{COLD EYE} #JackJae #7+8 #ฟิคฟ้าสีเทา

“พ พี่แจ็คสัน อื้อ ทำอะไร” ยองแจเสียงสั่น นี่มันเกิดอะไรขึ้นแจ็คสันที่เกลียดขี้หน้ายองแจยิ่งกว่าอะไรในโลกกำลังมากอดมาหอมกันอยู่จริงๆเหรอ

 

“ทำของฝากให้พี่ชายนายไง” เสียงทุ้มพร่ากระซิบข้างใบหู ยองแจมารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ขาแตะกับขอบเตียง สองแขนเล็กออกแรงยื้อหยุดแล้วดัน แจ็คสันให้ถอยออกไปอย่างแรง แจ็คสันเซไปด้านหลัง ไม่เหมือนเพราะแรงผลัก แต่เหมือนแกล้งยอมมากกว่า

 

“พี่แจ็คสันเมามากแล้วถึงทำอะไรบ้าๆแบบนี้” แจ็คสันเดาะลิ้นในปาก แค่เหล้าชงสองแก้วนี่น่ะเหรอเขาจะเมา ไร้สาระมากแต่ก็ไม่ได้แก้ต่างให้ตัวเอง

 

มือหนาปลดเสื้อเชิ้ตดำออกจากร่าง ตาคมโตเป็นประกายจ้องมองไปที่ยองแจที่ยืนตัวสั่นเป็นลูกนกกลางสายฝน

 

“ถอดเสื้อผ้าออกซะแล้วขึ้นไปนอนอ้าขาให้ฉันบนเตียง” คำสั่งใจร้ายทำให้ยองแจได้แต่ยืนเม้มปากตัวเอง

 

“ผม ไม่…”

 

“นายอยากเป็นเมียฉันไม่ใช่เหรอ ไม่งั้นจะยังอยู่ทำไมอีก ขอฉันเก็บค่าเช่าบ้านหน่อยเชว ยองแจ”

 

” พ พี่ ฮึก พี่ไม่รักผม “

 

“ก็ใช่ไง” แจ็คสันเลิกคิ้ว เป็นความจริงที่รู้อยู่แก่ใจ ยองแจจะถามอีกทำไม

 

“แล้วพี่จะมาทำ..”

 

“เพื่อความสะใจไง ฉันอยากเห็นน้ำหน้าไอ้นิชคุณ ถ้ามันได้เห็นว่าน้องชายที่มันรัก ที่มันประเครนให้ถึงที่ สกปรกไปทั้งตัวจะทำหน้ายังไง” แจ็คสันกดยิ้มร้าย มือหนาปาเสื้อเชิ้ตดำของตัวเองลงกับพื้น

 

“ถอด หรือให้ฉันฉีกก็เลือกเอา เพราะถ้าฉันทำแบบอารมณ์ไม่ดี แม้แต่แรงคลานลงจากเตียงนายก็ไม่เหลือ” กางเกงแสลคสีดำตกลงบนพื้น ส่วนที่เติบโตเต็มที่เด้งผึงขึ้นมาให้ยองแจได้แต่หน้าแดงตัวสั่น

 

“เร็วๆ!” ยองแจสะดุ้งเฮือกกับเสียงตวาด มือบางดึงเสื้อยืดใส่นอนของตัวเองออก ได้แต่เม้มเก็บกลืนความน้อยใจไว้ในอก

 

ก็เป็นแค่หมากในใครต่อใครใช้เดิน หัวใจของยองแจ ตัวของยองแจไม่มีค่าอะไรกับใครเลยใช่ไหม

 

“ตุบ!” คงเพราะช้าไปไม่ทันคนรอ ร่างนุ่มนิ่มกระแทรกแผ่นหลังลงกับเตียง ทั้งที่กางเกงยังติค้างที่ที่ต้นขา ยองแจตัวสั่นน้ำตาคลอยามที่จ้องมองหน้าแจ็คสัน รสจูบที่กดลงบนปากทำเอาตัวยองแจแข็ง

 

ไม่นึกว่าแจ็คสันจะจูบ และเป็นจูบที่เหนือขั้นจนยองแจตามแทบไม่ทัน ปากน้อยเปิดกว้างขึ้นให้แจ็คสันได้สอดลิ้นร้อนชื้นเข้ามาตักตวงความหวานออกไป ตาเรียวหลับปี๋ เพราะหายใจแทบไม่ทัน ความรู้สึกสั่นและเสียวซ่านปากยามที่ถูกปลายลิ้นร้อนครูดทำเอามือไม้อ่อน สติสตังเลือนหายไปหมด

 

“โอ๊ะ” จะมารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่โดนกัดลงบนปากบางเสียงเต็มแรงจนได้รสเลือด ยองแจเม้มปากตัวเองรู้สึกแสบที่ผิวเนื้อหยุ่น  แจ็คสันกดจูบไปตามแก้มนิ่มจูบลงมาใต้คาง ทั้งจูบทั้งหยุดดูดดึงจนแสบผิว

 

“อ๊ะ จ เจ็บ” ยองแจร้องเสียงหลง เขารู้สึกได้ถึงฟันคมที่ขบเข้าตรงกระดูกไหปลาร้า ถัดไปอีกนิดก็รู้สึกทั้งร้อนทั้งเสียวเพราะโดนดูดดึง นิ้วโป้งหยาบบดขยี้ที่ยอดอกสีทับทิมแรงๆจนยองแจดิ้นพล่าน พอเม้มปากก็เจ็บจี๊ดแผลที่โดนกัดเมื่อครู่ จะยกมือขึ้นปัดป้องก็ได้เห็นความจริงอีกอย่าง มือทั้งสองข้างถูกมัดติดกันไว้เนคไทสีดำของแจ็คสัน

 

“พี่แจ็คสัน อื้อ.” ปากหยักกดจูบลงมา ล่อหลอกจนหัวหมุน

 

ครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งที่แล้ว   ครั้งนี้ปากบางได้รับรสจูบครั้งแล้วครั้งเล่า ต่างจากครั้งแรกที่แจ็คสันเพียงยัดเยียดแท่งเนื้อร้อนเข้ามาในร่างยองแจ แล้วก็โยกคลอนมันจนสั่นสะท้าน

 

แต่สิ่งที่เหมือนกันคือ ..ทุกสัมผัสที่แตะต้องผิวไม่มีสักความรักที่เจือปนอยู่

 

“ฮึก อื้อ อาา” ยองแจเกร็งไปทั้งแผ่นอกยามที่ลิ้นร้อนสัมผัสอยู่บนยอดอกซ้ำแล้วซ้ำ ยองแจรู้สึกได้ว่าหัวใจมันเต้นถี่รัวขึ้น แต่ไม่เจ็บ มันรู้สึกขนลุกชันแล้วหวีดหวิวในใจเสียมากกว่า

 

“อื้ออ” ยองแจเม้มปากยามที่สัมผัสได้ถึงฟันคมที่ละเลงไปทั่วร่าง มือหนาลูบไล้ไปตามต้นขาของยองแจ ฟันคมเข้าช่วงชิมทุกส่วนไล่ลงตามหน้าท้องนิ่ม ต้นขาอวบ และกัดเข้าเต็มเขี้ยวที่เนื้อขาด้านใน

 

ถึงจะไม่หวานซึ้ง แต่สัมผัสของแจ็คสันก็อ่อนโยนกว่าครั้งแรกมาก มากพอให้ยองแจเป็นฝ่ายขยับแยกสองขาให้กว้างพอให้คนตัวโตแทรกตัวเข้ามาได้ถนัดขึ้น เป็นการกระทำแสนซื่อ เพราะยองแจรักแจ็คสัน ได้รับความใจดีเล็กๆน้อยเหมือนเศษทานก็ดีใจแล้ว ก็ยอมแล้ว

 

“อ๊ะ อาา จ อื้อ” นิ้วยาวครูดอยู่ช่องเนื้ออ่อน แจ็คสันกดยิ้มเมื่อเห็นยองแจดิ้นเร่า นึกอยากเห็นนักว่าถ้าเปลี่ยนเป็นอะไรที่ใหญ่ขึ้นจะร่อนสะโพกรับมากแค่ไหน

 

มือหนารูดรั้งส่วนแข็งขืนให้พร้อมใช้งาน กดส่วนปลายที่ใหญ่โตสุดเข้าไปในกายนิ่ม ทันทีที่เข้าไปได้ยองแจก็เกร็งไปทั้งตัว ลมหายใจเข้าออกรุนแรง แจ็คสันกัดปากเพราะถูกตอดรัดจนปวดหนึบ แต่ก็ยังแทรกเข้าไปในร่างจนมิดส่วน

 

“อื้มมม ทำไมง่ายล่ะ” เสียงทุ้มพึมพำข้างหูแน่ใจว่าให้ได้ยิน

 

ยองแจน้ำตาร่วงออกมาเป็นสาย เป็นคำชมที่ใจร้ายดี เป็นคำชมที่เจ็บดีจัง

 

“ฮึ่ม ซี๊ดด” มือหนากำที่ข้อมือบางทั้งสองข้างที่ถูกมัดติดกันไว้จนแน่น ดึงขาให้ก้นนิ่มแนบเข้ามาชิดจนส่วนปลายเร่าร้อนเข้าไปได้ลึกขึ้น คนตัวโตเริ่มโยกคลอนสะโพกในจังหวะที่เนิบช้าและเน้นย้ำแม่นยำที่จุดไวต่ออารมณ์จนยองแจส่งเสียงร้องทุกครั้งที่โดนกดฝังเข้ามาราวกับตุ๊กตาที่มีเสียง

 

“อ๊ะ อ๊ะ”  จังหวะยังตอกย้ำเข้ามาไม่หยุด จนร่างเล็กสั่นคลอนยองแจกระตุกพ่นหยาดความต้องการออกมายังไม่ทันจะหายเหนื่อยหอบ ร่างก็ถูกกระแทกเข้ามาจนความเจ็บเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่านอีกรอบ

 

“ถือว่าฉันเอาคืนแล้วกัน” ยองแจนึกอยากให้ความเจ็บและเสียวซ่านมันหลอกลวงมอมเมาจนไม่ได้ยินอะไร แต่น่าสมเพชนักยองแจยังได้ยินทุกคำและจำได้ทุกประโยค ข้อมือถูกปล่อยออก ร่างกายถูกจับหมุนตระแครงทั้งที่ยังถูกครอบครอง มือหนาดึงขาขาวข้างนึงให้รัดตรงเอวตัวเอง อีกข้างก็พาดขึ้นไปที่หัวไหล่

 

“อื้อออ ฮึก” ร่างกายรู้สึกว่าของร้อนใหญ่เข้ามาในกายลึกขึ้น ใบหน้ากลมนวลชุ่มน้ำตาแห่งความซ่านเสียวฝังลงกับเตียง ลมหายใจหอบแฮ่กยามที่ถูกดึงรั้งให้แยกฉีกออกแบบนั้น

 

“ถือว่านายเครื่องมือในการชดใช้ของพี่นาย”

 

“อ๊ะ ” จบประโยคก็โยกซ้ำเข้ามาเชื่องช้า และอัดแน่นด้วยแรงที่ราวกับจะฉีกทั้งร่างของยองแจให้แหลกละเอียด

 

“แด่ความเชื่อใจของฉัน”

 

“อ๊ะ”

 

“แด่ความเฮงซวยที่พี่นายจะแย่งแฟนฉัน”

 

“อ๊ะ อ๊ะ”

 

“แด่คู่หมั้นของฉัน”

 

“อ๊ะ”

 

“แด่ความรักของฉันที่ตายไปแล้ว”

 

“อึก” ยองแจกัดปากตัวเอง กัดแน่นจนเลือดที่พึ่งหยุดไปไหลออกมาจากแผลอีกครั้ง เขาไม่อยากจะครวญครางออกมาแบบนี้ เขาอยากจะร้องไห้เสียมากกว่า

 

สุดท้ายทั้งหมดนี่ก็ไม่พ้นผู้ชายคนนั้นอยู่ดี สุดท้ายพี่แจ็คสันก็ระบายอารมณ์ออกมาเพราะจาง อูยอง

 

เขามีค่าน้อยนิดเสียยิ่งกว่าที่ระบาย เขาเป็นเพียงตัวส่งข้อความที่แจ็คสันจะบอกกับพี่ชายของเขาว่า ‘Hey NK, I’m win’ แค่นั้นเอง

 

การได้เป็นคนที่ตายแล้วมันดีขนาดนี้เลยเหรอ ได้ครอบครองความรักของพี่แจ็คสันไปตลอดกาลเลยเหรอ ถ้าเขาตายบ้างล่ะ …พี่แจ็คสันจะคิดถึงยองแจบ้างไหม

 

“อื้ม ซี้ด อย่ารัดให้แน่นนักสิ” เสียงครางฮึมพร้อมจังหวะที่ดึงทุกสติและความคิดให้หลุดลอยไปดังเสียงครางหวีดหวิว ที่ยองแจไม่อาจปิดกลั้นได้อีกต่อไป มือหนาฟาดเพี๊ยะไปที่ก้นนุ่มเต็มแรงหลายทียามที่กดฝังจนสุดตัวแล้วปลดปล่อยของเหลวร้อนจนยองแจรู้สึกร้อนจี๊ดไปทั่วท้องในจังหวะเดียวกับตนก็พ่นของเหลวออกมา

 

ร้อนจนแทบละลาย ยองแจฟุบตัวหมดแรงอยู่บนเตียง ขาที่เคยพาดเกี่ยวเอวหนาไว้ก็หมดแรงเกร็ง เหลือเพียงขาที่พาดอยู่ตรงบ่าแกร่งที่ถูกจับเอาไว้

 

ปากบางสีเชอร์รี่ ที่เกรอะกรังด้วยความเลือดเผยอเก็บกลืนอากาศเข้าออกอย่างแรง เพราะถูกจับนอนตระแครง แขนขวาจึงชาไล่มาตั้งแต่ต้นแขนที่ถูกทับจนเกือบปลายนิ้ว ยองแจมองข้อมือตัวเองที่เนคไทรัดจนเป็นรอยแดง มองไล่มาตามแขนก็เห็นรอยฟันคมประปรายอยู่ตามผิวแขน นี่แค่แขนเองนะ ทั้งตัวเขามิแดงเทือกแล้วหรือ

 

ตาเรียวไล่ลงมาเรื่อยๆ  จนโลกพลิกหมุนและสิ่งที่อยู่ปลายสายตาก็คือใบหน้าหล่อเหลาของหวัง เจียเอ๋อ

 

“หมดแรงแล้วหรือไง” ปลายนิ้วชี้ยาวถูเบาๆตั้งแต่แต่ผิวหน้าผาก ลามมาตามสันจมูกและแตะลงที่ขี้แมลงวันเล็กใต้ตาขวาทำเอายองแจขนลุกไปทั้งร่าง ลุกไปทั้งร่างจริงๆ

 

แจ็คสันกดยิ้มร้าย คลื่นใต้น้ำเล็กกำลังก่อซัดเข้ามาในตัวอีกครั้ง ยองแจรู้สึกได้ ปากบางผวาคว้าอากาศยามที่ร่างกายถูกปลุกปั่นอีกครั้ง

 

“พอ พอเถอะ ฮึก พอเถอะพี่แจ็ค อ๊ะ”

 

“แน่ใจว่าอยากให้หยุด” ถามคำถามทั้งที่มือหนาถูไถแก่นกายที่เริ่มจะเติบโตของยองแจให้โตเร็วขึ้น มือหนาอีกข้างแกะเนคไทออกจากข้อมือของ ยองแจ ทันที่มือได้อิสระ ยองแจก็ดันอกคนตัวโตบนร่าง

 

“ฮึก พอเถอะ ผม อ๊ะ ไม่ไหว” มือบางออกแรงจิกไปกับอกหนาเมื่อถูกเร่งเร้า

 

“พูดเป็นแต่เรื่องโกหกจริงๆ” ถูกดูถูกเข้าให้อีกแล้ว ยองแจน้ำตาคลอแต่มันก็ดูกลมกลืนกับเม็ดเหงื่อที่ชุมใบหน้าจนแทบแยกไม่ออก

 

“ถ้าร่างกายนายมันว่าง่ายกับฉันขนาดนี้ ก็อย่าบอกว่าหยุดเลย มันน่าสมเพช เชว ยองแจ”

 

เลือดแห้งกรังบนปากล่างที่แข็งตัวกำลังสร้างบาดแผลเล็กๆให้ริมฝีปากบนยามที่ยองแจเม้มปากเข้าหากันจนแน่น

 

ไม่มีคำใดที่จะพูดอีก พูดออกไปก็รังแต่จะเป็นคำโกหก ยองแจรู้ดี

 

เพราะความจริงมีเพียงประการเดียว คือยองแจยอม เพราะเป็นแจ็คสัน ง่ายที่สุดเสมอสำหรับแจ็คสัน

และมันก็เป็นความจริงที่ยองแจปฏิเสธไม่ได้

 

 

—-

ยัง ยังมีเหลืออีก อย่าพึ่งหมดแรง คนแต่งแต่งไหว คนอ่านก็ต้องสู้นะ ฮึบ

http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1396657&chapter=17

Advertisements

Leave a Comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s