วไงว่าจะมาลงเรื่อยๆเป็นระยะๆ ยังไงก็เมนต์ให้เค้าบ้างนะ มีเมนต์ให้อ่านเรื่อยๆ เค้าก็มีฟิคให้อ่านเรื่อยๆเหมือนกัน ^^

 

1 Moment of night

“ถามว่าสนุกไหม อี จุนโฮ”เสียงที่ตะโกนกร้าวดังขึ้น บวกสายตาโหดเหี้ยมอย่างกับหมาบ้าเลือดตวาดใส่จุนโฮที่ทำหน้าเจื่อนลง เรื่อยๆ ห่า จะฆ่ากันหรือไงหะ อย่ามองอย่างนั้นสิ คิดเหรอว่าจะกลัว เออ กลัว

“ฉันถามว่าสนุกไหม!!!”ยังจะตวาดกันอีก กูบอกว่ากลัวได้ยินไหมหะ ไอ้ชานซองบ้า จุนโฮที่หน้าบานๆ หดลงเหลือสองนิ้วไม่รู้จะพูดอะไรดีกับผัว เอ๊ย! ชานซองที่ยืนจ้องอย่างโหดเหี้ยมอยู่

“สนุกไหมหะ อีจุนโฮ ฉันถามเนี่ย ทำไมไม่ตอบ!!!”มันเริ่มหันมาทำร้ายทางร่างกายแทนสายตา มือหมีควายกระชากเข้าที่แขนของจุนโฮอย่างแรงจนเจ้าตัวลอยสะบัดตามแรงกระชาก

“โอ๊ย!! เจ็บนะเว้ย”จุนโฮสบถออกมาอย่างเจ็บแขน แต่ก็หมดปัญญาจะฉุดแขนตัวเองกลับคืน มือแกติดกาวตราช้างไว้เหรอหะชานซอง เหนียวฉิบ

“เหอะ! เจ็บเหรอ ฉันถามว่าสนุกไหม จุนโฮ สนุกมากไหม!!”เจ็บ เหอะ เค้าสิควรเจ็บ ดูสิคนผิดยังมีการมาทำหน้าระรื่นอยู่อีก

“อยากรู้นักหรือไง เออ!สนุก”จุนโฮตอบกลับหน้าตาเฉย ปากที่ยังเจ่อแดงอยู่กระตุกยิ้มหยันอย่างสะใจ คิ้วคมถูกดึงยักขึ้นอย่างกวนอารมณ์

“แล้วไง”ตี่ซ้ำด่ำพลอย พูดเสียงกวนอารมณ์สำทับเข้าไปอีก ชานซองที่ยืนขบกรามอยู่จนกรามจะหักทำสายตามหาโหดใส่จุนโฮราวคลื่นไฟโหมของ พายุเพลิง ที่อยากจะแผดเผาคนที่กำลังยิ้มเย้ยหยันท้าทายเค้าตอนนี้ให้มอดไหม้ไปเลย คนอะไรตัวเองทำผิดแท้ๆยังมีการมายิ้มเยาะหยันแบบนั้นอีก

“นายสนุกมากงั้นเหรอไงหะ!”ม่าง ตะโกนอยู่นั่นแหละหูกูจะแตก

“เออสิ! แล้วไงวะ ฉันจะสนุกไม่สนุก ฉันไปทำบนหัวเเกเหรอไง หะ ชานซอง !”ริมฝีปากแดงเจ่อขยับพูดอย่างกวนอารมณ์

…เออ ทำบนหัวใจกันนี่แหละ….

ชานซองถลึงตาใส่อย่างโมโห มือที่จับแขนคนก่อกวนอยู่บีบแน่นกว่าเดิมก่อนจะออกแรงบีบกดแขนขาวใน เชิตฟ้าอ่อนอย่างแรงอีกครั้งให้นั่งลงบนโซฟาตัวเดิม เจ้าตัวคนตาตี่ที่จ้องหน้าชานซองด่าอยู่ในใจ ก็นั่งลงตามแรงที่กดลงบนต้นแขน

“โอ๊ย! เจ็บนะ”จุนโฮขมวดคิ้วอย่างอารมณ์เสีย มืออีกข้างที่อิสระพยายามจะจับแกะมือชานซองออกแต่ชานซองยังคงบีบแขนแน่นขึ้น กว่าเดิม ม่างเอ๊ย!ดีแต่ใช้กำลัง

“เจ็บเป็นด้วยหรือไงหะ มีฉันอยู่ทั้งคนแล้วยังจะ… จะ…”ชานซองขบกรามตัวเองแน่นกว่าเดิม พูดไม่ออกจุกแน่นไปหมดกับการกระทำของ เมียที่รักที่ทำหน้าปุปปี้อย่างอารมณ์เสียและเจ็บแขนอยู่บนโซฟา ชานซองยืนจ้องคนที่นั่งอยู่ ซึ่งกำลังช้อนช้อยตาเรียวคู่นั้นมองเขาและเหยียดริมฝีปากหยันอยู่ ทำให้ชานซองที่โมโหยิ่งจุกไปกว่าเดิม

“จะอะไรก็พูดมาให้จบสิฮวาง ชานซอง ฉันทำไมเหรอ หะ”จุนโฮยิ้มเหยียดสบัดคำ ก่อนจะหันหน้าไปมองหญิงสาวที่เขาดูดกลืนริมฝีปากเมื่อกี๊เผื่อว่าจะจูบโชว์ ชานซองอีกซักรอบ แต่น้องนางนั้นวิ่งหายไปซะตั้งแต่ชานซองโผล่มาแล้ว เพราะหล่อนเป็นชะนีรักชีวิต ไม่อยากตายคามือไอ้หมีนี่มัน

“ดูสิหายไปเลย เพราะแก ชานซอง”จุนโฮหันมาแหวใส่ชานซองอย่างหงุดหงิด ชานซองที่ยืนสะกดอารมณ์อยู่นานจ้องถลึงโหดเหี้ยม คล้ายๆจะหมดความอดทนกับคนๆนี้จริงๆ ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งข้างๆจุนโฮที่มองเค้าอย่างอารมณ์เสีย

“จะทำอะไรก็หัดเกรงใจผัวคนนี้บ้าง จุนโฮ”ชานซองเพิ่มแรงบีบมากขึ้น ประสานกลับเสียงกรนต่ำรอดไรฟัน ร่างบางทำหน้านิ่วเพราะความเจ็บปวด กระชากแขนตัวเองออกแต่มันก็ไม่หลุดซักที แถมยิ่งกระชากแรงขึ้นเท่าไหร่ แรงบีบก็มากขึ้นเท่ากัน ม่างเอ๊ย!ดีแต่ใช้กำลังจริงๆสินะ ไอ้คนแบบนี้เนี่ย

“แล้วไง เป็นแค่ผัวอย่ามาพูดมาก ฉันจะเป็นหรือไปมีผัวที่ไหนอีกก็เรื่องของฉัน ฮวาง ชานซอง!!”ปากบวมเจ่อยิ้มเยาะอีกครั้ง กับประโยคที่ดุจดั่งคำตัดสินโทษประหารของตัวเอง

“ก็ลองดูสิ อี จุนโฮ”ไม่ว่าเปล่าแรงที่บีบต้นแขนอยู่เพิ่มมากขึ้นก่อนเปลี่ยนเป็นเหวี่ยง จุนโฮลงราบกับพื้นโซฟาที่จุนโฮเคยใช้ดูดดื่มกับชะนีอย่างร้อนแรง

ตัวหนาใหญ่ของชานซองคืบทาบขึ้นค่อมบนตัวจุนโฮที่ทำหน้าตาตื่นและพยายามผลัก ตัวชานซองออกไป หากแต่ว่าแขนทั้งสองกับโดนกดลงบนพื้นโซฟาแน่น

“จูบจริงๆเขาทำกันแบบนี้”ชานซองก่นเสียงต่ำหนักก่อนที่จะก้มหาลงทาบริมฝีปาก ของตัวเองซ้ำบนปากแดงเจ่อของจุนโฮอย่างหนักหน่วง ลิ้นร้อนไล้ริมฝีปากของจุนโฮที่ปิดสนิทไม่ยอมตอบรับ ทำให้ชานซองเอาฟันสวยมาถูก่อนที่จะงับเข้าเบาๆทำให้จุนโฮอ้าปากออก ลิ้นร้อนเข้าไปควานหาความหวานก่อนจะดูดกลืนเล้าโลมจุนโฮที่เรี่ยวแรงเหมือน ถูกดูดหายไปกับจูบที่กำลังโดนชานซองสั่งสอนให้อยู่อย่างโหยหาร้อนแรง มันยิ่งกว่าโอเอซิสกลางทะเลทราย นี่เป็นดุจดั่งความโหยหาของขุมทรัพย์ล้ำค่าที่ต้องเอามาครอบครองและให้ใคร ช่วงชิงไปไม่ได้ ลิ้นร้อนหาควานหาความหวานและดุนไล้ทั่วปากจุนโฮอย่างชำนาญ รุ่มร้อนจนลมหายใจจุนโฮติดขัด มือทั้งสองข้างที่โดนกดไว้ทำได้แค่จิกลงไปบนโซฟาเพราะหาช่องว่างให้อากาศ เข้าปอดจากจูบดูดดื่มนี้ไม่ได้ ถ้าจะมีใครตายเพราะการจูบล่ะก็ บางทีจุนโฮอาจไม่รอดไปอีกนาทีก็ได้

จุนโฮกระฟัดกระเฟียดขณะที่มองหน้าชานซองที่ถอนริมฝีปากออกมาจากปากของเขา แล้วหลายนาทีแต่ความร้อนและดูดดื่มของจูบเมื่อครู่ยังคงร้อนผ่าวอยู่บนปาก ของจุนโฮ หน้าหล่อๆ ที่ปากเองก็แดงเจ่อ ยังคงลอยอยู่เหนือเขาตอนนี้ จ้องหน้าจุนโฮด้วยใบหน้าที่คาดเดาได้ยากว่าคิดอะไรอยู่ ตาคู่คมกริบจดจ้องใบหน้าของจุนโฮอย่างไม่ละสายตา จ้องอยู่ได้ จ้องอย่างกะกูไปทำใครตาย จ้องอย่างงี้ ห่า ถ้ากูเป็นปลากัด กูท้องโตพอดีไอ้บ้า

“รู้หรือยังว่าจูบจริงๆเขาทำกันยังไง”รอยยิ้มกวนและตาที่ยิ้มเย้ยหยันที่ตัว จุนโฮเกลียดนักหนา ถูกส่งตรงมาจากหน้าที่ลอยอยู่ข้างบน ก่อนมันจะโน้มตัวต่ำลงมาตัวลมหายใจร้อนๆรดใบหน้าเขาให้ร้อนยิ่งกว่าเดิม

“เออ คราวหน้าจะเอาไปใช้กับคนอื่นให้ร้อนแรงกว่านี้อีก” จุนโฮสบดคำออกมาอย่างหงุดหงิดอารมณ์ แต่หงุดหงิดกว่าคงเป็นชานซองที่ถลึงตามองก่อนจะทาบริมฝีปากลงมาอีกครั้ง

คล้ายเดิม แต่กลเม็ดแพรวพราวกว่า ร้อนแรงกว่า และถ้าตายได้คงตายเร็วกว่า ห่า เป็นผู้คุมวิญญาณหรือไงจูบที่เรี่ยวแรงถูกดูดหายไปหมด

“ว่าไง อี จุนโฮ”ชานซองที่ถอนริมฝีปากขึ้นมาจ้องหน้าจุนโฮที่ส่งสายตาแค้นเคืองมาให้ เขาอย่างต่อเนื่อง ปากบางสวยที่ตอนนี้เจ่อแดงชัดเพราะใช้งานมากเกินไปเม้มแน่นอย่างอารมณ์เสีย ยิ่งเสียหนักเมื่อมองแววตาของชานซองที่จ้องมาอย่างเย้ยหยันราวตัวเองเป็นผู้ ชนะ จุนโฮเกลียดสายตาแบบนี้ที่สุด

…ไม่อยากมอง อีกสักวินาที…..

ปากบางที่เม้มแน่นกว่าเดิมเบือนหน้าหันมาทางอื่นอย่างไม่ต้องการมองไอ้บ้า ที่ค่อมอยู่บนตัว จนเขารู้สึกได้ถึงแรงบนแขนทั้งสองข้างที่ผ่อนออก แต่ก็ยังคงโดนจับกดเอาไว้ เมื่อแรงที่แขนถูกผ่อนออกจุนโฮจึงหันหน้ากลับมามองหน้าของชานซองที่ลอยอยู่ ข้างบน สายตาแบบนี้ก็เกลียด สายตาเศร้าๆอ้อนๆแบบนี้ เกลียด เกลียดที่ทำให้จุนโฮใจอ่อนได้ง่ายๆทุกทีไป

…แต่ไม่ใช่ครั้งนี้…

“ลุกออกไปได้หรือยัง”จุนโฮแหวใส่อย่างโมโหที่โดนค่อมนาบไว้กับโซฟาแบบนี้ นี่ถ้าคนในปาร์ตี้มันไม่เมาจนเลิกรับรู้ว่าโลกภายนอกเป็นยังไงล่ะก็ เหอะ! คงเป็นข่าวดังน่าดู ว่านายแบบดาวรุ่งสองคนกดค่อมกันอยู่บนโซฟา จะได้อายกันจนต้องแทรกแผ่นดินหนี

“ยัง”คำตอบสั้นๆแต่สายตาที่มองมาเปลี่ยนไปอีกแล้ว คราวนี้ยิ้ม ยิ้มแบบขบขัน นี่ก็เกลียด เกลียดรอยยิ้มแบบนี้ รอยยิ้มที่ทำราวกับรู้ทันจุนโฮไปทุกอย่าง

“โรคจิต”ปากแดงเจ่อสบถคำด่า ก่อนดวงตาตี่นั่นจะจ้องด่าลึกกว่าเดิม

“ใครกันแน่โรคจิต จะทำแบบนี้อีกไหม”จมูกโด่งลดต่ำลงมาใกล้กว่าเดิม จนลมหายใจร้อนรดแก้มของจุนโฮ ราวกับจะบอกว่าควรตอบยังไง แต่จุนโฮก็เม้มปากแน่นไม่ยอมให้ซักคำหลุดรอดมา

“ถามว่าจะทำอีกไหม หะ จุนโฮ จะทำอีกไหม”จมูกโด่งถอนขึ้นมาก่อนสายตาจะจดจ้องตาเรียวนั้นอีกครั้ง แววตาอ้อนวอน ราวกับจะขาดใจ นี่จุนโฮก็เกลียด เกลียดอีกนั่นแหละ

“ทำ!”รอยยิ้มหยันที่มาพร้อมคำตอบ คำตอบที่ชานซองอยากจะกรีดร้อง แต่ก็สงบใจไว้ก่อนจะจ้องตานั้นอีกครั้งอย่างสงบสติอารมณ์เป็นที่สุด

“มันมีคำตอบที่ดีกว่านี้นะ อี จุนโฮ”ชานซองพ่นลมหายใจออกมาอย่างระอาอารมณ์ นี่เขาเอาเสือเบงกอลมาทำเมียหรือไง คนอะไร… โอ๊ย! หมดคำจะบรรยาย

“จะทำอีก แล้วจะทำไม หะ อย่ามาห้ามคนอื่น ถ้าตัวเองก็ทำ ชานซอง”สายตาที่เต็มไปด้วยอารมณ์และความเกลียดชังของจุนโฮจ้องกรีดใส่ชานซอง ที่ทำหน้างงๆ

“ทำอะไร ฉันทำอะไรเหรอ จุนโฮ”กูไปทำอะไรไว้ตอนไหนวะ

“อย่ามาแกล้งโง่หน่อยเลย ฮวาง ชานซอง”ยิ่งฟังยิ่งงง ชานซองก็ได้แต่คิด คิด คิด เขาไปทำอะไรที่ไหนเอาไว้งั้นเหรอ

“อา~ ฮยอนอาเหรอ”ชานซองจ้องถามคนข้างใต้ที่กระตุกยิ้มอย่างเย้ยหยัน

“ยังมีอีกไหมล่ะ”ยังมีอีกไหมที่ไอ้คนตรงหน้าไปทำไว้อีก จุนโฮจ้องหน้าชานซอง ยิ่งมองก็ยิ่งโมโห

“นั่นมัน มัน มัน เอ่อ…. มันก็ไม่ใช่เหตุผลที่นายจะมาทำแบบนี้นะ”ชานซองไม่มีอะไรจะแก้ตัว แต่นั่นล่ะมันเทียบไม่ได้กับการที่จู่ๆจุนโฮก็หนีหายออกมาเหวี่ยงสวิงใน ปาร์ตี้นี้กับไอ้ด้ง นี่ถ้าไม่ได้พี่เจย์บอกก็คงไม่รู้หรอกว่าคนๆนี้หนีมาดูดปากกันอย่างดูดดื่ม กับผู้หญิงที่ไหนไม่รู้แบบนี้ ไอ้ด้งนะไอ้ด้งพาเมียชาวบ้านเขามาที่แบบนี้อย่าให้กูเจอนะมึง มึงได้นอนจมกองเลือดแน่ ไอ้แก้มป่อง

“ทำไมจะไม่ใช่เหตุผล นายจูบคนอื่นได้ฉันก็จูบคนอื่นได้เหมือนกัน แล้วฉันจะไม่ทำแค่ที่นายทำด้วย ฉันจะทำให้มันยิ่ง ยิ่งขึ้นไปอีก ไอ้บ้าชานซอง”คนอย่างอีจุนโฮ ไม่ใช่แค่โกรธ แต่ชอบเอาชนะ ยิ่งเห็นสายตาแบบนั้น ยิ่งเกลียด ยิ่งโมโห ทำอย่างกับรู้ว่าคนอื่นเขาคิดอะไรอยู่ ไม่ชอบเลย

“กล้าหรือไงอี จุนโฮ”แรงกดบนแขนทั้งสองข้างเริ่มมากขึ้นอีกครั้ง

“แล้วคิดว่าไม่กล้าหรือไงล่ะ ฮวางชานซอง”จุนโฮที่แม้จะนิ่วหน้าเพราะเจ็บแขนจากแรงกด แต่ก็ไม่วายจะยิ้มเย้ยชานซอง

ชานซองได้แต่อึ้ง จุกกับคำตอบของจุนโฮ เพราะรู้นะสิว่ากล้า ว่าจุนโฮกล้าทำอะไรแค่ไหน อย่างที่เขาบอกสินะว่าคนนิสัยคล้ายกันเนี่ยมักจะรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นยังไง

“โอ๊ยยยยยย เว้ยยย!!”ชานซองกรีดร้องอย่างหมดคำพูดและอึดอัดอารมณ์เป็นที่สุด ก่อนจะยันตัวขึ้นแล้วนั่งลงข้างๆ จุนโฮที่ยันตัวเองลุกขึ้นด้วยหน้านิ่วคิ้วขมวด แล้วจับบริเวณต้นแขนของตัวเองทั้งสองข้างที่เจ็บเพราะโดนกด โดนบีบอย่างกับขวดวิปครีม

“เจ็บจะตาย บีบมาได้ เป็นรอยไหมเนี่ย พรุ่งนี้มีถ่ายโฆษณาตัวใหม่ด้วย ไอ้บ้าเอ๊ย”จุนโฮสบถไปพลางคลำทั่วแขนเสื้อเชิตสีฟ้าอ่อนของตัวเองที่เขาใส่ มา ที่ถกขึ้นดูแขนสวยใต้ร่มผ้าแล้วก็เห็นเป็นรอยมือแดงๆที่เกิดจากการกด เจ็บไปหมด มีหวังพรุ่งนี้เป็นรอยจ้ำเขี้ยวแน่ๆ แล้วจะไปแก้ตัวกับพี่จุนซูว่าไงล่ะทีนี้

เสียงบ่นดังเข้าหูชานซอง หันมามองร่างบางที่กำลังสำราวแขนตัวเองอยู่ ชานซองไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดีนอกจากจะดึงแขนจุนโฮมาไว้ในมือและนวดคลึงให้เบา เพราะรู้ดีว่าพรุ่งนี้แขนสวยๆทั้งสองข้างนี้จะต้องเป็นรอยช้ำแน่ๆ ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าตัวเองแรงมากขนาดไหน แต่ทำไงได้ล่ะเวลาโมโหมันควบคุม อารมณ์ตัวเองไม่อยู่ทุกทีเลย ก็เพราะว่ารักมาก แคล์มาก พอโมโห หึงขึ้นมาเขาก็จะรุนแรงเกินไปซะตลอด แต่ถ้าไม่รักนะเออ ชานซองคนนี้จะไม่เเคร์แม้หางตาเลยด้วยซ้ำ

“เจ็บ! ตรงนั้นเจ็บ..”จุนโฮร้องออกมาเมื่อมือชานซองจับเบาๆเข้าบริเวณต้นแขน ที่เค้าบีบตอนแรก บีบแรงมากด้วยตอนนั้น คงจะเจ็บมากจริงๆ

ชานซองผ่อนแรงให้เบาที่สุดขณะนวดวนลงบนต้นแขนของจุนโฮ ต่างฝ่ายต่างไม่พูดอะไรเอาแต่เงียบใส่กัน จนชานซองทนไม่ไว้

“แล้วนี่ไอ้ด้ง ไอ้เพื่อนเวรมันหายหัวไปไหน”ชานซองปัดความผิดใส่ไอ้เพื่อนชั่วที่แม่งไม่รู้ หายไปไหน ถึงปาร์ตี้นี้มันจะมั่ว มึน มืด ขนาดไหนก็เถอะ เขาก็ต้องเห็นมันแวบๆบ้าง แต่นี่อะไรตั้งแต่เข้ามาในปาร์ตี้ก็ยังไม่เห็นเงาหัวมันเลย ความจริงต้องโทษมันนี่แหละภาพที่เขาจูบฮยอนอาหลุดมาถึงจุนโฮก็เพราะมัน แล้วคนที่พาจุนโฮมาที่นี่ก็มันอีก มันทั้งนั้นแหละ ความผิดทั้งหมดมันตกอยู่ที่จาง อูยองนี่แหละ มันคนเดียวเลย

“หายไปไหนก็ไม่รู้เหมือนกัน”จุนโฮตอบเรียบๆ แล้วหันมามองชานซองที่หันมายิ้มเหมือนประจบและมือทั้งสองข้างก็สาละวนนวด คลึงแขนให้จุนโฮ ไอ้รอยยิ้มแบบนี้ก็เกลียด รอยยิ้มประจบประแจงที่ออดอ้อนทุกคนที่ได้เห็นของชานซองแบบนี้ จุนโฮก็เกลียด เกลียดไปหมดซะทุกอย่างเลยจริงๆ

………………………………………………………..
“ผมชอบคุณจริงๆนะครับ”เสียงอ้อนวอนของชายตัวขาวๆที่นั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้า ทำให้สายตาเฉี่ยวสวยจิกลงมามองหนึ่งที ก่อนจะเงยหน้าขึ้นอย่างไม่สนใจแล้วหันหลังเดินจากไป

“โธ่! อย่าเมินกันแบบนั้นสิครับ ผมชอบคุณจริงๆนะครับ”ชายคนนั้นรีบลุกขึ้นวิ่งตามร่างบางที่เดินทิ้งมาทันที ก่อนจะคว้าเข้าที่ข้อมือร่างบางนั่น

“โอ๊ย! อย่ามาแตะต้องฉันนะ”เสียงจิ๊จ๊ะอย่างรำคาญของร่างบางดังขึ้น ขณะยื้อข้อมือตัวเองกลับคืนมา แต่ก็ไม่ได้ผลนัก

“แต่ผมชอบคุณจริงๆนะครับ แจบอม”ไอ้หน้าด้านยังคงพูดพลางมองด้วยสายตาอ้อนวอน

…แต่กูไม่ชอบมึง สาดเอ๊ย…

“ปล่อยสิเว้ย อย่าให้โมโหได้ไหมหะ ไอ้มือสกปรกๆของแกนี่ก็เอาออกไปได้แล้ว”แจบอมยื้อสบัดแขนตัวเองอย่างโมโห แต่ก็ไม่หลุดจากการเกาะกุมของไอ้หน้าด้านนี่ซักที คนห่าอะไรตื้อชะมัด ตั้งแต่เช้ายันเย็นจนตะวันหนีไปนอนหลับแม่งยังไม่กลับบ้านกลับช่องมาดักรอ เขาที่นี่อยู่อีก มึงไม่เบื่อบ้างหรือไงหะ แต่กูเบื่อรู้ไหมวะ

“แต่ผมชอบคุณนะครับ”

…แต่กูไม่ชอบมึงเว้ย ไอ้หน้าด้าน ไอ้สาดดด ปล่อยกู….

“ปล่อยสิเว้ย ไม่ชอบๆ ไม่ชอบมึงได้ยินไหม”แจบอมหมดความอดทนตะโกนใส่หน้าไอ้หน้าด้าน ทำให้ผู้ชายคนนั้นเริ่มออกแรงหนักข้อขึ้น ยื้อกระชากแขนแจบอมให้เดินมันไปอย่างไม่เกรงใจ แจบอมก็ทำได้แค่ร้องด่าไป ขาแข้ง แขนเขิน ที่สะบัดกวัดแกว่งฟาดไม่ได้ช่วยอะไรเลยซักอย่าง ไอ้สาดนี่ก็ไม่คิดจะปล่อยคลายมือที่บีบแน่นซักนิดแถมยังถูลากถูกังแจบอม อย่างแรง อย่างกับจะลากเขาไปข่มขืนที่ไหนงั้นแหละ

“คนเขาไม่อยากไปด้วย ก็อย่าไปบังคับเขาสิ”เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นพร้อมร่างสูงใหญ่ที่มาขวางทางไอ้หน้าด้านที่ลากแจบอมอยู่

“มึงเกี่ยวอะไรด้วยวะ ไอ้ฟันยื่น”ไอ้คนหน้าด้านเงยหน้าด่าร่างสูงที่ยืนจังก้าอยู่

ปากเหรอมึงนั่น ตอนแรกกูว่าจะส่งคืนครบสามสิบสอง อย่าเหลือแม้ซากเลยมึง แทคยอนคิดอย่างโมโหกับคำเรียกต้องห้ามที่ได้ยินก่อนซัดเปรี้ยงเข้าให้ จนไอ้หน้าด้านนั่นปล่อยมือจากแจบอมและวิ่งหนีไป

“ลุกขึ้นสิครับ”แทคยอนก้มตัวลงให้ต่ำลงแล้วเอื้อมมือมาฉุดแจบอมที่นั่งกลิ้ง อยู่บนพื้นให้จับมือเขาลุกขึ้น พอลุกขึ้นได้แจบอมก็ปัดฝุ่นที่เปอะตามเสื้อผ้าราคาหลายหมื่นวอนออกก่อนที่จะ มองแทคยอนที่นั่งคุกเข่าลงผูกเชือกหูรองเท้าที่หลุดออกมาให้แจบอม

“กว่าจะมาได้นะ อค แทคยอน”แจบอมพ่นลมหายใจออกอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์ นี่ถ้าชักช้ากว่านี้มีหวังโดนไอ้หน้าด้านตัวเมื่อกี๊ฉุดไปทำเมียแน่ๆ

“ผมขอโทษครับที่มาช้า คุณแจบอม”แทคยอนพูดด้วยน้ำเสียงสำนึกผิด และตั้งหน้าตั้งตาผูกเชือกรองเท้าให้แจบอมต่อ

…………………………………………………

“อือ~ร้อนจัง”เสียงหวานแห้งๆดังขึ้นพร้อมสายตาที่ปรับให้ชินกับแสงสว่างจ้า ที่ฉายลงบนตัวและซีกหน้าที่หันเข้าหน้าต่าง ตาคู่สวยที่บวมแดงเพราะฤทธิ์แอลกอฮอร์เมื่อคืน กระพริบซ้ำๆเพื่อมองผ่านแสงจ้าของแดดร้อนที่ส่องมา ทำให้เห็นโมบายแก้วที่ล้อแสงอาทิตย์สีสวยตรงริมหน้าต่าง

….สวยจัง ….

ถ้าเจอที่ไหนจะซื้อกลับมาแขวนที่บ้านบ้าง อืม แง่มๆ อืม อืม อือ เฮ้ย! สายตาที่ง่วงๆปิบๆ เบิกกว้างก่อนกวาดสายตาไปทั่วห้อง ไม่ใช่ห้องเขาแน่ๆหรูขนาดนี้ นี่มันห้องใครวะ

“หืม~ ตื่นแล้วเหรอ”เสียงนุ่มๆและลมร้อนแถวต้นคอ ทำให้คนที่กำลังตกใจอยู่รีบหันไปทันที มองเห็นคางสวยขาวและรูปหน้าดูดี ที่หลับตาอยู่

“ตื่นเช้าจัง”เสียงนุ่มทุ้มดังขึ้นต่อเนื่องทั้งๆที่เจ้าตัวหลับตาอยู่และมือหนานั่นก็เกี่ยวกอดให้คนที่กำลังอึ้งอยู่ให้ใกล้เข้ามาอีก

“มึงเป็นใครเนี่ย”อูยองร้องกรี๊ดถามอย่างหยาบคาย แต่คนที่นอนหลับตาอยู่ก็ไม่พูดอะไร เอาแต่ยิ้มบางอย่างขบขันทั้งๆที่ก็ยังไม่ลืมตา ก่อนจะกระชับกอดตัวอูยองที่พยายามต้านแรงหนีสุดชีวิตให้ใกล้เข้ามา

“ทำเป็นจำกันไม่ได้ ใจร้ายจัง”มึงสิใจร้าย เหี้ย ไม่ตอบกูแล้วยังมีหน้ามาหลับตาพริ้มใส่อีก เออ กูรู้ว่ามึงหล่อแต่สถานะการณ์ตอนนี้กูชื่นชมมึงไม่ออกจริงๆ

อูยองกรอกตาไปทั่วห้องอย่างตื่นตะลึง ก่อนจะไปสะดุดตากับรูปขนาดใหญ่ที่แขวนอยู่บนผนังห้อง รูปของผู้ชายหน้าตาดีคนนึงที่ยิ้มหวานอย่างกับน้ำผึ้งเดือนห้า อาม่าต้มน้ำเชื่อม ที่กำลังชูสองนิ้ววางมาดดูดี ถึงอูยองจะไม่ได้มีความจำเป็นเลิศอย่างอัจฉริยะที่ไหน แต่จากการที่มีเพื่อนเป็นนายแบบนามกระฉ่อนถึงสองคนก็ทำให้อูยองจำได้ว่าไอ้ รูปหล่อบนผนังนั่นเป็นนายแบบชื่อดังอีกคนนึง …แต่แม่ง หน้าคุ้นๆว่ะ

อูยองกรอกตากลับลงมามองไอ้หน้าหล่อตัวขาวที่หลับตาพริ้มตรงหน้า ก่อนที่จะกรอกตากลับไปมองรูปอีกครั้ง ไม่ต้องมีตาสีดำเชื่อมสวยจ้องอย่างในรูปก็พอฟันธงได้ว่ามันเป็นคนๆเดียวกัน บะ บ้าไปแล้วววววว

“นะ นะ นะ นะ นิช นิช ชะ ชะ คุ คุ คุณ”อะซาซซซซ นิชคุณนายแบบดังนี่หว่า กูมาทำอะไรที่นี่เนี่ย อูยองกระดื้บตัวเองถอยอย่างเร็ววิถีออกมาจากอ้อมกอดของนายแบบดังที่ยังหลับ ตาพริ้มอยู่

..โอ๊ย!! ทำไมมันเจ็บเมื่อยตัวไปหมดแบบนี้นะ…

อูยองที่ขยับตัวหนีได้นิดเดียวหยุดนิ่งเพราะรู้สึกเจ็บเมื่อยไปทั้งตัว

“นึกว่าจะลืมกันจริงๆซะอีก”มันยังหลับตาพริ้มขยับตามมาโอบกอดร่างของเขาใหม่ อีกครั้ง อยากรู้จริงๆไอ้นี่มันตาบอดหรือเปล่าวะเนี่ย หัดลืมตาบ้างสิเว้ย

“ก็เมื่อคืนนายยังเรียกชื่อฉันอย่างเร่าร้อนอยู่เลย”เสียงกระซิบเบาๆที่ข้างหู ทำให้อูยองแทบสำลักอากาศ กรอกตามองต่ำลงทันที

ตาโตสวย โตค้างอึ้งกว่าเดิม ไม่ให้อึ้งได้ยังไง ก็ในเมื่อสิ่งที่จาง อูยองคนนี้เห็นมันแสนจะน่าช็อคขนาดนั้น กับแผงอกขาวที่มีรอยแดงๆ ตรงหน้าที่ไร้อาภรณ์ใดๆนอกจากผ้าห่มผืนสีขาวที่ปิดทับครึ่งล่างของร่างกาย ไอ้นายแบบดังตัวขาวจั๋วที่เกี่ยวกอดเอวเปลือยเปล่าเขาไว้เท่านั้น

..เอวเปลือยเปล่า…

เฮ้ย! เสื้อผ้ากูไปไหน อูยองหันมาจ้องมองตัวเองที่มีสภาพไม่ต่างจากไอ้บ้าตัวขาวข้างๆ ที่ร่างกายท่อนบนของเขาไม่มีอะไรเลยนอกจากรอยแดงปื้น เป็นจ้ำๆทั่วลำตัว ส่วนด้านล่างนั้นก็อยู่ใต้ผ้าห่มพื้นเดียวกับไอ้นายแบบนิชคุณขาวโอโม่ข้างๆ นี่ แถมหัวเข่าของไอ้นายแบบหล่อเวรๆนี่ ที่แตะโดนต้นขาของเขา ยิ่งทำให้รู้ว่านอกจากผ้าห่มผื้นนี้แล้ว ใต้นั้นก็ไม่มีอาภรณ์ชิ้นใดๆแฝงเร้นอยู่อีก

…..เชี่ยเอ๊ย!!! เมื่อคืนมันเกิดอะไรขึ้นวะ…..

.
.
.
TBC

มาแล้วค่ะตอนที่1 เหมือนเป็นการอธิบายปมยุ่งๆของแต่ละคู่นะคะ อิอิ

อย่างที่บอกไว้ตอนก่อนค่ะว่าเรื่องนี้กำลังแต่งไปลงไป ต้องการกำลังใจน๊าา ใครอ่านแล้วชอบ หรือว่ารู้สึกยังไงก็ตาม เมนต์ให้กำลังใจกันบ้างนะคะ ^^

[คู่หลักคือชานโฮ /คุณวูเป็นคู่รองลงมานิดนึง /ส่วนมาแจมด้วยคือแทคเจย์กับพี่คิมค่ะ จุ๊บ]

Advertisements

7 คิดบน “(FIC-CNN/KW/FT.TJ)DANGEROUS LOVER !!SLAP ME BABY #1

  1. นิรนาม

    อ๋อยยยยยย สาดดดดดด อยากเป็นจางอูยอง 5555 ว่าด้วยตามท้องเรื่องค่ะ // ชอบๆๆๆ รอติดตามนะค่ะน้องโบว์ =]

  2. แม่เลี้ยงจุนโฮ

    ตื่นเต้นตั้งแต่อ่าน intro แล้วคะ …ห่า..ผัวกู.. ขำอิลูกมากคะ..เรื่องนี้น้องโบว์ใส่ภาษาพ่อขุนได้น่ารักมากคะ..สำหรับเรื่องนี้ต้องอ่าน
    เลยคะ..ไม่อ่านไม่ได้เลย..แต่ละคนแซ่ปมาก..จะรอรวมเล่มนะคะ..

  3. Tonkla

    อร๊ายยยยเขินอะ จางอูยองทำไรลงปายยยย เกิดไรขึ้นถึงไปนอนอยู่บนเตียงเดียวกัน แถมยังมีเมื่อยเนื้อเมื่อยตัวอีก
    พี่เน้นเม้นคู่รองนะจ๊ะไรท์ เพราะชอบคู่นี้ที่สุด อิ อิ

  4. tamhot

    อ๊ากกกกกกกกกกกก ชอบอ่ะ
    หมีโหด นุ้งโฮหึงอ่ะดิ๊ 555555 ชอบๆๆๆ
    พี่แทคนี่เหมือนบอดี้การ์ดเลยอ่า ดูนอมน้อมสุดเลย
    คู่สุดท้ายนี่อยากจะสกรีมดังๆ เกิดอะไรกับคุณด้งห๊ะ #ทำหน้าใสใสสุดชีวิต อร๊ายยย เขินได้อีก
    เรื่องนี้พี่โบว์ใช้ภาษาได้สนุกมากอ่ะ แบบยังไงอ่ะ นี่ก็อธิบายไม่ถูกเหมือนกัน แต่สนุก ชอบบบบบ สู้ ๆ น๊า เป็นกำลังใจให้ค่ะ

  5. หึงโหดมากคะพี่ชานซอง
    อ๊ายยยย อูยองเสียตัวให้พี่คุณแล้วจร้า อิอิ
    ว่าแต่คู่นี้เค้ารู้จักกันก่อนใช่ม่ะ

  6. bbm

    อยากเป็นพี่ด้ง อร๊ายยยย นุ้งโฮประชดชานได้แบบ…ไม่น่าไปจูบกะ ผญ นะ น่าจะเป็น ผช ดีกว่านะ ฮาาา // แต่คงไม่ไหวชานหึงน่ากลัวเกิน ขนาดเป็น ผญ ยังเจอแบบนี้ ถ้าเป็น ผช ไม่ปล้ำแล้วปล้ำอีกล่ะ อร๊ายยยย >////< #ขอบคุณนะคะ^^

  7. นิรนาม

    กรี๊ดดดดดดด
    น่ารักมากกกกกกกก
    ทุกคู่มีปมให้ชวนติดตามมม
    ชนน.ก็หึงโหด
    ด้งลูกกกก ทำไมจำอะไรไม่ได้เลย ไปนอนกับพี่คุณได้ไงง ><
    สนุกมากค่าา 💖PP💖

Leave a Comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

w

Connecting to %s