MONEY IS LOVE -27- #CHANNUNEO #KHUNWOO #OKKAY

title  :: Money is Loveรักผมแพงนะครับ
writer ::  LoveMe
Chapter :: #27
Fandom :: 2PM
couple  ::  ChanNuneoll KhunWoo ll TaecMin
Rate::  PG 16
Genre  ::  มนต์รักเงินกระจาย

หัวฟิค CNN

27 Don’t set me free

อูยองนั่งอยู่คนเดียวตรงมุมห้อง ตอนแรกจุนโฮพาอูยองมานั่งลงบนเตียง ห่มผ้าให้ ปิดไฟ พร้อมยื่นยาแก้ปวดมาให้ แต่อูยองไม่ทานยา แสร้งทำเป็นนอนหลับ พอน้องไปอูยองนอนอยู่บนนั้นไม่ได้ เตียงมันกว้างไป ว้าเหว่เกินไป

อูยองขดตัวอยู่กับผนัง กอดเข่า น้ำตายังคงไหลออกมาจากตา แต่ไม่สะอึกสะอื้นแล้ว ไม่ได้ตัวสั่นเทาแล้ว

อูยองกำลังคิด คิดซ้ำไปมา

จุนโฮขายตัวให้ชานซอง

ขายตัวเพราะไม่อยากให้เราทั้งคู่ลำบาก ขายตัวเพราะเขาเองก็ทำ เงินจำเป็นกับน้อง จำเป็นกับการใช้ชีวิต

อูยองยกนิ้วโป้งมือขึ้นมากัด กัดเล็มจนเล็บเปลี่ยนรูป

ตอนนี้สิ่งที่อูยองนึกห่วงที่สุดไม่มีอะไรน่าห่วงแล้ว จุนโฮรักนิชคุณ นิชคุณรักจุนโฮ จุนโฮรักนิชคุณ คนที่เขารักมากที่สุดสองคนมีความสุขแล้ว นิชคุณจะดูแลจุนโฮจากชานซองได้อย่างดี

ใช่เขารู้ดี แต่นิชคุณใจร้อน ถ้าเกิดทำร้ายน้องแบบที่ตัวเองโดนล่ะ อูยองกอดเข่าแน่น

ต้องให้แน่ใจ แน่ใจว่าจุนโฮจะได้รับการดูแล …ต้องแน่ใจ

อูยองลุกขึ้นแล้วรีบวิ่งออกจากห้องที่มืดสลัวไปอย่างรวดเร็ว

อูยองยืนอยู่หน้าห้องของนิชคุณ กำมือแน่นอยู่หลายครั้งในที่สุดก็เคาะห้อง รออยู่นานพอสมควรในที่สุดประตูก็เปิดออก อูยองมองเข้าไปในห้อง อูยองเห็นจุนโฮนั่งอยู่บนเตียง เสื้อถูกปลดกระดุม ส่วนนิชคุณก็ยืนอยู่ตรงประตู

“พี่ขอคุยกับพี่คุณตามลำพังได้ไหม แปบเดียว” อูยองตะโกนเข้าไปในห้อง ทั้งที่ตนกำลังมองพื้นอยู่

“ได้ครับ รีบมานะครับพี่คุณ” ถ้าตั้งใจฟัง อูยองจะได้ยินว่าในน้ำเสียงของจุนโฮไม่ได้หวานเลยสักนิดมันทั้งแข็งและเย็น

นิชคุณเดินออกมา ปิดประตูห้องนอน อูยองเดินนำออกมา มาหยุดถึงห้องทำงานของนิชคุณ นิชคุณมองแผ่นหลังของอูยองที่ยามนี้ดูผ่ายผอมเหลือเกิน อยากดึงเข้ามากอด อยากลูบเส้นผมนิ่มละมุน

แต่ทำไม่ได้ ..ไม่ควรทำแบบนั้น นั่นจะทำร้ายอูยอง

นิชคุณบอกตัวเองแบบนั้น พยายามกำมือเก็บไว้ข้างตัวจนแน่น

อูยองยืนจิกนิ้วมือตัวเองซ้ำไปซ้ำมา จ้องมองหน้าของนิชคุณ

“ผมอยากได้คำสัญญา พี่จะไม่มีวันทำร้ายจุนโฮใช่ไหม” อูยองเอ่ยถามอย่างตรงไปตรงมา นิชคุณกดยิ้มขมขื่น คิดถึงการทำร้ายมากมายที่ตนเคยทำลงไปกับอูยอง ไม่แปลกที่อูยองจะเจ็บและฝังใจ

“พี่จะไม่ทำร้ายจุนโฮเหมือนที่เคยทำกับผมใช่ไหม สัญญาสิพี่คุณ พูดสิ” อูยองเอ่ยเร่งเสียงสั่น นิชคุณมองหน้าอูยอง

“พี่ไม่มีวันทำกับจุนโฮแบบนั้น เพราะจุนโฮไม่ใช่อูยอง” นิชคุณพูดตามจริง ตนไม่ได้รักจุนโฮอย่างที่รักอูยอง ไม่ได้อยากจะเก็บจุนโฮไว้กับตัวเองคนเดียวอย่างที่เป็นกับอูยอง ..จะไม่มีวันทำบ้าๆอะไรสักอย่างกับจุนโฮ เพราะนิชคุณไม่ได้รักจุนโฮแต่รักอูยอง

แต่สำหรับอูยองคำตอบของนิชคุณเหมือนถูกตีแสกหน้า

“น นั่นสินะ ใครมันจะน่าทำร้ายเหมือนจาง อูยองล่ะ” อูยองพึมพำกับตัวเองเบามากจนสลายไปในสายลม อูยองสูดลมหายใจเข้าไปลึกๆ จ้องมองหน้านิชคุณ

“จะไม่มีวันทำร้าย จะรัก จะซื่อสัตย์ จะดูแลจุนโฮอย่างดีตลอดไป” อูยองทวงคำสัญญามากมาย

“อืม” นิชคุณครางรับ ตาโตจดจ้องมองใบหน้าของอูยอง ดวงตาที่ช้ำบวม หน้าที่เปียกชื้น แววตาที่แข็งกร้าวแต่ก็อ่อนโยน ยามนี้เศร้าสร้อย ..อยากจะเช็ดน้ำตาให้อูยอง ..แต่มีมากเท่าไหร่แล้วที่ไหลออกมามากมายเพราะนิชคุณเองเป็นคนทำ

“ด ดี ดี ผมฝากน้องชายผมไว้กับพี่แล้วนะ รักเขาให้มากกว่าที่รักผม อย่าเปลี่ยนใจง่ายๆล่ะ” อูยองพูดอย่างขมขื่น ถอยหลังออกมาห่างจากนิชคุณ นิชคุณมองอูยองทุกๆส่วน จนถึงข้อเท้า เส้นหนังสีดำยังอยู่ที่นั่น

            ‘เครื่องติดตามสำหรับนักโทษไงล่ะ’

เครื่องแสดงความใจร้ายนั่น

“อูยอง” นิชคุณเอ่ยปากเรียก อูยองที่ยืนนิ่งอยู่มองหน้านิชคุณ นิชคุณไม่ตอบอะไรหยิบมีดพับกับกุญแจสีเงินออกมาจากลิ้นชัก คุกเข่าลงจับข้อเท้าของอูยองขึ้นมา อูยองงงในทีแรก ก่อนที่จะเข้าใจเมื่อเห็นนิชคุณไขกุญแจสีเงินเข้าไปตรงข้างๆแทบแข็งที่หนาที่สุดเพื่อปิดเครื่อง

อูยองมองอย่างนิ่งอึ้งตกใจ เครื่องเปล่งแสงสีแดงขึ้นมาก่อนจะดับไป ไม่สั่นเบาอย่างเคยอีกแล้ว มันนิ่งสนิท อูยองมองมือหนาที่กุมข้อเท้าตัวเองไว้ นิชคุณสอดมีดเข้าไปในเส้นหนัง

“อย่าเอามันไป!” อูยองร้องออกมา แต่นิชคุณก็ตวัดข้อมือไปแล้ว

“แกร๊ง!” เครื่องติดตามขาดออกจากกันเป็นสองชิ้นตกลงบนพื้น อูยองจ้องมองสิ่งที่เป็นเหมือนอวัยวะชิ้นที่ 33 ของตัวเองด้วยน้ำตาเอ่อ

อูยองเคยเกลียดมัน เคยนึกดูแคลนเจ้าเครื่องติดตามนี้ว่าเป็นของนักโทษ เป็นความโหดร้าย แต่ที่ผ่านมา เรื่อยๆทุกวันที่มีมันอยู่ที่ข้อเท้า อย่างยิ่งในวันที่ถูกแทคยอนจับตัวไปและได้รับการช่วยเหลืออย่างรวดเร็ว เพราะเครื่องติดตามนี้

อูยองมองว่ามันคือความรักของนิชคุณ คือความลุ่มหลงเป็นห่วง คือเครื่องหมายตีตราว่าตนคือคนของนิชคุณ คือความรักและห่วงใยในแบบร้ายๆที่นิชคุณทำให้

แต่นิชคุณเอามันคืนไปแล้ว เช่นเดียวกับความรักจริงๆจากหัวใจดวงนั้น

อูยองตัวสั่นอีกครั้ง ก้มลงหยิบเครื่องติดตามขึ้นมาไว้ในมือ

“พี่ขอปลดปล่อยอูยองเป็นอิสระ อูยองไม่จำเป็นต้องอยู่กับพี่อีกแล้ว อูยองไปอยู่กับคนที่รักได้ อูยองไปในที่ๆอูยองอยากไปได้ อูยองจะรักใครก็ได้ที่อูยองอยากรัก อยู่ที่ไหนก็ได้ที่อูยองจะมีรอยยิ้ม”

“…..” อูยองไม่ตอบ ก้มหน้ามองเส้นหนังสองชิ้นในมือ

“พี่จะไม่ขังอูยองไว้อีกแล้ว อูยองไม่จำเป็นต้องรักพี่อีกแล้ว” เสียงนิชคุณเลื่อนลอยและพยายามจะไม่พร่าสั่นอย่างที่สุด

“ผมขอได้ไหม” อูยองยื่นซากเครื่องติดตามออกมาให้ดูเล็กน้อย

“ได้สิ” สิ้นเสียงตอบของนิชคุณอูยองหันหลังเดินออกไปจากห้อง อูยองยังคงก้มหน้า เดินแบบเชื่องช้าเลื่อนลอย

นิชคุณมองตามแผ่นหลังของอูยองไป ภาพของอูยองเบลอเลือนเพราะม่านน้ำตาที่ไหลออกมาบังตาโต

มือหนาไขว่คว้าออกมากลางอากาศ กำลังจะจับไหล่ของอูยอง หากวางมือลงไปและกุมเข้ามาหาตัว นิชคุณจะสามารถดึงรั้งอูยองมาไว้ในอ้อมกอดได้

‘พี่รักอูยอง อยู่กับพี่ได้ไหม’ นิชคุณอยากจะตะโกนคำนี้ออกมา แต่ก็ทำไม่ได้

มันจะทำร้ายอูยอง …

นิชคุณมองอูยองที่เดินพ้นช่วงมือที่ตนจะคว้ากลับมาไว้ได้ไปในที่สุด นิชคุณกำมือตัวเองจนแน่น อูยองเดินออกไป นิชคุณเองเดินตามออกมา อยากมองอูยองให้นานที่สุด จนอูยองเดินเข้าห้องนอนตัวเองและปิดประตูไป

นิชคุณถึงเดินกลับเข้าไปในห้องนอนตัวเอง นิชคุณกำลังร้องไห้ และเห็นจุนโฮที่กำลังนั่งกอดเข่าตัวเองร้องไห้เช่นกัน

นิชคุณไม่ได้เอ่ยถามอะไรออกมาในทันที ร่างสูงนั่งลงบนเตียง ร้องไห้ออกมา ต่อยกำปั้นลงไปบนเตียงซ้ำแล้วซ้ำอีก ร้องจนตัวสั่น

จุนโฮหันมามองนิชคุณแม้ตัวเองจะร้องไห้ไม่ต่างกัน

“ฉันรักอูยอง รักอูยองจริงๆ” นิชคุณพูดออกมาทั้งน้ำตา

“แค่ความรักมันไม่พอหรอกคุณนิชคุณ” จุนโฮเอ่ยปาก

“ผมก็รักชานซองมากจริงๆ แต่ผมก็ไม่ควรรักเขาอีกแล้ว ควรพอได้แล้ว” จุนโฮพูดออกมาเสียงสะอื้น แล้วก็ร้องไห้จนตัวสั่นโยนเช่นกัน

“ผมก็รักชานซอง ผมไล่เขากลับไป ผมใจร้าย หมางเมินใส่เขา แต่ผมก็ยังรักเขา”

“ฉันก็รักอูยอง แต่ฉันมันเลวฉันทำร้ายอูยอง”  นิชคุณทุบหมัดลงไปบนเตียงอีกหลายที  จุนโฮมองนิชคุณ ปล่อยให้นิชคุณร้องไห้ และตัวเองก็ร้องไห้เช่นกัน

ค่ำคืนนี้อาจมีเพียงน้ำตาเท่านั้นที่จะปลอบประโลมใจทุกคนได้

………………….

จุนโฮอยู่ดีกับนิชคุณแล้ว

อูยองบอกตัวเองเป็นรอบที่สาม บอกเพื่อไม่ให้ตัวเองคลาดเคลื่อนในความคิดของตัวเองอีก คลาดเคลื่อนอย่างที่แล้วมา คลาดเคลื่อนคิดไปเองแบบคนที่หลงตัวเองอูยองนั่งกอดเข่าอยู่ตรงมุมห้อง

ในมืออูยองกำเครื่องติดตามที่โดนตัดจนขาดเป็นสองท่อนเมื่อครู่นี้ อูยองกำมันไว้จนแน่น มือของอูยองมีเลือดซึม เพราะรอยเข็ม

เข็มที่อูยองนั่งใช้ด้ายสีแดงโง่ๆที่เจอเย็บแผ่นหนังขาดๆให้กลับกลายเป็นชิ้นเดียวกันเหมือนเดิม  อูยองเย็บจนเครื่องติดตามติดกันเหมือนเดิม แต่มันใช้งานไม่ได้อีกแล้ว หน้าจอนั้นว่างเปล่า ไม่ทำงานใดเพราะเครื่องถูกปิดไปแล้ว

มันพังแล้ว และไม่มีวันเหมือนเดิม

อูยองจิกเล็บลงบนข้อมือตัวเองเพื่อให้แน่ใจว่าตอนนี้ตัวเองตื่นอยู่ ไม่ได้ฝันและมีสติเต็มที่

อูยองกำลังทำความเข้าใจกับเรื่องราวและสถานะของตัวเอง

ตอนนี้นิชคุณรักจุนโฮ และแม้ว่าที่ผ่านมา นิชคุณจะดูเหมือนว่ารักเขามาก แต่มันเปลี่ยนไปแล้ว

นั่นคือความเข้าใจผิดที่นิชคุณคิดไปเอง นิชคุณบอกเขาแล้วแบบนั้นอย่างชัดเจนเมื่อเช้านี้

น้องได้เจอกับนิชคุณ น้องรู้สึกถึงรักแรกพบ ตอนนี้ความสุขของจุนโฮก็คือนิชคุณ

ใช่แล้วล่ะ

ใช่แล้ว นิชคุณเองก็มีความสุขกับจุนโฮ จุนโฮเป็นเด็กน่ารัก สดใส ยิ้มง่าย มีรายละเอียดและความคิดที่น่าสนใจ พี่คุณจะไม่เบื่อเลยถ้าได้อยู่กับจุนโฮ

“พี่คุณสัญญาแล้วว่าจะดูแลจุนโฮอย่างดี” อูยองพึมพำกับตัวเองเสียงเลื่อนลอย

ใช่ สัญญาแล้ว และจะต้องไม่ผิดสัญญา

สบายใจได้แล้ว น้องมีคนดูแลแล้ว

อูยองลูบเส้นหนังในมือ กอดมันไว้แนบอก มองไปรอบห้องที่ยามนี้ เริ่มมีแสงแรกของวันผ่านเข้ามาทางหน้าตา เพียงเล็กน้อย อูยองกัดเล็บตัวเอง

สบายใจได้แล้ว อูยอง สบายใจได้แล้ว

อูยองคิดซ้ำไปซ้ำมา คิดซ้ำแล้วซ้ำอีก อูยองจับสายเครื่องติดตามที่เย็บใหม่ใส่ที่ข้อมือแทนกำไลข้อมือ อูยองลุกขึ้นเดินตรงไปที่โต๊ะที่ตนเจอเข็มกับด้าย

อูยองรื้อหาของ หยิบกระดาษสมุดกับดินสอออกมา

อูยองนั่งลงที่มุมห้องมุมเดิม ค่อยๆ เขียนทุกตัวอักษรลงไปในกระดาษอย่างบรรจง เขียนให้ครบทุกอย่างที่คิดออกในห้อง มันใช้เวลาพักใหญ่

ตาเรียวที่บวมช้ำแต่ไร้ซึ่งหยดน้ำตา มองนาฬิกา ใกล้จะหกโมงเช้าเต็ม

ต้องรีบ …อูยองคิด หยิบกระดาษที่ตนพึ่งเขียนขึ้นมา พร้อมเงินที่หาได้จากในห้องแล้วเดินตรงดิ่งออกไป

…..

คนมักกล่าวกันว่า มันจะเป็นอะไรไป แค่ครู่เดียว

มันไม่ได้จริงจังสักหน่อย แค่วูบไป แค่วูบเดียว

แต่เรื่องมากมายที่เกิดขึ้นในโลกใบนี้ เกิดขึ้นเพราะอารมณ์เพียงชั่ววูบเดียวเสมอ

ไม่มีใครสะดุดภูเขาล้ม ผู้คนล้วนแล้วแต่สะดุดก้อนหินก้อนเล็กๆ ล้มทั้งนั้น

และเมื่อล้มมันก็จะเจ็บ และคนก็จะระวังก้อนหินพวกนั้นมากขึ้น

แต่ถ้าไม่คิดว่าเจ็บล่ะ ไม่กลัวที่จะเจ็บล่ะ แล้วหากปล่อยให้ตนเองสะดุดก้อนหินเล็กๆก้อนนั้นไป แต่ทางตรงหน้ากลับเป็นเหวล่ะ

…แค่วูบเดียว มักจะเปลี่ยนทุกอย่างไปตลอดกาล

ลมความคิดวูบเดียวที่ยึดติดกับมันซ้ำไปซ้ำมาก็ทำให้อูยองมานั่งอยู่ตรงนี้

อูยองจ้องมองคนตรงหน้า และคนตรงหน้าก็จ้องมองกลับมา แม้ในยามนี้ คนตรงหน้าก็ยังมีรอยยิ้มเย็นชาเดาไม่ได้ที่มุมปากมอบให้เช่นเคย

“ผมไม่นึกว่าอูยองจะมาหาผมในสภาพนี้” คนตรงหน้าเอ่ยทัก หลังจากนั่งมองหน้ากันได้ครู่นึง

“มีคนสภาพดีที่ไหนมาโรงพยาบาลบ้างล่ะหมอมิโน” อูยองตอบ ตาเรียวไม่ได้มองไปรอบห้องทำงานสีขาวของมิโนอย่างตื่นเต้น และไร้ประกายแววตาที่คุ้นเคยอย่างแต่ก่อนที่เคยเห็น หมอมิโนรู้สึกได้ชัดเจน

“ถ้าอยากได้ยาแก้ตาบวม หมอว่าร้านขายยาทั่วไปน่าจะช่วยอูยองได้ดีกว่าหมอนะ”

“ผมจะมาขาย” อูยองไม่ตอบมุขที่หมอมิโนเล่นมา แต่พูดเข้าประเด็นที่ตนต้องการทันที หมอมิโนเลิกคิ้วมอง รอยยิ้มยังคงเดิม

“ขายอะไรล่ะ”

“ทุกอย่าง”

“ทุกอย่าง ?”

“ใช่ ทุกอย่าง” อูยองชี้ไปตามตัวเอง

“อ่อ” หมอมิโนครางเบาๆในลำคอ พยักหน้ารับ

“หมอมีผลเลือด เกล็ดเลือด เนื้อเยื่อของคุณอยู่ ขอเวลาตรวจสักครู่นะ” หมอมิโนกดแท็บเล็ตในมือสองสามครั้งแล้ววางลงทีเดิม

“อีกห้านาทีน่าจะได้ผลว่าจะขายได้แพงแค่ไหน ระหว่างรอเรามาตกลงธุรกิจกันดีกว่า” หมอมิโนผายมือมาทางอูยองเป็นการเชิญให้พูด

“ผมจำได้ที่หมอตอนนั้นว่าที่นี่รับซื้อทุกอย่าง ถ้าคนขายเต็มใจขาย ผมเต็มใจขาย อวัยวะภายในผมคิดว่ามันไม่ถูกแน่ๆ แล้วเนื้อเยื่อ ผมคิดว่าตัวเองน่าจะทำเงินได้ ทั้งหมดตัวผมผมอยากได้ราคาที่แพงที่สุดที่หมอจะให้ได้ถ้าหมอไม่ว่าอะไร”

“อูยองรู้ใช่ไหมว่าไอ้ที่จะขายทั้งหมดนั่นน่ะ มันต้องตายนะ ถ้าขายแล้ว” หมอมิโนถามย้ำ

“รู้สิ แต่จะตายทั้งทีก็ควรมีประโยชน์สูงสุดหน่อย อย่างน้อยก็ควรได้ราคาดี” อูยองตอบ หยิบกระดาษในกระเป๋าออกมา มันมีทั้งหมดสามแผ่น

“นี่คือจดหมายยินยอมของผม สำหรับใช้ยืนยันทางกฎหมาย รวมทั้งเลขบัญชีธนาคารที่ผมต้องการให้หมอโอนไปให้” หมอมิโนรับกระดาษมาเปิดอ่านดู ข้อความในจดหมายก็ดูมีสติดี

“คนรับเงินคือ จาง จุนโฮใช่ไหม”

“ใช่ หวังว่าหมอจะไม่โกงกันนะ” อูยองถามดักคอไว้ก่อน

“โรงพยาบาลนี้ไม่ได้เถื่อนขนาดนั้นหรอกครับ” หมอมิโนยังคงตอบด้วยรอยยิ้มเย็นชาที่เดาอารมณ์ไม่ได้เช่นเดิม เหมือนกับว่าการเห็นคนตายไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่อะไรแล้ว

“ตื๊ด”

“อ่ะ ผลตรวจได้แล้ว” หมอมิโนหยิบแท็บเล็ตขึ้นมาดู

“คุณโชคดีมากเลยนะอูยอง มีคนต้องการไตสองคนที่ตรงกับคุณพอดี เป็นพวกคนรายที่ยอมจ่ายแพงรับเลยด้วย แถมบริษัทรับซื้อเนื้อเยื่อก็ออเดอร์เนื้อเยื่อของเพศชายมาพอดีเลย สัคกี้มากๆ ผมคิดว่า ผมให้ราคาคุณได้ถึง 50ล้านดอลล่าห์เลยนะ ยกความดีความชอบให้ไตคุณเลยล่ะ เพราะคนอยากได้มีเงินเหลือใช้มากๆ จนยอมซื้อไตใหม่ให้ตัวเองแพงแค่ไหนก็ได้” หมอมิโนยิ้มบอก อูยองพยักหน้า

“เขียนใบจ่ายเงินให้เลยได้ไหม”

“ได้สิ” หมอมิโนลงมือเขียนใบจ่ายเงิน ยื่นให้อูยองดู อูยองพยักหน้ารับ

“คนต้องการไตเย็นนี้ พร้อมเข้าห้องผ่าตัดหรือยัง อูยอง” หมอมิโนเอ่ยถาม อูยองมองกระดาษสองแผ่นในมือ

“ตอนนี้เลยก็ได้”

“งั้นก็ดี ไปกันผมให้คนเตรียมห้องผ่าตัดอีกห้านาทีก็เสร็จ” หมอมิโนหยิบโทรศัพท์ยื่นมาที่อูยอง

“มีใครอยากโทรไปลาก่อนไหม นี่คงเป็นห้านาทีสุดท้ายของอูยอง ที่ได้อยู่เป็นตัวครบชิ้นแบบนี้” หมอมิโนชี้ไปตามตัวอูยอง อูยองกดยิ้มเย็นชืด ส่ายหน้า

“ผมขอฝากจดหมายสองฉบับนี้แล้วกัน …ฉบับนี้ให้จุนโฮ น้องชายของผม” อูยองยื่นจดหมายฉบับแรกให้ หมอมิโนรับมา

“อ่อ ผมลืมบอกหมอไปว่า ผมขายทุกอย่างยกเว้นหัวใจนะ ไม่ต้องขาย แต่ให้บริจาคให้เจ้าของจดหมายนี่ฉบับนี้ให้นิชคุณ ” อูยองยื่นจดหมายอีกฉบับให้หมอมิโน

“ฝากบอกเขาด้วยว่า ผมบริจาคหัวใจให้ เพราะมันเป็นของเขาตลอดมา และจะเป็นเพียงของเขาคนเดียวตลอดไป”

“ห้องผ่าตัดพร้อมแล้ว ถ้าอูยองพร้อมเชิญตามมาครับ” หมอมิโนยื่นมือมาให้อูยองจับ อูยองแตะมือลงไปบนมือของหมอมิโน

“ผมรับประกันเลยว่าจะเหมือนแค่หลับไป ไม่เจ็บแน่นอนตอนวิญญาณออกจากร่าง”

“ผมใส่ไอ้นี้เข้าห้องผ่าตัดได้ไหม” อูยองยกข้อมือที่มีเครื่องติดตามพังๆสวมไว้

“ได้สิ มันพังแล้ว ไม่รบกวนอะไร” อูยองพยักหน้ารับอย่างโรยแรง หมอมิโนพาอูยองเดินตรงมาเรื่องจนถึงประตูบานนึง เปิดแล้วพาอูยองเข้าไปข้างใน พร้อมแนะนำด้วยรอยยิ้มเฉยชาเย็นเฉียบตามเดิม

“ห้องผ่าตัด โรงพยาบาลเถื่อนแห่งนี้ยินดีต้อนรับครับ อูยอง”

.

.

.

-cut-

ผ่านไปกับตอนที่ 27 ตอนหน้าตอนที่ 28 จบแล้วเด้อค่ะเด้อ

หวังว่าจะได้รับความใจดีกับตอนนี้เช่นเคย ตามเดิมค่ะ 20 gมนต์ไปตอนจบ ^^

ตอนพิเศษ สักวันจะมีสปอยด์คร่าวๆออกมาให้นะคะ ว่าเรื่องนแต่ละคู่ของตอนพิเศษจะเป็นประมาณไหน ขอโทษจริงๆที่ทำตอนพิเศษเสียดูยิ่งใหญ่ ตอนแรกก็กะจะเขียนเสริมออกมาล็กน้อย เป็นของขวัญให้กับคนที่สั่งอย่างที่ผ่านมา แต่คิดพร็อตไปคิดพร็อตมาแล้ว มันดันยาวววเสียได้

มากกว่าความยาวของตอนพิเศษ มีคู่ที่จะแตกตัวออกมาอีกหลายคู่เลย จะมีใครบ้างโดนหวยออกมีชีวิตรักร้ายๆ สไตร์มาเฟียนะ

รวมเล่ม ไปอ่านรายละเอียดและสั่งได้เลยค่ะ

Money is love รักผมแพงนะครับ #ChanNuneo #KhunWoo #OkKay #ficmoney [เปิดรับถึง 20/7/58]

https://docs.google.com/forms/d/1vS2nzxaRtK7UQl6GQ9agqSBX9sn7EbIjhKUfx5JJaHo/viewform

Advertisements

27 คิดบน “MONEY IS LOVE -27- #CHANNUNEO #KHUNWOO #OKKAY

  1. NABI

    โอยยยยยเศร้ามากตอนนี้
    นิชคุณกับอูยองรักกันจะตาย
    นุ้งโฮก็รักชานซองมากมาย
    แต่ถ้าจะดีนุ้งโฮช่วยถามพี่ชายตัวเองว่ารักนิชคุณแค่ไหนจะดีมากเลย
    หวังว่าหมอมิโนจะช่วยทุกอย่างให้ดีขึ้นนะ

  2. โฮไม่น่าทำแบบนี้เลย เจ็บด้วยกันทุกฝ่าย พี่ชายก็เจ็บ ตัวเองก็เจ็บ พี่คุณก็เจ็บ ชานก็เจ็บ แล้วนี้ด้งทำแบบนั้นก็จะตาย คราวนี้ไม่ทรมานตายทั้งเป็นมันทุกฝ่ายหรอ โฮนะโฮ ลุ้นว่าจะเกิดอะไรขึ้นที่จะช่วยด้งไม่ให้บริจาคหัวใจได้
    ตอนหน้าก็จบแล้วขอจัดหนักจัดเต็มทุกคู่เลยนะคะไรท์ อยากอ่านต่อแล้วลุ้นㅠㅠ

  3. don'stop_canstop

    เจ็ยมากกกกก น้ำตาไหลสุด มือสั่นเลยจริงๆค่ะไรเตอร์บอกตามตรงเลยว่า รู้ซึ่งถึงคำว่าใจสลาย ยื่งอ่านมาถึงท่อนที่บอกว้าจะไม่ขายหัวใจ จะเก็บไว้ให้นิชคุณคนเดียว น้ำตานองน่ามือไม้สั่นไปหมดเลยค่ะ ตอนนี้จี๊ดมาก มันจี๊ดดดดสุดๆ ทรมารมากถึงมากที่สุดด้งน้อย หมอมินโทรหาพี่คุณเถอะมารับด้งกลับบ้านเถอะ จุนโฮปล่อยให้พี่มีความสุขเถอะ ใจแม่ยกจะสลายไปตามๆกันแล้ววววว

  4. นิรนาม

    งืออออออ ทำไมตัดสินใจกันเองงี้อ่ะ เหมือนเลือกทางที่ยากมากให้กันและกัน เพราะคิดว่าจะทำให้คนที่รักได้มีความสุขที่สุด แต่คิดแทนกันอย่างนี้… เราว่ามันไม่น่าใช่อ่ะ จุนโฮประเมินความรักที่อูยองมีต่อพี่คุณกับตัวเองพลาดไปแล้วอ่า T T
    …แต่นี่เดาว่าหมอมิโนนี่น่าจะพลิกเรื่องอยู่นะ
    ขอบคุณมากค่ะ fighting!

  5. โอ๊ยยยยย ไรท์เตอร์คะ มันบีบหัวใจมาก
    แล้วน้ำตาที่กลั่นไว้ก็ไหลออกมา มองไม่เห็นหนทางเลยที่คุณด้งจะกลับมารักกันเหมือนเดิม
    5 นาทีแค่ฝากจดหมาย
    5 นาทีที่จะจากไป
    5 นาทีที่ได้คิดแต่น้องไม่คิดเลย
    5 นาทีสุดท้ายก่อนจจะไม่มีจางอูยอง
    และ 5 นาทีนี้ ขอให้เป็นความฝัน น้องยองต้องไม่คิดแบบนี้สิ
    ขอให้หมอโทรแจ้งกับพี่คุณ หรือพี่คุณไม่ได้ทำลายเครื่องติดตามจริงๆ ได้โปรไรท์เตอร์ตอนสุดท้ายอย่าบีบหัวใจมาเลยนะคะ T^T

  6. อ้อนนุ้งโฮ

    ฮือ…อะฮึก..อะฮึก..น้องโบว์..เอามีดมาเชือดพี่เถอะ..พี่ไม่ไหวแล้ว..จัดมาแต่ละตอน..หนักๆท้างน้านนน..เข้าใจแหละว่ามันเป็นฟิค
    แต่สงสารพี่หน่อยนะคะ..ได้โปรด..พรีสสสส..อีกตอนเดียวจะจบแล้ว..พี่ยังไม่เห็นความสุขของสองพี่น้องตระกูลจางเลย..
    แล้วอูยองก็เลยเถิดขนาดจะฆ่าตัวตาย..โอ้…บระเจ้า..ไม่นะ..หมอมิโนต่องบอกนิชคุณก่อนก่อนเลยนะ..นั่นเมียมาเฟียใหญ่นะ..
    จุนโฮก็อีกคน..โอ้ยยย…จะบ้าตาย..นี่มันอะไรกัน..ได้แต่หวังว่าน้องโบว์คงไม่ใจร้ายกับน้องแฝดนะคะ..ขอร้องละคะ..แต่ถ้าเรื่องนี้
    แต่งจบแล้ว..แล้วตอนจบดราม่าหนักนี่…พี่จะขอเสกคาถาให้น้องโบว์จองบัตรคอนไม่ได้เลย..ขอร้องน้องโบว์นะคะ..สงสารแม่ลูกแฝดอย่างพี่หน่อยนะคะ..ขอแฮปปี้นะคะ..ไม่เอาดราม่านะ..พรีสสสส

  7. dnmmm

    จุนโฮจะรู้รึป่าวว่าการตัดสินใจของจุนโฮ จะเป็นการฆ่าพี่ชายตัวเอง โอ๊ยยยยหน่วงมาก งืออออออ

  8. ilove woo voice

    “ฝากบอกเขาด้วยว่า ผมบริจาคหัวใจให้ เพราะมันเป็นของเขาตลอดมา และจะเป็นเพียงของเขาคนเดียวตลอดไป” ก่อนจะทันได้อ่านบรรทัดถัดไป น้ำในตาที่มันปริ่มๆเลี้ยงไว้ก่อนหน้าก็ไหลล้นทะลักออกมา ตัวหนังสือเบลอจนไม่สามารถอ่านได้ ฮึก!!….
    “พี่คุณ!!!รีบไปที่รพ.เถื่อนด่วนเลยค่ะ” ไม่ใหวแล้ว เศร้ามากจริงๆตอน27 ไรท์สุดยอด!!!

  9. jaim

    บีบหัวใจที่สุดเท่าที่เคยอ่านฟิคมา อูยองรักจุนโฮวกับนิชคุณจริงๆแม้แต่ตอนตัวเองอยากจะตายยังคิดถึงน้อง บีบหัวใจที่สุดคงเปนตอนบริจาคหัวใจนี้ให้นิชคุณคนที่เป็นเจ้าของมันตลอดมาและตลอดไป เศร้าจริงๆ เศร้าจริงจังมาก เศร้าสุดๆ ไม่ไหวววว ได้โปรดล่ะ ขอให้ทุกอย่างมาทันเวลาหมอมิโน ช่วยทีเถอะไม่งั้นนี่จะร้องไห้จริงๆด้วย ไรต์กำลังจะฆ่าลีดใช่ไหมมมม ไรต์สุดยอดรอติดตามนะคะ อัพก่อนเลยได้ไหมมม เหมือนใจจะพังอยากอ่านแล้ว หน่วงมากตอนจบขอแบบแฮปปี้ๆด้ายม้ายค่ะ ฮื่ออออออ ไม่งั้นนี่นอนร้องไห้ติดกันหลายคืนแน่นอนเลย ขนาดแค่ผมขายทุกอย่างยกเว้นหัวใจแต่ให้บริจาคให้เจ้าของจดหมายนี่นิชคุณ น้ำตานี่ก้อไหลพรากๆๆๆ ถ้าจบหน่วงนี่คงพรากเป็นอาทิตย์ ฮื่อออออ อ้อนไรท์อยากได้แบบแฮปปี้ๆ รอติดตามนะคร้าาาา

  10. vitamin W

    สงสารด้งน้อยกลอยใจ งอนโฮ เครียดแทนพี่คุณ รวมๆคือเศร้ามากกกกกกกกกกกก (ก.82 ล้านตัว) ไรท์เก่งมากในการบีบคั้นหัวใจลีดเดอร์ ฮือๆๆๆ

  11. pop

    โอ๊ย หน่วงงงงง ฮือออออ น้องยองจ๋าาาาาา หมอมิโนช่วยด้วยยยยยย ฮือออออ

  12. khunwooisreal

    พูดไม่ออก บอกไม่ถูก เหมือนโดนกรีดหัวจายยยยยยยย ด้งอย่าทำแบบนี้นะ ขอร้อง แม่ยกคุณวูใจสลายยยยย ฮื่ออออออออออออออTT_________TT

  13. ผู้หลงมนตราแห่งเงิน

    น้องโฮดูการกระทำของน้องสิ น้องกำลังฆ่าพี่ชายที่รักน้องที่สุด ด้วยมือของน้องเอง
    ทำไมน้องถึงคิดแบบนี้ น้องก็เจ็บ พี่ชายน้องก็เจ็บ สุดท้ายคนที่เจ็บที่สุดคงไม่พ้นตัวน้องเอง
    ทำไมถึงคิดแบบนั้น…หือ…ทำไม
    การตัดปัญหาไม่ให้ใครมีความรักเลย มันไม่ใช่ทางออกที่ดีที่สุด แต่น้องก็เลือกทำ พี่หมีไม่ปล่อยน้องแน่นอน…
    พี่คุณได้โปรด ไรท์เตอร์ได้โปรด ช่วยอูยองอีกครั้ง ช่วยอีกครั้ง ฮือๆ ฮือๆ

    อ่านแล้วน้ำตาไหล เป็นเรื่องที่หนักหน่วงจริงๆ

  14. OK2daKAY

    ไรท์เตอร์ อ๊คเคย์หายไปไหนนนนนนน
    หรืออยู่ในเล่มอย่างเดียวคะ
    ขอบคุณมากนะคะที่แต่งให้อ่านมาถึงวันนี้
    อยากให้มีต่อไปเรื่อยๆเลย ^^

    1. ต้องขอโทษด้วยนะคะ คือจริงๆ อย่างที่ได้บอกในทอร์คของตอนที่แล้วว่า บทของอ๊คเคในเรื่องหลักความจริงมีน้อยมาก แต่ เพราะไม่ได้เกี่ยวข้องโดยตรง แต่หายไปเลยก็ไม่ได้ แต่จะเอามาแต่งตามพร็อตของแทคเคก็ไม่ได้ เพราะเรื่องแตกออกไปจากเขาทั้งเวลา แล้วก็เนื้อหา ซึ่งตอนพิเศษทั้งสามคู่มันแตกออกจากกัน ถึงได้ต้องแต่งแยกเป็นสามเล่ม ซึ่งตรงนั้นแต่งแทคเคได้ไร้ข้อจำกัดด้านทามไลน์มากที่สุด เพราะดูดีๆจะเห็นว่าทามไลน์ทุกคู่มันจะไปใกล้ๆกัน
      อาจจะทำใให้รู้สึกว่า แอร๊ยต้องเสียเงินสินะ จุดนี้ไม่บังคับกันค่ะ ที่แต่งก็แต่งตามพร็อตที่อยากแต่ง ถึงทำเล่มแยก แต่ก็ต้องขอโทษด้วยค่ะ ที่ไม่มีบทแทคเคมาสองสามตอน ทามไลน์ไม่ได้ แถมจะมาเบรกอารมณ์อีกสองคู่ด้วย

      1. OK2daKAY

        ไม่เป็นไรคะ ยังไงก็ชอบทั้ง 3 คู่ และต้องขอบคุณไรท์เตอร์มากกว่าที่แต่ให้อ่าน

        1. เต็มใจแต่งค่ะ ^^ ตอนแรกไม่คิดว่าจะแต่งพิเศษยาวขนาดนี้แต่คิดไปคิดมาแล้วมันน่าสนุก ก็เลยยิ่งต่อยอดออกไป มีคู่อื่นออกไปอีกเพียบเลย 555 /ยังไงจะมีสปิยออกมาให้นะคะ

  15. ชานนูนอ

    อูยองไม่ตายหรอกกกกกกก หมอมิโนน่าจะโทบอกพี่คุณ
    แล้วพี่คุณก็มารับตัวกลับ (มั้ง) ถ้าตายนี่มันดราม่ามากเลยนะ
    โฮจะเสียใจแค่ไหนที่เป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด
    แล้วพี่คุณจะอยู่ยังไง โอ้ยยยยยยอยากร้องไห้แทน

  16. poppy

    หมอมิโนต้องช่วยอูยองนะ อย่าให้อูยองตายนะ ฮือออออออ เสียจายยยยย น้ำตาไหลพรากกกกกก

  17. khunnieblack

    โอยยยยย น้ำตาจะไหล มันเจ็บแทนอ่าาาา โฮอ่าาาทำอะไรลงไป พี่คุณอยู่จะใจอ่อนก็ใจอ่อน คิดจะยอมก็ยอม งือออออ เศร้า มันเศร้า

  18. khunnieblack

    มัวแต่เสียใจ ลืมชมไรท์เตอร์ ฝีมือการแต่งสุดยอดมากเลยนะ นึกภาพออกทุกฉากเลย ฟินทุกฉากทุกตอนด้วย ทุกอย่างลงตัวหมดพล็อตเรื่องวางไว้ดีมาก เก่งมากค่ะ👏👏👏👏👏👏👏

  19. B-Jackson911

    เอ่อ…..55555 เราอึ้งไปเลย ไม่ได้อ่านยุ่งๆพอมาอ่านแล้วแบบ สงสารทั้งพี่คุณสงสารทั้งอูยองอ่ะ คือพูดไม่ถูกอ๊ากกกกกTT

  20. bbm

    ฮืออออออ ตอนนี้เศร้ามาก อ่านไปน้ำตาซึมไป สงสารทุกคนเลย นุ้งก็รักชานมาก แต่ก็รักพี่ชายตัวเองมากเหมือนกัน พี่ด้งก็รักพี่คุณมาก แต่ก็รักน้องชายมากเหมือนกัน เลยต้องยอมเสียสละ พี่คุณก็รักพี่ด้งมากจึงต้องยอมปล่อยเพราะกลัวจะทำให้พี่ด้งเสียใจ แต่ตอนนี้ทุกคนเสียใจมาก รักกันแต่ก็รักกันไม่ได้ งื้อออ
    พี่ด้งบริจาครอวัยวะทุกส่วนยกเว้นหัวใจให้พี่คุณ ฮึกๆ ทำไมมันเศร้าเช่นนี้ ㅠㅠ

  21. MyKW

    ร้องไห้ตั้งแต่ต้นใจจบเลย ฮืออออออออออออ
    ทำไมมันเศร้าแบบนี้ ไม่ไหวแล้ว…….
    ทั้งที่ทุกคนมีคนที่รักมากๆๆทุกคน แต่เพราะอะไรทำไมต้องเป็นแบบนี้
    มันเริ่มต้นกันใหม่ได้ไม่ใช่เหรอ
    จุนโฮเห็นไหมว่าเรื่องราวมันปานปลายใหญ่แล้ว
    อูยองจะหนีทุกๆคนไปแล้ว แล้วแบบนี้มันจะมีประโยชน์อะไรที่จะต้องไปแยกคนรักกัน
    เพราะถึงแม้ตัวเค้าจะตากไปแต่ใจเค้าก็เป็นจองคนนั้นตลอดไป
    เศร้ามากกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    ㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠ

  22. 2PeachM

    น้ำตาซึมเลย แงงงงงงง เศร้าอ่ะ ฮือออออ
    คุณด้งงงงง ดราม่ามาทั้งเรื่องแล้วยังจะดราม่าต่อไปอีกหรอ
    ไม่เอาาาา ให้สมหวังกันสักทีเถอะ เจ็บกันมาพอแล้วนะ
    มีความสุขได้แล้ว อย่าทำแบบนี้สิด้งอ่า
    คิดถึงคนที่อยู่ข้างหลังหน่อย จุนโฮไม่ได้ต้องการเงินขนาดนั้น
    น้องต้องการพี่ชายยย ฮืออออออ อูยองงงงงงง
    ไม่เอา อย่าทำแบบนี้ ฮือออออ

Leave a Comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

w

Connecting to %s