MONEY IS LOVE -18- #CHANNUNEO #KHUNWOO #TAECMIN

title  :: Money is Loveรักผมแพงนะครับ
writer ::  LoveMe
Chapter :: #18
Fandom :: 2PM
couple  ::  ChanNuneoll KhunWoo ll TaecMin
Rate::  PG 16
Genre  ::  มนต์รักเงินกระจาย

หัวฟิค CNN

18  Only hope ดินแดนแห่งความฝัน

แดดยามเย็นลับขอบฟ้าปูซานไปแล้ว จนยามนี้แสงเดือนเริ่มสาดส่องเต็มพื้นน้ำทะเลที่มืดราวแอ่งหมึกขนาดใหญ่ ความมืดที่คืบคลานเข้ามาทำให้สองร่างที่เล่นน้ำทะเลมาตั้งแต่เย็นเห็นต้องกันว่าควรจะขึ้นจากน้ำได้แล้ว

ทะเลปูซานคงเป็นดินแดนที่มีเวทย์มนต์แฝงอยู่จริงๆ ที่นอกจากจะทำให้จุนโฮทำอะไรที่หัวใจไม่ฟังสมองแล้ว ก็ยังทำให้จุนโฮเผลอเริ่มสิ่งต่างๆรอบตัวไปได้โดยง่าย อาทิ โทรศัพท์มือถือที่วันนี้หลังจากขึ้นมาจากน้ำทะเลที่เปียกไปทั้งตัวแล้ว จุนโฮไม่ได้สนใจจะหยิบมันขึ้นมาดูว่ามีการติดต่อใหม่ใดเข้ามาบ้าง อันที่จริงเหมือนจุนโฮจะลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าตัวเองพกมือถือมาทะเลด้วย

“เดินเร็วๆหน่อยสิจุนโฮ ลมแรง เปียกทั้งตัวแบบนี้เดี๋ยวไม่สบาย” คนตัวโตที่เปียกไม่แพ้กันเอ่ยเรียกเสียงดุใส่เด็กตาตี่ที่ค่อยๆเดินก็เพราะอากาศหนาวนี่ล่ะ ข้าวของมากมายของจุนโฮกับชานซองถูกบอดีการ์ดแว่นตาดำที่1และ2 ช่วยหอบหิ้วมาให้

“ก็มันหนาวนี่นา คนขาวยาวแบบชานซองไม่เข้าใจหรอกว่าเวลาขาสั้นๆเดินบนทรายแฉะๆมันเป็นยังไง” จุนโฮบ่นเสียงดังอย่างไม่ต้องการอะไรมากนักนอกเสียจากบ่นออกมา ชานซองโคลงหัวทำหน้าหน่ายแต่ปากหยักเจ้ากรรมนั้นยิ้มกริ่ม

“เหวอออ ชานซองทำอะไร” จุนโฮโวยวายเมื่อจู่ๆ คนตัวสูงอย่างชานซองก็เดินมาอุ้มกันเสียจนตัวลอยแถมยังเดินตรงไปที่บ้านพักด้วยความเร็วสูงอีก

“ก็ทำให้นายได้ลองสัมผัสเวลาเดินด้วยขายาวๆไง” ชานซองบอกหน้าตาเฉยแล้วรีบเดินไปใหญ่ จุนโฮทั้งเขินทั้งอายจะโวยวายดังไปก็รังแต่จะเป็นเป้าสายตาของคนที่เดินผ่านไปมา แค่ภาพผู้ชายสองคนอุ้มกันตัวเปียกซ่กก็แปลกพอดูแล้ว

“อ้วน กินให้มันน้อยๆหน่อยสิ”เสียงทุ้มบ่นพึมพำ จุนโฮที่เมื่อครู่เขินอายหน้าแดงสงบปากสงบคำหันมามองด้วยตาตี่เขม็ง

“ชานซองว่าผมเหรอ”

“ไม่รู้สิ” ชานซองตอบแบบเฉไฉ ขายาวยันประตูห้องนอนให้เปิดออก

“ถ้าหนักก็ไม่ต้องอุ้มเลย ผมเดินเองได้ ปล่อยเลยๆ” จุนโฮโวยวาย ชานซองหัวเราะก่อกวน ทั้งที่ถึงที่หมายแล้วแต่ก็ไม่ยอมปล่อย อุ้มจุนโฮไว้กลางอากาศแล้วก็กระโดดหมุนไปวง จนจุนโฮได้แต่ยึดแขนแกร่งไว้เพราะกลัวตก

“ปล่อยผมเลยชานซอง ไม่เอาไม่แกล้งงงง” จุนโฮโวยวายเสียงลั่น ชานซองยิ่งหัวเราะดังขึ้นกว่าเดิมอีก จุนโฮฟังเสียงหัวเราะก่อกวนนั้นแล้วก็สุดแสนจะขัดใจ ดิ้นหนักขึ้นไปอีก จนในที่สุดชานซองก็ปล่อยจุนโฮลง แล้วพอรู้ว่าโดนปล่อยลงที่ไหนจุนโฮก็ทำหน้าแปลกใจใส่

ตอนนี้จุนโฮนั่งอยู่ในอ่างน้ำ โดยที่มีชานซองถือฝักบัวเอาไว้ในมือ

“ต้องล้างเกลืออกก่อนนะ ถึงจะอาบน้ำได้” ชานซองบอก มือก็ละเลงฉีดน้ำเปล่าลงมาบนตัวจุนโฮตั้งแต่ผมสีดำที่พอโดนน้ำก็เริ่มหยักโสก ไล่มาตามเนื้อตัวขาว ตอนแรกจุนโฮก็ว่างจะดื้อจะขัดใจแต่เห็นดวงตาโตนั้นมองด้วยสายตาตั้งใจ แถมมือหนาก็ค่อยลูบผมให้อย่างอ่อนโยนก็เลยนั่งนิ่งๆให้ชานซองทำตามใจไม่ว่าอะไร

“โดนน้ำจืดแล้วองค์แมวดุออกจากร่างเหรอจุนโฮ”

“ไม่โดนผมวีนใส่แล้วไม่มีความสุขหรือไง ชานซอง” จุนโฮจิกกลับไปทีนึงสำหรับวาจากวนๆ ชานซองหัวเราะไม่ว่าอะไร มือยังคงฉีดน้ำให้อย่างใจดีตามเคย

“เอ้า เกลือหมดละ เปิดน้ำใส่อ่างแช่ได้เลย” ชานซองบอกมือก็เอาจุกอุดอ่างน้ำให้พร้อมกับเปิดน้ำอุ่นใส่อ่างให้เสร็จสรรพ แถมยังโรยอโรม่ากลิ่นลาเวนเดอร์ให้พร้อมเลย จุนโฮแค่นั่งอยู่ในอ่างเฉยๆ

“ถอดเสื้อผ้าออกได้แล้ว ไม่งั้นน้ำพวกนี้จะใช้ไม่ได้นะ” ชานซองพูดถึงน้ำสำหรับแช่อาบ แล้วร่างสูงก็เดินหายไปจากห้องน้ำ ทำให้จุนโฮพ่นลมหายใจอย่างเบาใจออกมาแล้วถอดเสื้อผ้าก้าวลงไปในอ่างอาบน้ำ

“อาาา สบายจัง” กลิ่นอโรม่าหอมๆ น้ำอุ่นๆ ที่บำบัดร่างกายได้อย่างดีหลังจากเล่นน้ำทะเลที่อยากมาทั้งวัน อะไรจะมีความสุขอย่างนี้อีก

“อาาา สบายยยย” จุนโฮที่กำลังเคลิบเคลิ้มสะดุ้งสุดตัวเมื่อน้ำกระเพื่อมแล้วมรเสียงทุ้มๆดังมาจากอีกฝั่งของอ่าง พอรู้ตัวอีกทีก็มีผู้ชายตัวโตนั่งอยู่อีกฝั่งของอ่างอาบน้ำแย่งพื้นที่กันไปเสียแล้ว ก็จริงที่อ่างอาบน้ำอ่างนี้มันใหญ่พอให้ผู้ชายสองคนลงมาแช่ด้วยกัน แต่ว่ามันก็ไม่ควรหรือเปล่า

“ช ชานซองลงมาทำไมออกไปเลย”

“ก็ฉันจะอาบน้ำ” ชานซองตอบจุนโฮกลับด้วยน้ำเสียงสบายใจ ร่างใหญ่โต กางแขนไปตามขอบอ่างแล้วก็นอนทอดกายสบายใจ ขายาวยื่นมาโดนขาเล็กของจุนโฮ จนจุนโฮแทบจะหดขาหนีไม่ทัน

“ง งั้นผมอาบเสร็จแล้ว”

“ไม่เอา!!” พอจุนโฮทำท่าจะลุกขึ้นชานซองก็รีบเด้งตัวมาคว้ามือเอาไว้

“อาบด้วยกัน” คำพูดแบบนั้นพร้อมสายตาที่คุกคามเรือนร่างขาวที่ไร้การปิดบังทำให้จุนโฮต้องรีบนั่งลงในอ่างน้ำทันทีเพราะขัดเขินจนรู้สึกเหมือนตัวจะแตก

“ห้องอาบน้ำที่รีสอร์ทนี้มันดีทุกอย่าง ขาดอย่างเดียวแค่อาหารตา” ดวงตาโตของชานซองจดจ้องมองที่คนตัวเล็กอย่างจุนโฮด้วยสายตามีความนัยจนจุนโฮต้องหลบตาหนีลงต่ำเมื่อเอ่ยคำว่าอาหารตา

“ชานซอง รีบอาบน้ำกันเถอะ เดี๋ยวคนอื่นจะรอ” จุนโฮทำท่าหยิบฟองน้ำมาถูแขนถูขา ชานซองขยับเข้ามาใกล้เร็วแบบที่จุนโฮก็ตั้งตัวจะหนีไม่ทัน มือหนาเชยคางสวยมาไว้ในฝ่ามือ ตาโตจ้องมองตาตี่เล็กของจุนโฮ

“คนอื่น นายหมายถึงบอดีการ์ดของฉันเหรอ”

“อะ อืม” จุนโฮครางรับในลำคอแล้วหลบตาหนี แต่ก็ไม่วายจะเห็นรอยยิ้มหล่อร้ายบนใบหน้าของชานซองอยู่ดี

“ฉันบอกให้พวกนั้นไปทำตามสบายแล้ว ไม่ต้องมารอ มาเที่ยวทั้งทีให้พวกมันมีความสุขบ้าง” น้ำเสียงทุ้มนุ่มใจดีที่ฟังดูเซ็กซี่และคุกคามโคตรๆของชานซองดังอยู่ข้างใบหูของจุนโฮ

“ฉันพานายมาที่ปูซานด้วย ฉันหวังว่านายจะมีความสุขนะจุนโฮ” แม้จะเขินอายแต่จุนโฮก็เงยหน้าขึ้นมามองชานซอง รอยยิ้มหวานถูกส่งมอบให้กับคนตัวโตอย่างจริงใจ

“ขอบคุณครับ ชานซอง” จุนโฮขอบคุณเสียงแผ่วหวาน ชานซองลูบแก้มใสของจุนโฮเบาๆ สายตาคมจ้องมองที่ฟองน้ำในมือของจุนโฮ

“นายช่วยขัดให้ฉันบ้างสิ” พูดแล้วคนตัวโตก็ยื่นแขนใหญ่ๆให้จุนโฮบอกเจตนารมณ์ทันที

“พิการเหรอครับ ถึงได้ใช้คนอื่น” จุนโฮพูดอย่างฉอเลาะแต่มือบางก็จับท่อนแขนแกร่งไว้อีกข้างก็เอาฟองน้ำค่อยๆขัดให้อย่างอ่อนโยน

“วันไหนไม่ได้ยินนายด่าฉัน ฉันคงจะเหี่ยวตาย” ชานซองพูดด้วยน้ำเสียงกึ่งขบขัน ตาโตจ้องมองทุกกริยาของจุนโฮเสียจนคนตัวเล็กต้องตั้งสติ ตั้งใจถูฟองน้ำอย่างเดียวไม่งั้นคงจะสติหลุดได้เขินกันยกใหญ่แน่

“ชานซองโรคจิตหรือไงชอบโดนผมด่า” จุนโฮบ่นพึมพำ เปลี่ยนมาขัดแขนอีกข้างให้ชานซองที่ตอนนี้กำลังหัวเราะอยู่

“ฉันชอบนะทั้งเวลาที่นายเชื่อฟังแล้วก็เถียงฉัน ฉันชอบเวลาที่นายอยู่กับฉันนะจุนโฮ”เป็นคำพูดจากน้ำเสียงสบายๆที่ทำเอาคนฟังรู้สึกอุ่นไปทั้งหัวใจ

“ผ ผมก็ชอบตัวเองเวลาอยู่กับชานซอง” จุนโฮบอกไม่ดังนักเพราะความเขินที่ทำเอามือที่กำลังถูฟองน้ำอยู่อ่อนแรง

“งั้นก็ถือว่าเราชอบอะไรคล้ายๆกันนะคราวนี้”เสียงทุ้มพร้อมลมหายใจร้อนของชานซองปะทะที่แก้มใส ยามที่คนตัวโตขยับเข้ามาใกล้ ใกล้เสียจนจุนโฮได้แต่ก้มหน้าแดงงุดๆด้วยความเขินอาย

“ช ชานซอง หัวเข่าคุณมันโดนผมนะ” จุนโฮฟ้องเสียงแผ่ว

“ไม่ใช่หัวเข่าหรอก” แล้วพอคนตัวโตบอกแบบนี้ ทำเอาจุนโฮได้แต่นั่งตัวเกร็งอยู่อ้อมกอดของร่างสูงเพราะทำอะไรไม่ถูกแล้ว

ชานซองขยับเข้ามาใกล้ ใกล้มากจนจุนรู้สึกได้ถึงทุกสิ่งที่อย่างของชานซองแนบชิดกับร่างกายที่เล็กไปเลยของตัวเองยามมีชานซองโอบกอดอยู่ ทั้งแผ่นอกแกร่ง กล้ามท้องเป็นลอนสวย สองแขนใหญ่แข็งแรง หน้าตักแข็งที่ยามนี้เป็นเบาะรองนั่งของจุนโฮยามที่ชานซองดึงทั้งตัวเล็กไว้บนตัก แม้จะมีน้ำอุ่นๆคอยขวางกั้นระหว่างสองร่างแต่ก็ดูเหมือนไม่ได้ปิดกั้นสิ่งใดยิ่งทำให้รู้สึกใกล้ชิดกันมากขึ้นอย่างประหลาด

“ขอฉันจูบได้ไหม” เสียงทุ้มรื่นหูเอ่ยร้องขออย่างไม่เคยเป็นมาก่อน พร้อมสองตาโตที่จ้องมองกัน มีหรือที่จุนโฮจะไม่พยักหน้าให้อย่างว่าง่าย

“ขอบคุณนะ” ยิ่งเสียงทุ้มเอ่ยคำนี้จุนโฮก็ยิ่งเขินอายแต่ในขณะเดียวกันทั้งใจก็ยิ่งอ่อนโอนผ่อนตาม ใบหน้าหล่อเหลาของชานซองขยับเข้ามาใกล้ ริมฝีปากหยักอยู่ห่างจากปากอิ่มเพียงหนึ่งช่วงลมหายใจก่อนจะหยุดค้างไว้ครู่นึง

“วันนี้ฉันจะเสียเงินเท่าไหร่เพื่อทำทุกสิ่งทุกอย่าง” เพื่อถามคำถามนี้

“วันนี้คุณจะไม่เสียเงินแม้แต่เพนนีเดียว เพราะทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณจะได้ไป ผมเต็มใจ” และจุนโฮก็ตอบคำถามนั้นพร้อมด้วยรสจูบหวานที่คนตัวเล็กเป็นคนขยับใบหน้าเข้าไปใกล้ขึ้นเพื่อประทับริมฝีปากอิ่มแนบกับริมฝีปากหยักเอง

ค่ำคืนนี้ที่เร่าร้อนและหวานชื่นดำเนินไป ณ ปูซานราวกับดินแดนแห่งความฝันที่แสนจะสวยงามและหวานหยดย้อย สอดประสานกับเสียงครางแผ่วหวานของจุนโฮและเสียงทุ้มของชานซองที่เข้ากันเป็นอย่างดี

ปูซานคงเป็นดินแดนที่มีเวทย์มนต์ใดแฝงอยู่อย่างแท้จริง จุนโฮยืนยันได้เป็นอย่างดี

…..

เพราะแรงขยับจากอีกฝั่งของเตียงนอนทำให้คนที่มีสัญชาติญาณไวอย่างแทคยอนลืมตาขึ้นมาดู พอเห็นเป็นบอดีการ์ดร่างเล็กของตัวเองที่ยามนี้กำลังนั่งกอดเข่ามองมาที่ตนเองตาแป๋วทั้งที่ตอนนี้ก็เที่ยงคืนกว่า ควรเป็นเวลาที่จะได้พักผ่อนมากกว่ามาตื่นอยู่แบบนี้

“ตื่นแล้วเหรอมินจุน ฉันว่านายนอนต่อดีกว่า” แทคยอนใช้ศอกยันตัวเองให้ตั้งฉากกับเตียงนอนมองดูมินจุนที่นั่งทำหน้าเศร้าอยู่ มินจุนแค่ส่ายหน้าปฏิเสธไม่พูดอะไร

“หืม หรือว่านายหิว ให้ฉันเรียกรูมเซอร์วิทให้ไหม” แทคยอนเอ่ยถาม พร้อมยันกายทำท่าจะลุกขึ้นหยิบโทรศัพท์ มินจุนคว้าแขนผู้เป็นนายไว้ส่ายหน้าปฏิเสธอย่างรวดเร็ว

“ถ้าไม่หิว ก็นอนเถอะ ฉันว่าตอนนี้นายคงไม่สบายดีเท่าไหร่” แทคยอนพูดประโยคสุดท้ายด้วยน้ำเสียงสำนึกผิดไม่น้อย มินจุนเม้มปากแต่ก็ยังคงส่ายหน้าปฏิเสธ

เอาแต่ส่ายหน้าแล้วก็ไม่ยอมพูดอะไรสักคำ เริ่มทำให้แทคยอนผู้ความอดทนต่ำหงุดหงิด

“ถ้านายจะไม่กินข้าวก็นอนเดี๋ยวนี้มินจุน พรุ่งนี้จะได้ไม่ป่วย” แทคยอนเอ่ยเสียงเข้มกดดัน ตาเรียวที่ดูแสนเศร้าของมินจุนจ้องมองหน้าเจ้านายก่อนจะหลบตาลงยามเจ้าตัวส่ายหน้าปฏิเสธ

“ทำไมล่ะ” แทคยอนถามด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดที่มากพอจะให้มินจุนสะดุ้งนิดหน่อย

“ผม ผมนอนไม่ได้” มินจุนพูดตอบเสียงแผ่วเบา

“ทำไมอธิบายเดี๋ยวนี้” แทคยอนเสยผมตัวเองด้วยความโมโห จากที่กึ่งนั่งกึ่งนอนก็ลุกขึ้นนั่งบนเตียงจ้องมองมินจุนตาเขม็ง ตอนนี้แทคยอนไม่ได้ใส่เสื้อนอนเผยกล้ามสวยออกมาให้เห็นชัดเจน

“ฉันสั่งให้ตอบ คิม มินจุน” เมื่อเห็นมินจุนนั่งเงียบอ้ำอึ้ง แทคยอนจึงขึ้นเสียง จากตอนแรกที่สำนึกผิดสุดๆ พอโดนเงียบใส่ก็เริ่มชักจะโมโหแล้ว

“ผ ผมกลัว”

“กลัวอะไร”

“ผม ผมกลัวว่าตอนที่หลับ ตอนที่ผมหลับ” พอมินจุนเงียบไปแทคยอนไม่ได้เสียงดังเร่งแต่กอดอก จ้องมองด้วยสายตาคุกคามจนมินจุนรู้ดีว่าตอนนี้แทคยอนเริ่มจะโกรธแล้ว

“ผมกลัวว่าเจ้านายจะเป็น ..เป็นอะไรไป ถ ถ้าผมมัวแต่หลับ” น้ำเสียงที่แม้จะแผ่วเบาแค่ไหนแต่ก็ไพเราะจับใจของมินจุนเอ่ยบอก แทคยอนยิ่งรู้สึกผิดขึ้นมากกว่าเดิม

มินจุนกำลังคิดมากกับถ้อยคำเอาแต่ใจที่เขาพูดไปส่งเดชบนรถเพื่อหาเรื่องเอาเปรียบเจ้าตัว มินจุนไม่ได้นึกโกรธเขาแต่กลับกังวลเรื่องที่เขาพูดจนไม่ยอมนอน

บางครั้งมินจุนก็ดีเสียจนเขารู้สึกว่าตัวเองเลวเกินไปจนไม่คู่ควร

คงจริงอย่างที่ไอ้จินอุลมันว่า ในฐานะผู้ชายคนนึงเขามันไม่มีอะไรดีพอเลยจริงๆ

“มินจุน”

“ค ครับ” มินจุนเอ่ยรับเสียงตระหนก กลัวเหตุผลที่บอกไปแทคยอนจะเห็นเป็นเรื่องงี่เง่าแล้วพาลโกรธกันอีก

“ไม่ต้องคิดมากหรอกนะ ฉันน่ะไม่ยอมให้ตัวเองเป็นอะไรหรอก” แทคยอนขยับเข้ามาใกล้มินจุน คว้าร่างเล็กไว้ในอ้อมกอด มือหนาลูบผมนิ่มไล่ลงมาจนถึงใบหน้าขาวอย่างอ่อนโยน

“ไม่ว่าจะหลับหรือตื่น แค่นายอยู่ข้างๆฉันก็เป็นการปกป้องที่ดีที่สุดแล้ว” กดจมูกลงข้างขมับของมินจุน

“เพราะนายทำให้ฉันย้ำตัวเองเสมอว่า จะต้องดูแลตัวเองให้ดี จะต้องไม่เป็นอะไร เพราะถ้าฉันเป็นอะไรไปใครจะมาคอยกอดนายเอาไว้แบบนี้” ลากจมูกลงมาจนถึงปรางแก้มหอม มินจุนยกมือเรียวสวยจับใบหน้าคมคายของแทคยอนอย่างถนุถนอม มือบางที่จับปืนปกป้องนายตัวเองอยู่ทุกวันลูบหน้าของแทคยอนอย่างแสนรัก

“ผมขอโทษนะครับที่เป็นบอดีการ์ดที่ไม่ได้เรื่องเลย”

“ชู่วว ไม่เอา ไม่โทษตัวเองแล้ว” แทคยอนคว้ามือบางมากดจูบ ตาโตจ้องมองตาเรียวของมินจุน

“แค่นายอยู่ข้างกันก็พอแล้วสำหรับฉันมินจุน แค่นายไม่โกรธเรื่องไม่ดีที่ฉันทำกับนายเมื่อตอนกลางวันฉันก็ไม่รู้จะตอบแทนความดีของนายยังไงแล้ว” แทคยอนคว้าตัวอุ่นๆของมินจุนมาไว้ในอ้อมกอดมากกว่าเดิม รั้งร่างบางให้เอนตัวลงนอนบนเตียง ดึงร่างเล็กมาไว้ในอ้อมกอด

“ผมไม่โกรธหรอกครับ” ผมไม่มีสิทธิ์ที่จะโกรธ ..ถ้อยคำเล็กๆที่มินจุนคิดในใจแต่ก็ไม่ได้เอ่ยพูดออกมา ตาเรียวมองคนตัวโตที่ยามนี้หลับตาไปแล้ว แม้มือหนาจะยังรั้งร่างเล็กให้เข้ามาใกล้ จนหน้าหวานแทบจะชิดกับอกแกร่ง

“หลับเป็นเพื่อนฉันนะมินจุน แค่นายหลับอยู่ในอ้อมกอดฉัน คืนนี้นายก็ทำงานของนายได้ยอดเยี่ยมที่สุด” แทคยอนลืมตาขึ้นมามองคนในอ้อมกอด ตาทั้งสองคู่จ้องมองกัน

“เพราะนายทำให้ฉันหลับอย่างมีความสุข” ถ้อยคำหวานหูจากเสียงทุ้มนุ่มเอ่ยบอก มินจุนยิ้มหวานออกมาก่อนจะหลับตาลงอย่างที่แทคยอนต้องการ แทคยอนมองดูอยู่อย่างนั้นครู่ใหญ่จนแน่ใจว่าบอดีการ์ดร่างเล็กที่แสนเหนื่อยล้าของตัวเองหายใจสม่ำเสมอเข้าสู่นิทราแล้ว ตัวเองจึงหลับตาแล้วนอนหลับไปบ้างเช่นกัน

คืนพรุ่งนี้คงต้องเตรียมตัวไปร่วมงานเลี้ยงที่เหนื่อยไม่น้อย แต่คืนนี้แค่มีมินจุนนอนอยู่ข้างกาย แทคยอนก็พอใจจนแทบจะลืมความกังวลของภาระงานไปหมดสิ้นแล้ว

………..

ยามเช้าของทะเลปูซานนั้นแสนจะสุดสวยสดใสต้องใจผู้มาพบเห็น แต่ยามนี้หนุ่มน้อยนามจาง อูยองกลับพลาดมันไป เพราะตาเรียวนั้นบวมฉึ่งแทบจะปิดการมองเห็นยามที่ใบหน้ากลมกับร่างเล็กๆนั้นลุกเดินเพื่อไปอาบน้ำแปรงฟัน เป็นภาพที่น่ารักเสียจนคนที่ตื่นก่อนอย่างนิชคุณได้แต่มองด้วยรอยยิ้ม

“ถ้าตื่นไม่ไหวนอนต่ออีกหน่อยก็ได้นะอูยอง” นิชคุณเอ่ยทัก ร่างเล็กที่ตาปรือเหมือนละเมอเดินหันมามอง มือบางขยี้ตาตัวเองอย่างงัวเงีย

“ไม่เป็นไรครับ รอผมแปปนึงจะไปกินข้าวเช้าด้วย ฮ้าวว” อูยองตอบพร้อมเสียงหาวที่ฟังยังไงก็น่ารักสำหรับนิชคุณก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำ นิชคุณที่ตื่นก่อนแล้วก็อาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี หยิบแท็ปเลทขึ้นมาเช็คงานต่างๆก่อนจะเปิดตารางงานสำหรับคืนนี้ดู เวลาเริ่มงานคือสามทุ่ม เลิกงานคือราวๆตีหนึ่ง  งานไม่มีอะไรมากนอกจากเข้าไปผูกมิตรกับคิม อูบินเจ้าของงาน

เหมือนทุกคนที่อยากได้โครงการของบริษัทคิม ฮันบินจะมาร่วมงานต้อนรับลูกชายอย่างอูบินด้วยจุดประสงค์เดียวกันคือผูกมิตร ใครๆก็รู้ดีว่าถ้าใครผูกมิตรกับอูบินได้ดีที่สุดความเป็นไปได้ที่จะถูกเลือกให้ชนะการประมูลนั้นมีสูงมาก

“รอนานไหมครับ” เสียงพร่าน่ารักของอูยองทำให้นิชคุณที่คิดเรื่องงานอยู่หันไป ส่งรอยยิ้มมอบให้อูยองที่ยามนี้อยู่ในเสื้อไหม้พรมเนื้อผ้าลื่นสีไข่กับกางเกงขาสั้นแบบง่ายๆ นิชคุณเดินไปหาอูยองพร้อมคว้าเอวบางมากอดไว้ ทำหน้านิ่วใส่

“ผอมมาก วันนี้กินข้าวเยอะๆนะ” พอเอ่ยเสียงดุ อูยองก็พยักหน้ารับอย่างว่าง่าย

“เอาตลับวิตามินมาไหม” อูยองล้วงออกจากกระเป๋ากางเกงขึ้นมาให้ดูเลยว่าพกมาหรือเปล่า

“น่ารักมาก ดูแลตัวเองดีๆล่ะ” มือหนาลูบผมนิ่มของอูยองอย่างอารมณ์ดี อูยองอมยิ้มหวาน ใส่ตลับวิตามินลงไปในกระเป๋ากางเกงจนมันกระทบกับมือถือเครื่องบางของตัวเอง

………..

“อาหารวันนี้อร่อยไหม”

“อร่อยครับ” อูยองตอบคำถามของนิชคุณด้วยรอยยิ้ม มือก็ยังคงใช้ส้อมจิ้มกุ้งตัวโตเข้าปาก นิชคุณยิ้มอย่างอารมณ์ดียามที่เห็นอูยองเจริญอาหารแบบนี้

“ดีแล้วกินเยอะๆ” นิชคุณชะงักรอยยิ้มหวานเมื่อเห็นว่ามีสายสำคัญโทรมาจากบริษัทที่โซล เป็นเรื่องงานเครียดๆที่ต้องอาศัยความคิดเห็นจากตัวเอง

“พี่ไปคุยงานแปปนึงนะ” นิชคุณเอ่ยบอกพร้อมเดินออกไปที่บริเวณที่ไกลออกไป อูยองมองตามเล็กน้อย นึกเป็นห่วงนิชคุณที่ทำงานหนักอยู่เหมือนกัน

แต่อูยองกับนิชคุณคงไม่รู้ตัวว่าไม่ใช่แค่กันและกันที่คอยมองอีกฝ่าย แต่ยังมีแขกไม่ได้รับเชิญที่นั่งมองรอโอกาสที่นิชคุณจะออกห่างอูยองอยู่ครู่นึงมานานแล้ว

และพอเห็นว่านิชคุณลุกออกไปปุ๊บ แขกคนนั้นก็เดินมานั่งที่ของนิชคุณพร้อมรอยยิ้มแฉ่งหน้าตาเฉย

“คุณ!!”อูยองสะดุ้งเฮือกเมื่อมีคนหน้าแปลกแต่ไม่แปลกหน้ามานั่งฉีกยิ้มหวานยักคิ้วให้กับตัวเองแทนที่นั่งของนิชคุณแบบนี้

“ว๊า คุณอูยองยังไม่รู้จักชื่อผมอีกหรือครับน่าน้อยใจจัง อุตส่าห์ให้ยืมบัตรโทรศัพท์ทั้งที” เจ้าตัวพูดจาเหมือนน้อยใจทั้งที่ยังยิ้มกว้างปากจะฉีก พอเห็นอูยองมีท่าทีนิ่งอึ้งก็ยื่นมือมาให้เหมือนจะขอจับแบบผูกมิตร

“ผมชื่อมาร์ค ต้วนครับ” มาร์คยิ้มกริ่ม ยักไหล่เมื่ออูยองไม่มีท่าทีว่าจะยื่นมือมาจับกับตนเองแล้วเก็บมือกลับไป นั่งเท้าคางมองหน้าอูยองอย่างดูไม่ทุกข์ร้อนสักนิด

“คุณเป็นใคร มานั่งตรงนี้ทำไม นี่ไม่ใช่ที่ของคุณ” อูยองบอกด้วยน้ำเสียงนิ่งแต่ใจจริงนั้นกำลังสั่น กลัวว่านิชคุณจะมาเห็นภาพน่าเข้าใจผิดแบบนี้ ไม่วายเป็นตัวอูยองเองที่จะถึงคราวซวย

“อูยองนี่ความจำสั้นหรือไง ผมพึ่งแนะนำไปเองว่า ชื่อว่ามาร์คน่ะ” มาร์คยิ้มไปมือก็ยื่นมาลูบแก้มนิ่มของอูยอง อูยองรีบถอยหนีเสียจนเก้าอี้ที่นั่งอยู่แทบล้ม โชคดีที่มาร์คช่วยดึงแขนไว้จึงทรงตัวอยู่ได้ไม่เป็นอะไร

“ถอยแบบนั้นอันตรายนะครับ เดี๋ยวเจ็บหนักไปเจ้าของคุณจะดุเอา” พูดแล้วมาร์คก็หลิ่วตาไปที่นิชคุณที่ยังคงหันหลังคุยงานอยู่ไกลออกไป อูยองมองตามแล้วหันกลับมามองหน้าของคนที่ยังยิ้มมากเล่ห์ส่งให้ ดูอย่างไรคนชื่อมาร์คคนนี้ก็รู้จักกับนิชคุณแล้วก็ดูจะมาก่อกวนอย่างจงใจ

“เสียดายจังที่วันนี้อูยองไม่ใส่เสื้อกล้ามที่ผมเลือกให้วันนั้น ผมว่าต้องดูดีมากแน่ๆ ตัวของอูยองกับเสื้อกล้าม” สายตาของมาร์คคุกคามกันเสียจนอูยองรู้สึกไม่ดี

“ผมขอขอบคุณ คุณมาร์คมากที่ให้ยืมบัตรโทรศัพท์วันหลังจะใช้เงินคืนให้เราจะได้ไม่มีอะไรติดค้างกันอีก” อูยองรีบบอก มาร์คอมยิ้มอย่างชอบใจ

“งั้นผมถือว่าอูยอง นัดผมแล้วนะว่าวันหลังราจะเจอกัน” พอเห็นอูยองทำหน้าเหวอ ก็หัวเราะออกมา อูยองรีบล้วงในกางเกงดูว่ามีอะไรจะพอใช้หนีมาร์คได้บ้าง พูดตามตรงว่าอูยองไม่อยากมีอะไรติดค้างกับมาร์คอีก แม้มันจะไม่กี่วอนก็ตาม

พอล้วงเข้าไปทั้งตัวไม่มีเงินเลย มีเพียงตลับยากับโทรศัพท์ของตนเอง

อูยองมองของสองสิ่งในมือ แม้อยากจะโทรหาน้องมากแค่ไหนก็ตัดใจยื่นโทรศัพท์มือถือตัวเองให้มาร์ค มาร์คทำหน้าประหลาดใจมองของในมืออูยอง

“ผมขอใช้หนี้บัตรโทรศัพท์คุณด้วยโทรศัพท์ของผม หวังว่าเราจะไม่มีอะไรติดค้างกันอีก ขอโทษทีที่ผมไม่มีเงิน” อูยองบอกรัวเร็วตาเรียวจ้องหน้ามาร์คอย่างจริงจัง มาร์คที่คราแรกดูนิ่งอึ้งวาดยิ้มอย่างรู้สึกสนุก

“ผมว่าตลับยาอันนั้นน่าจะมีค่าน้อยกว่าเมื่อเทียบกับโทรศัพท์นะ ทำไมถึงไม่ให้ตลับยาแทนล่ะ” มาร์คเอ่ยถาม อูยองมองตลับยาในมือแล้วดึงมันมาใกล้ตัวกำไว้แน่นเหมือนกลัวว่าจะโดนแย่งไป

“ตลับยาอันนี้มันมีค่ามาก คุณไม่เข้าใจหรอก”

“ตลับยามีค่าหรือว่าคนให้กันแน่ที่มีค่า อูยอง” มาร์คเอ่ยน้ำเสียงล้อเลียน แต่อูยองไม่ได้รู้สึกอาย กลับยิ่งแน่ใจในใจตามคำพูดของมาร์ค

“ใช่ คนที่ให้ตลับของผมเขาสำคัญสำหรับผมมาก” อูยองบอกด้วยน้ำเสียงมั่นใจ

“รับโทรศัพท์นี้ไป แล้วถือว่าเราไม่เคยเจอกันมาก่อน มาร์ค ต้วน” อูยองเอ่ยเร่ง มาร์คไม่ยอมรับโทรศัพท์แต่ยังคงเท้าคางมองหน้าอูยองด้วยรอยยิ้มระรื่น

“ถ้าผมไม่อยากหายเป็นหนี้กับอูยองล่ะ” มาร์คเอ่ยวาจาก่อกวนกันอีกครั้ง  อูยองทำหน้าบึ้ง

“แต่ผมอยากหาย ผมไม่รู้ว่าคุณมาก่อกวนชีวิตผมทำไม แต่ผมขอให้คุณออกไปซะ” อูยองเริ่มจะไม่พอใจ มือที่ยื่นโทรศัพท์ตัวเองเพื่อใช้หนี้ก็ไม่ยอมลดละ

“อูยองบอกอะไรนายก็ควรจะทำซะ หลานไอ้แทคยอน!!” มาร์คไม่ทันตั้งตัวเมื่อเสียงทุ้มดังที่แสนหงุดหงิดของนิชคุณตะโกนใส่หน้าตัวเอง พร้อมมือหนาที่คว้าข้อเสื้อตัวเองอย่างรวดเร็ว

“อ้าววว พี่นิชคุณนี่เอง ไม่ได้เจอกันตั้งนานดุเป็นหมาบ้าเหมือนเดิมเลย” ทั้งที่จะถูกต่อยอยู่รอมร่อแต่มาร์คก็ยังคงทำหน้าระรื่นใส่นิชคุณ

“อย่าให้ตัวเองได้เป็นข่าวหน้าหนึ่งวันนี้เลย พี่นิชคุณเดี๋ยวจะไม่ดีกับการประมูลที่จะมีนะครับ” มาร์คยักคิ้วอย่างเป็นต่อ พอมองจนทั่วรอบตัวก็มีแต่คนหันมาสนใจการวิวาทเล็กๆนี้ และคงมีคนพร้อมบันทึกภาพทันทีหากเอะใจได้ว่านี่เป็นนักธุรกิจใหญ่ที่มีชื่อเสียง

“รีบไปซะ!!” นิชคุณเหวี่ยงมาร์คลงกับพื้น ก่อนจะหยิบเงินออกจากกระเป๋ายื่นให้ไปหลายร้อยดอลล่าห์

“ฉันไม่รู้ว่าอูยองติดหนี้อะไรนาย แต่ฉันคิดว่านี่คงจะพอ” ทิ้งเงินอย่างไม่ใยดี พร้อมวางเงินจ่ายค่าอาหารลงบนโต๊ะ มือหนาคว้ามืออูยองไว้แล้วจ้ำเดินหนีไปอย่างไม่คิดจะสนใจมาร์คที่นั่งอยู่บนพื้น

“มีแฟนดุอย่างกับหมาบ้า อูยอง คุณนี่น่าสงสารจริงๆ” มาร์คบ่นพึมพำ ขยับลุกขึ้นแล้วก็รู้สึกปวดกระดูกไปหมด นิชคุณจงใจโยนลงมาแบบไม่สนใจกระดูกกันเลยสักนิด

มาร์คมองตามทางที่นิชคุณพาอูยองไป เอาจริงๆแล้ว มาร์คน่ะสงสารอูยองเข้าให้แล้วจริงๆนะ

“หรือว่าจะกลับแอลเอแล้วดีวะ” มาร์คพึมพำกับตัวเอง ถ้ายังเที่ยวอยู่เกาหลีเห็นทีจะอดเข้ามากวนชีวิตอูยองไม่ได้ แล้วพอยิ่งกวนก็ดูจะเป็นสาเหตุให้อูยองเสียน้ำใจ ทำไมว๊าา ไม่อยากให้อูยองร้องไห้เลย

มาร์คเกาหัว เห็นทีจะไม่ดีแน่ความคิดพวกนี้

“มาร์คมีสติเว้ยมีสติ รีบกลับแอลเอเลยมึงน่ะ ควายอย่ามารักแรกพบแถวนี้สัด สติๆ” มาร์คบ่นด่าตัวเองไปก็เคาะหัวตัวเองไป บอกตัวเองให้มีสติอย่าเลอะเลือนไปชอบพอคนมีเจ้าของอย่างง่ายดาย ลงความเห็นกั แล้วว่าตัวเองควรรีบบินกลับแอลเอด่วนก่อนที่ใจจะวุ่นวายเข้าให้จริงๆ

…………….

อูยองมองตามแผ่นหลังกว้างของนิชคุณที่ดึงรั้งข้อมือบางให้เดินตามอย่างเป็นกังวล กลัวนิชคุณจะเข้าใจผิด กลัวว่าจะโดนทำร้ายให้เจ็บทั้งตัวทั้งใจเข้าให้อีกแล้วจริงๆ

พอนิชคุณหยุดเดินกะทันหันทั้งที่ยังไม่ถึงห้องพักแต่ก็ทำให้อูยองสะดุ้งเฮือก รีบก้มหน้าก้มตาหลบนิชคุณทันที

ในใจอูยองกลัว กลัวจริงๆว่าจะถูกใจร้ายใส่อีก

“อ๊ะ” แค่พอโดนคนตัวโตดึงเข้าไปกอดอูยองถึงได้อุทานออกมาอย่างประหลาดใจ  มือของอูยองได้แต่กำตลับยาแน่นขึ้นอย่างทำอะไรไม่ถูก

“พี่ดีใจนะที่อูยองบอกว่าตลับยาของพี่เป็นสิ่งสำคัญของอูยอง” ร่างสูงยังคงกระชับกอดแน่นขึ้นเมื่อเอ่ยประโยคที่อูยองฟังแล้ววาดยิ้มออกมา ร่างเล็กที่เคยเกร็งแน่นเพราะตื่นกลัวผ่อนคลายมากขึ้นเมื่อรู้ว่านิชคุณมาทันที่จะฟังและไม่เข้าใจกันผิด

“พี่ดีใจนะที่อูยองบอกว่าพี่สำคัญสำหรับอูยอง” นิชคุณยิ่งกอดอูยองแน่นขึ้นราวกับกลัวว่าคนตัวเล็กจะหายไปจากอ้อมกอด อูยองโอบกอดร่างสูงกลับ แก้มนิ่มซบไปกับหัวไหล่ของนิชคุณ

“ผมก็แค่พูดไปอย่างที่ตัวเองคิด” อูยองตอบเพียงสั้นๆ นั่นยิ่งทำให้หัวใจของนิชคุณรู้สึกอบอุ่น จนเผลอมอบอ้อมกอดอุ่นให้อูยองแน่นขึ้น ซึ่งมีผลมากพอให้หัวใจอูยองอุ่นละมุนราวกับได้ทานโกโก้ร้อนแก้วโปรดจากฝีมือนิชคุณ

ไม่สิ อูยองว่า อ้อมกอดของนิชคุณอุ่นที่สุดเลย โกโก้ร้อนสิบแก้วก็คงจะสู้ไม่ได้

.

.

.

TBC

เอ็นซีตัดไปที่ฝักบัวแล้วกันนะคะ แต่งไม่ไหวค่ะตัดแบบสวยๆ

ล่าช้านิดนึงนะคะ พอดีโบว์ไม่สบายค่ะ

ที่จริงมีเรื่องที่อยากบอกคนอ่านทุกคนมานานแล้ว คือ อยากให้ทุกคน เมนต์แค่คนละหนึ่งเมนต์ได้ไหมคะ คืออย่าเมนต์หลายเมนต์ถ้าเกิดว่าความยาวของเนื้อหาเมนต์ในแต่ละเมนต์มันพอที่จะโพสได้ คือถ้าเมนต์ยาวไปจนโพสเป็ฯเมนต์เดียวไม่ได้อันนี้โบว์เข้าใจค่ะ

แต่ตั้งแต่ตอนนี้ต่อไปช่วยเมนต์คนละหนึ่งเมนต์ได้ไหมคะ (แต่ถ้าใครเมนต์ยาวมากๆจนตัวอักษรไม่พอโพสอันนั้นก็อีกรณีนึงค่ะ) พอดีว่าโบว์ไม่สามารถแต่งทัน เมนต์ที่หนึ่งคนเมนต์หลายเมนต์ได้จริงๆ มันทำให้เมนต์เกิน20เร็วมาก แต่โบว์ไม่มีเวลามากพอจะแต่งตอนต่อไปได้ทัน ซึ่งโบว์เองก็ไม่สบายใจที่เหมือนเป็นคนผิดสัญญาแบบนั้น แต่ทั้งเรียนทั้งกิจกรรม ทั้งร่างกายที่ป่วยแบบไม่ปรึกษา โบว์ไม่สามารถแต่งได้ทันจริงๆค่ะ

ที่ผ่านมาโบว์ขอขอบคุณทุกๆคนที่ช่วยเมนต์ให้จริงๆค่ะ ไม่ว่าจะสี่เมนต์ห้าเมนต์ในตอนเดียว เมนต์แต่ละเมนต์ไม่ซ้ำกันด้วย โบว์อาจทุกเมน์ค่ะ ยินดีทุกเมนต์ ^^ ขอบคุณมากๆจริงๆค่ะ

แต่ก็ยังคงอยากใช้ตามเดิมอยู่คือ 20 เมนต์ไปตอนต่อไป ซึ่งมันจะช่วยกระตุ้นโบว์ได้ทางหนึ่ง เพราะถ้ากำหนดเป็นจำนวนครั้งต่อเดือนโบว์คิดว่ามันอาจจะทิ้งช่วงนานเกินไป

ขอบโทษและขอรบกวนด้วยนะคะ

Advertisements

34 คิดบน “MONEY IS LOVE -18- #CHANNUNEO #KHUNWOO #TAECMIN

  1. don'stop_canstop

    ว้าวๆๆๆ ตอนนี้หวานมากกกกก ทุกคู่ทุกคนเลยที่แกก็แอบแลัวพี่คุณร้ายใส่ด้ง แต่กลับเข้าใจด้งซะงั้นน่ารักที่สุด ชานโฮก็เริ่มมีสัมติงแล้วนะค่ะ รแบนี้ไม่เสียเงินด้วยอิอิ อิพี่อ๊คก็นอนกอดมินจุนฮยองเนียนเลยจ้า ไรเตอร์ตอนต่อไปต้องเตรียมทิชชู่ไว่ซับน้ำตาไหมอะ จาได้เตรียมตัวเตรียมใจปวดตับ ปวดม้าม ปวดไต บลาๆๆ สุดท้ายขอให้หายป่วยเร็วๆนะดูแลสุขภาพด้วยนะจ้า รอตอนต่อไปอย่างไม่อดใจท้อ5555

  2. พี่สาว มินจุน

    ว้าววววววววววว!!!! ตอนนี้หวานๆๆ ทุกคู่เลยยยยย แต่คู่ของแทคมิน มินจุนก็ย้งดูน่าสงสาน ^^ มาค์รจ๋ามาค์รรักแรกพบก็จัดสะเต็มเลยนะ ขอบคุณค่ะ ^^

  3. 2PeachM

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด
    ตอนนี้หวานมากๆค่าาาา ทุกคู่เลยยย
    ดีจายยยยยย ชอบบบบบบบ
    ชานชักจะติดโฮเกินไปแล้วน้าาาาา
    รู้ตัวมั้ยว่ากำลังหลงรักน้องงงงง
    รักเค้าก็บอกนะเว้ยยยยยย
    พี่แทคทะนุถนอมพี่คิมหน่อยน้าาา
    พี่คิมทั้งรักทั้งเป็นห่วงขนาดนี้
    อย่าทำร้ายจิตใจพี่คิมนักเลย พูดเผื่อไว้ 5555
    ตอนนี้คุณด้งน่ารักมากๆ ทุกคู่กำลังดีขึ้นนน
    แต่กลัวจะมีดราม่าตอนไปเจออูบินอ่าาา ฮืออออ
    คุณด้งเข้าใจกันแล้วนะ พี่คุณไม่ทำร้ายน้องแล้ว
    อูยองเริ่มยอมรับความรู้สึกตัวเองงง ตอนนี้มันดีมากกกก
    ไม่เอาดราม่าหนักๆแล้วน้าา 55555
    รอตอนหน้าค่าพี่โบว์

  4. nuneo

    โอ่ยยย อ่านไปเขินไปหน้าจะมืด กรีดร้องได้แค่ในใจ ทำไมแต่ละคู่มีนหวานเยี่ยงนี้! เขินสุดไรสุดด

  5. นิรนาม

    ตอนนี้นี้ดีจังหวานกันทุกคู่เลย ตอนหน้านี่แหละลุ้น
    อยากให้ถึงตอนงานเลร้ยงเร็วๆอูบินจะชอบโฮตามที่
    แทควางแผนไว้ไหม โอ้ยลุ้นโคตร

  6. รักษาสุขภาพก่อนนะคะ เชื่อว่าทุกคนที่อ่านรอได้ เพราะเนื้อเรื่องน่าติดตามมากๆคะ ไม่ต้องลงทันทีก็ได้นะคะ เพราะแต่ง 3 คู่ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย รีดเดอร์เป็นห่วงน๊า

    เม้นเรื่องบ้าง วันนี้ชานนูนอหวานมาก ยอมพี่ชานซองด้วยความเต็มใจ ยอมเป็นของพี่ชานซองทั้งกายและทั้งใจ
    พี่ชานซองก็อย่าทำให้น้องเสียใจนะคะ
    3 คู่หวานหมดเลย นี่คือแผนพี่แทคหรอ ไม่เห็นได้เรื่องเลย เค้ายิ่งรู้ว่ารักกันมาก ต่างก็เป็นคนสำคัญของกันและกัน แต่ดีมากๆที่กลัลไปได้แล้ว ไม่อยากให้น้องยองร้องไห้อีกแล้ว
    อยากจะรู้จริงๆว่าความรักของแทคมินจะเป็นอย่างไร รักกันแบบเปิดเผยไม่ได้เลยสินะ ฮอลลลลล
    สุดท้ายก็หวังให้รักกัน ^^

  7. KWCNNTM

    ละมุนสุดไรสุดดดดดด อ่านไปอมยิ้มไป น่ารักทุกคู่เลยยยย
    สู้ๆน้ารอตอนต่อไปค่า

  8. 0430

    พี่คุณทำแบบนี้ คนอ่านก้อเขินเป็นนะ 5555 ชอบโม้เม้นของสองคนนี้จัง กำลังไปได้ด้วยดี

  9. นูนอ

    นูนอ ทำไมยอมเขาง่ายๆแบบนั้น หมีชานตกลงนายชอบใครกันแน่ !!!!! นูนอไม่สนใจโทรสับเลย พี่นายเค้าเป็นห่วงรู้ไหม?

  10. อ้อน นุ้งโฮ

    ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนมี..เย็นกับเย็นมาก..หอพักเป็นตึก..ห้องเรียนเป็นตึก..เย็นๆทั้งนั้น..ใส่เสื้อผ้าหนาๆไว้นะคะ..จะได้อบอุ่น
    หลีกเลี่ยงของเย็นๆทุกชนิดคะ..เพราะเวลาเป็นไข้หวัดนี่ทรมานมากๆ ปวดหัว ปวดตัวไปหมด …
    …เม้นเดียวตามขอเลยคะ..555..บอกตรงๆเลยนะคะ..ตอนนี้น้องโบว์มาแบบหวานๆนิ่มๆแบบนี้..พี่ระแวงนะคะ..555
    ประมาณว่าเป็นสัญญานเตือนว่าตอนหน้าเจอบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปทุกยี่ห้อแน่ๆ..เพราะอะไรก็เกิดขึ้นได้ในฟิคของน้องโบว์
    เฮ่อๆๆๆ..รึว่าะคิดมากไปก็ไม่รู้..
    …ชานกับน้องนูนอ..ถ้าชานจะไม่พูดอะไรให้จุนโฮเจ็บช้ำน้ำใจอีกก็จะเป็นพระคุณใหญ่หลวงเลยนะชานนะ..แล้วจุนโฮถ้าจะ
    ไม่คิดเล็กคิดน้อยกับคำพูดของผู้ชายปากร้ายอย่างชายซอง..นู๋ก็จะมีความสุขขึ้นอีกมากนะคะลูก..ตอนนี้ชานซองอ่อนโยน
    ขึ้นมากกว่าเดิม และนั่นก็ทำให้จุนโฮอ่อนหวานตามไปด้วย และดูแล้วเหมือนจุนโฮจะลืมตัวเผลอใจไปกับสัมผัสของชาน
    อีกแล้วด้วยความเต็มใจ ด้วยความเสน่หา ด้วยความรักและความหลงใหล ก็ได้แต่ภาวนาว่าชานซองจะสัมผัสถึงความรู้สึก
    ของจุนโฮได้และจะไม่ทำให้จุนโฮเสียใจอีก และก็หวังว่าชานซองจะเริ่มรู้ใจของตัวเองเสียที ว่าใครกัน ที่ชานซองต้องการ
    ระหว่างจุนโฮผู้น่ารักหรืออูยองที่มีเจ้าของชืาอนิชคุณ……
    …..แทคกี้กับมินจูนี่..มาถึงตอน 18 จะเลิกยุแล้ว..จะเลิกยุมินจุนให้ปฏิวัติแทคยอนแล้ว..เริ่มจะเข้าใจมินจุนแล้วหละว่าทั้งรัก
    ทั้งบูชา และภักดีต่อแทคยอนมากแค่ไหน..ก็ดูเอาเถอะ ขนาดจะหลับจะนอนกะยังไม่กล้าทำ เพราะกลัวเจ้านายที่รักและเคารพยิ่ง
    จะเป็นอะไรไป โถถถถถถ..แม่คู้นนนน..อย่างตาแทคยอนจะเป็นอะไรด้ายยยยย…นอกจากจะหาเรื่องชาวบ้านและนั่งหวง
    มินจุนไปวันๆเท่านั้น แต่การที่แทคยอยรู้สึกผิดต่อมินจุนในเรื่องที่ทำไว้ด้วยความเอาแต่ใจนี่ถือว่าเป็นสัณญานที่ดีนะ
    และสัมผัสได้เลยว่าในตอนนี้ แทคกอดมินจุนด้วยหัวใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักจริงๆ..ตอนต่อไป สงสัยต้องขอให้จินอุล
    ต่อว่าแทคให้เยอะๆแรงๆกว่าเดิม เพราะคำพูดของจินอุลนี่กระตุ้นหัวใจกับความคิดของแทคกี้ได้ดีจริงๆ……
    ….นิชคุณกับอูยอง..โห..ตอนแรกเสียวแทนอูยองเลยคะ ตอนที่มาร์คึเข้ามา เพราะว่ามันเป็นแผนของนายแทคยอนที่ตั้งใจ
    ให้มาร์คคึมาป่วนอูยองโดยเฉพาะ แล้วขึ้นชื่อว่าแผนร้ายของแทคยอน บอกตามตรง น่าหวั่นใจที่สุด เพราะยี่ห้อแทคยอน
    สามารถการันตีถึงคุณภาพความชั่วร้ายในระดับสูงชนิด มอก. ISO หรือ อย.ต้องรีบให้รางวัลเลยทีเดียว หวาดเสียว เสียวใส้
    วิตกจริตแทนน้องอูยองไปหมด อ้าวว..อ่านไปอีกหน่อย ว้าวววว..น้องยองของแม่แก้สถานการณ์ได้เริ้ดมาก ด้วยการ
    ใช้ความในใจรับมือกับมาร์คึ ทำเอานิชคุณเป็นปลื้ม..ถือว่าเริ่มเป็นสัณญานที่ดีสำหรับความสัมพันธ์ของคู่นี้ หลังจากที่
    อึมครึมมาสักพักก่อนหน้านี้..แต่ก็อย่างว่าเนอะในฟิคของน้องโบว์..อะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งน้านนนน หวั่นใจเงียบๆ….
    ……เวลาเม้นท์ฟิคเรื่องนี้..อารมณ์นี้เลยคะ..อารมณ์แม่ยายกับลูกเขย..อิเขยแต่ละคนนี่ร้ายมากๆ เหมือนเรามีลูกสาว 3 คน
    แล้วลูกสาวเราออกเรือนไปแล้วมีปัญหากับสามี..เราแม่เมีย..ต้องปกป้องปกลูก..อารมณ์นี้เลยคะ..555 พอแระ..หัวเราะ
    เลขห้าสามตัวพอคะ..โบราณท่านว่า..หัวเราะมากๆแล้วจะได้ร้องไห้ทีหลัง..พี่ไม่อยากร้องไห้คะ..อันยองงงงง

  11. kw

    หวานทุกคู่เลยแม่ยกปลื้มคู่คุณอูตอนหน้าขอหวานๆเลยนะคะอ่านไปจิกหมอ
    นไป555555

  12. bbm

    งื้ออออ หวานละมุนละไม ทั้งสามคู่เลย ><

    ชานนูนอ ถ้าไม่ตัดเอ็นซี สงสัยเลือดคงหมดตัว อร๊ายยย แค่นี้ก็ทนไม่ไหวละนะ อิจมากกก นุ้งเต็มใจ กรี๊ดดด เข้าไปจุ๊บก่อนด้วย -"- ชานคงดีใจไม่เสียเงิน อิอิ

    พี่แทคกะปู่ ก็หวาน หลับเป็นเพื่อนฉันนะมินจุน อร๊ายๆๆ ให้ตายเหอะพี่ชาย รักเค้าก็แสดงออกให้มากหน่อยนะพี่แทค คิคิ

    คุณด้ง พี่คุณมาแอบฟังตอนไหนเนี่ย 555 คงดีใจมากละสิ กอดด้งแน่นเลย ขออย่าให้อะไรมาอีกนะ กลัวพี่ด้งโดนทำร้ายจิตใจ แค่นี้ก็ระแวงกลัวจะโดนโกรธแล้ว T.T

  13. jununnie

    ชานซองงงงงงงงง……แสดงออกมาหมดล้าาาา ชอบก้บอกสักทีเส้้ เหนื่อยใจแทนนุ้งจริมๆๆ
    ตอนนี้น่ารักมากๆหวานน

  14. Johnny wannabe>

    ตอนนี้หวานมากกกกกก อ่านแล้วอิจฉานิช… คือแบบเหมือนได้รู้ว่าเค้าก็ยังรักอยู่นี่มันฟินสุดจริงๆค่ะ
    ไรต์ก็พักผ่อนบ้างน๊า จะได้หายเร็วๆมาแต่งฟิคสนุกๆต่อ

  15. MyKW

    โอ้โห!!!! ตอนนี้แบบว่าน้ำตาบเรียกพี่เลยค่ะ ทุกคู่!!!
    แต่ตอนต่อไปต้องเตรียมทิชชู่รึป่าวคะไรท์ ฮือออออ ไม่อยากจะคิดเลยส่าจะเกิดอะไรขึ้น!
    จุนโฮรักชานซองเข้าเต็มเปาแล้วล่ะ ชานอย่างทำอะไรไม่เคยห้าม ทำไมหนูทำตัวแบบนี้คะจุนโฮ😂😂😂
    ชานซองเมื่อไหร่จะรู้ใจตัวเองสักที~ แล้วเดี๋ยวต้องเจออูยองอีก ไม่อยากให้อูยองกับจุนโฮเสียใจเลยคะ สองคนนี้เจ็บมาเยอะแล้ว ให้ชานซองกะแทคยอนเจ็บเยอะๆค่ะ หมั่นไส้!! นิชคุณก็พอแล้ว ไม่ต้องเจ็บปวดแล้วขอแค่อย่าทำให้อูยองร้องไห้อีกก็พอ เราจะใหอภัยคุณค่ะ >_<*

    ถึงไรท์เตอร์ค่ะ….
    สุขภาพเป็นเรื่องสำคัญนะคะ ยังไงก็รักษาสุขภาพดีๆนะคะ ส่วนฟิคนี่รอได้ค่ะ เอาที่ไรท์สะดวกเลยค่ะ อย่ากดดันตัวเองนะคะ จะรออ่านผลงานดีๆอยู่ค่ะ😊 สู้ๆค่ะ

  16. love2pm

    น่ารักทุกคู่เลย โดยเฉพาะชานนูนอ หวานมากเหมือนคู่แต่งงานใหม่เลย

    คุณด้งก็สถานการณ์ดีขึ้นเรื่อย ๆ นะ นึกว่าจะเข้าใจผิดกันเรื่องมากซะแล้ว

    แทคมินก็ยังหน่วง ๆ แม้จะเป็นห่วงกันมาก ก็ยังไม่เปิดปากบอกรักกัซะที

    แล้วงานเลี้ยงต้อนรับคิมอูบิน แล้วแผนที่แทควางไว้จะมีผลด้านบวกด้านลบ กับคู่ไหนมากที่สุดนะ
    ลุ้นมาก ๆ

  17. jCNN

    ชอบจัง ชานนูนอ โอ๊ย ขนาดโดนตัดฉากไปยังฟินได้
    ชานแกชอบนนุ้งแล้วแหละ .. จิกหมอนนน ..

    คุณวู โอ๊ยขอบคุณพี่คุณที่กลับมาฟังตอนน้องพูดทัน
    ตอนปิดฉากชอบมากอะ กอดกันอุ่นกว่าโกโก้ร้อน
    ..มาร์คคึก้เปนคนดีเกินนน อิอิิ

    แทคแกบอกมินเถอะขอร้อง พลีสสสส
    สงสารมินจับใจ จนปวดใจ ปวดตับหมดละ

    อูบินอย่ามาเลยได้มั้ย รู้เลยถ้ามาละเป็นเรื่อง
    จงซอกแกมาควงบินกลับไปเลยนะ

    สู้ๆๆนะคะ ไรท์ หายป่วยไวๆๆ
    รอไปพร้อมกับไรท์นะ จุฟ จุฟ

  18. นก...!!!!

    หวานทั้งสามคู่ :) ตอนต่อไปอย่าดราม่านะ ตอนนี้ชอบคู่คุณด้งที่สุด ตลับยาสำคัญที่สุด คนให้คงมีความสุขที่สุด ฟินนนนนนน

  19. inoue---

    หนูโฮ ทำไมทำแบบนั้นอ่ะลูก ทำแบบนี้แม่ยกก้อฟินนนน555555 น้องคุณ กำลังทำให้คนแก่อิจฉาด้ง โกโก้~~~~~~

  20. เด็กน่าแก่

    พี่แทค ตอนนี้พี่อย่างหล่ออ่ะ หนูรอโม้เม้นของพี่แบบนี้มานาน เมื่อไรจะบอกรักปู่คิมอ่ะ สงสารปู่บ้างนะ ไม่รุ้ว่าเข้าใจผิดไปถึงไหนแล้ว ระวังเค้าจะเปลี่ยนใจไปรักคนอื่น55555

  21. Harukase Doremee

    แอบเข้ามาส่องแล้วครั้งหนึ่ง แต่พึ่งจะว่างอ่าน อิอิ ขอโทษไรท์เตอร์ด้วยที่อ่านช้า

    อ๊ากกกกกกกกกกกก
    นูนอยอมเค้าหรือลูก ไม่ได้ตังค์นะ เดี๋ยวซื้อบ้าน ซื้อเครื่องบินไม่ได้นะ
    อย่ายอมสิๆ ยอมครั้งแรกเดี๋ยวหมีก็เอาเปรียบให้ยอมครั้งที่สอง
    แต่เดี๋ยวต้องมาม่าแน่เลย เพราะพรุ่งนี้ต้องเจออูยองแล้ว หมีจะทำหน้ายังไง จุนโฮจะต้องเสียใจแน่ๆ แล้วน้องต้องเสียใจแน่เลยเมื่อเห็นว่าอยู่กับนิชคุณ
    อย่าคิดไปขายให้อูบินนะ
    อูบินจีบเลย จีบเลย 555

    อ๊คเคย์แอบหวานม๊วก สู้ๆนะพี่คิม

  22. OK2daKAY

    ตอนนี้หวานกันทุกคู่เลย หวานก่อนจะมาม่าอย่างนักใช่ไหมคะไรท์เตอร์ อย่าพึ่งเลยนะคะ ขอหวานอีกหน่อย
    หรือจะมาม่าเลยนะ จะได้หวานทีเดียว ^^

    สิ่งที่คิดและสิ่งที่กลัวกำลังมาถึง ถ้าชานเจออูยองจะเป็นยังนะ แล้วอูบินละจะชอบโฮแบบที่พี่แทคคิดไหมนะ
    “วันที่เสียเทอไป ฉันจะได้ค้นพบความรู้สึกที่แท้จริง”

    แต่คู่ที่เห็นจะไม่มีวี่แววจะสมหวังเลย คงเป็นแทคยอนกับมินจุน ทั้งครอบครัว ทั้งคำพูดที่ไม่กล้าเอ่ยออกมาของทั้งคู่
    “การกระทำอย่างเดียวอาจจะสื่อความรู้สึกได้ไม่หมด หากต้องการให้อีกฝ่ายรับรู้ คำพูดนั้นสามารถสื่อได้ตรงประเด็นสุดๆ”

    สุดท้ายขอให้ไรท์เตอร์รักษาสุขภาพด้วยนะคะ

  23. ชานนูนอ

    คือเขิน คือฟิน คือโอ้ยยยย อธิบายไม่ได้เลย ชอบทุกคู่ชอบที่สุด อยากเห็นความรักที่สื่อให้กันแแบบนี้ตลอดไป
    จุนโฮเด็กดื้อ ต่อไปจะต้องทำตัวให้ดีๆ แต่แบบนี้ชานซองก็หลงจนจะบ้าแล้ว 55555

  24. jam

    รอคร้า รอตอนหน้าด้วย รอเล่มด้วย คิคิ นี่คือฟินมากทุกคู่ เปนฟิคบ่ายที่สนุกมากในยุคนี้ที่ยังหลงเหลืออยู่ ขอจัดหนักๆทุกคู่เลยนะคร้า อยากให้แทคคิมลงเอยกัน อยากให้ชานนูนอเลิกกั๊ก55 สุดท้ายอยากให้คุณวูเข้าใจกันแบบนี้เพราะมันน่ารักมากเลย แฮปปี้ๆ รอติดตามนะคร้า

  25. kimaoyly

    แทคมินเป็นอะไรที่บีบใจมากมันหน่วงมากสงสารมินจุนอ่ะ แทคนายช่วยคิดถึงใจมินจุนก่อนเถอะ ก่อนที่จะพูดจะทำอะไร แทนที่จะคิดหาวิธีให้มินจุนสารภาพรัก แค่แทคบอกรักมินจุน มินจุนก็สารภาพแล้ว

  26. ผู้หลงมนตราแห่งเงิน

    นุ้งโฮอ่ะ ยอมเค้าระวังเราเจ็บนะคะ
    ตอนนี้หวานทั้ง 3 คู่เลย ดีใจมาก
    โดยเฉพาะคุณด้ง
    อย่ามีอะไรพลัดพรากจากกันเลยน๊า

  27. neko

    จุนโฮ ลืมแล้วหรือว่า ชานซอง รักอูยอง แล้วแบบนี้ตัวเองจะไม่เจ็บอีกเหรอ

Leave a Comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

w

Connecting to %s