#คาเนชั่นยองแจ #2

“อ๋ออ ยองแจ ยองแจนี่เอง” คนเมาเงยหน้าขึ้นมาจากซอกคอขาว หัวเราะหึหึมุมปาก  ยองแจนึกดีใจที่อย่างน้อยคุณแจ็คสันก็จำกันได้บ้าง นึกว่าในความคิดจะมีแค่ผู้หญิงพวกนั้นเสียอีก

        

    “ยองแจเองครับ” มือบางยกขึ้นจับที่ใบหน้าคมสันที่อยู่เหนือตัวเอง ” คุณแจ็คสันเมามากแล้ว เดี๋ยวผมเช็ดตัวให้นะครับ”

 

            “เช็ดตัว เช็ดตัวให้ทำไม” เสียงทุ้มถาม ตาคมเป็นประกายมากจนทำเอาใจดวงน้อยสั่น แต่ยองแจก็บอกตัวเองว่า คุณแจ็คสันก็แค่เมาเท่านั้น

 

            “ก ก็ผมเป็นภรรยาก็ต้องดูแล..” แต่ก็เขินจนเสียงสั่นตอนตอบ หากแต่คนฟังกับหัวเราะลั่น

 

 

            “เอาอะไรมาพูด เป็นเมียจริงๆมันต้องทำแบบนี้สิ เข้าใจไหม” ปากหยักกดลงที่ริมฝีปากบางอย่างแรงก่อนที่ลิ้นร้อนจะแทรกซึมเข้าไปในโพลงปากบางแล้วเกี่ยวกวัดไปตามแนวฟัน จนขนทั้งร่างลุกและใจเต้นระรัว

 

            ..จูบแรกของเขา..

 

            “อื้อ” ยังไม่ทันล่ำลากับจูบแรก อะไรๆที่ไม่เคยมีใครแตะตองก็ถูกคว้าเอาครั้งแรกออกไปเรื่อยๆ เสื้อเชิ้ตสีขาวกระดุมร่วงกราวทั้งแถมยามที่ถูกมือหนาดึงกระชาก ปากบางผวาเอาอากาศหายใจยามที่ถูกปลุกเร้าความเสียวซ่านด้วยลิ้นร้อนลงบนร่างกาย

 

            เขารู้ดีว่าเรื่องแบบนี้จะต้องเกิดขึ้นไม่ว่าเร็วหรือช้า ทันทีที่ก้าวขาออกจากรั้วสกุลหยินยองแจก็เป็นของผู้ชายคนนี้แล้ว

 

            หากจะเป็นอย่างแท้จริงทุกอณูร่าง ยองแจก็ยินดีมอบให้ แต่ก็ยอมรับว่าขลาดกลัว

            แม้ผ่านการสอนสั่งมามากนัก แต่ก็ไม่เคยปฏิบัติจริง ..มันคงจะเจ็บ

 

 

            “อ๊ะ อาา” ความคิดมีสติทั้งหมดถูกแย่งพื้นที่ไปด้วยริมฝีปากหยักที่ขบเล่นแถวเนื้อท้องนิ่มเบาๆ ปลายลิ้นที่ดูดกลืนยอดอกแข็งราวกับเห็นเป็นลูกกวาดนั้นก็อีก ร่างกายนี้บริสุทธิ์นัก ถูกแต่งแต้มรอยแดงนิดหน่อยก็โอนอ่อนจนระทวยไปหมด

 

            “อื้อ ” มือนิ่มยกขึ้นปิดหน้าตัวเองเมื่อเห็นว่าส่วนกลางลำตัวของตนเติบโตเต็มอารมณ์อย่างหน้าอาย เหมือนคนตัวโตจะรู้ทัน มือหนาดึงมือนิ่มให้เลิกปิดหน้า แล้วปลายนิ้วใหญ่ก็ไล้วนกับส่วนปลายของร่างเล็ก

 

            “อ๊ะ ..อื้อ ไม่แกล้ง .. งื้อ” ยองแจร้องเสียงหลง คนทำยิ่งย่ามใจ

 

            “ชอบให้ฉันแตะตรงนี้เหรอ หรือ ว่าตรงนี้” มือหนาที่รูดรั้งท่อนเนื้อขนาดพอดี เลื่อนลงมาต่ำลง ปลายนิ้วใหญ่แตะต้องช่องทางสีหวานที่ปิดสนิทเล่นเอาคนตัวเล็กสะดุ้งราวกับมีประกายไฟเล็กๆวาบไปทั้งร่างยามที่นิ้วใหญ่เริ่มรุกรานเข้าไปด้านใน

 

            “อ๊ะ คุณแจ็คสัน ..จ ..เจ็บ อื้อ” สองขาอวบเกร็งจนสั่นเมื่อนิ้วยาวสอดเข้าออกและครูดไปตามผนังอ่อนนุ่มที่เต็มใจเข้าตอดรัดสิ่งแปลกปลอม จนร่างเล็กได้แต่หายใจแรงมือบางจิกไปกับหมอนนิ่มที่ตนดึงมาไว้ใกล้มือ

 

            “ชอบจริงๆด้วย ดูสินายสั่นไปทั้งตัวเลยนะ” ริมฝีปากแตะผะแผ่วไปกับผิวแก้มนิ่ม จมูกโด่งหอมกลิ่นดอกไม้อ่อนๆ เข้าไปจนชุ่มปอด ไม่ใช่แค่แก้ม จะแตะต้องตรงไหนยองแจก็นิ่มไปหมด จะเอาจมูกไปสัมผัสตรงไหนก็หอมไปทุกที่

 

            “อะ…” ยองแจผวาจนจิกมือไปกับแผ่นหลังหนาเต็มแรงยามที่ส่วนอุ่นร้อนที่ใหญ่กว่านิ้วมือหลายเท่าดันเข้ามาในร่าง น้ำตาหยดใสร่วงเผาะออกมาจากหน่วยตา  แม้จะถูกแย่งความสนใจไปด้วยรสจูบร้อนเร่าราวกับไฟที่จุดลงบนผิวปากจากแจ็คสันก็ไม่อาจทำให้ลืมความเจ็บปวดไปทั้งหมดได้

 

            คุณแม่เคยบอกว่า ..ครั้งแรกจะมีเจลหล่อลื่นทำให้ไม่เจ็บมาก แต่ไม่มีมันก็เลยเจ็บแบบนี้ใช่ไหม ..ครั้งต่อไปมันจะเจ็บน้อยกว่านี้ใช่ไหม

 

            “ชู่ว ไม่ร้องแล้ว ฉันจะขยับแล้วนะ” พอเห็นน้ำร่วงลงมาราวกับเขื่อนแตกเพราะของเหลวหล่อลื่นจำเป็นจากเลือดสดๆของกายบางเพราะผนังอ่อนนุ่มทนรับสิ่งแปลกปลอมใหม่ไม่ไหวจนฉีกขาด  เสียงทุ้มก็เอ่ยปลอบข้างใบหู ใบหน้ากลมขาวส่ายปฏิเสธเป็นระวิง ช้อนสะโพกมนให้มั่น มือหนาจับแขนทั้งสองข้างของยองแจให้พาดไหล่ตัวเองไว้

 

            ” ฮึก มัน เจ็บ คุณแจ็คสัน” ปากคอสั่นบอกเสียงแผ่ว แค่สะโพกหนาเริ่มเคลื่อนขยับเป็นจังหวะเนิบช้า ยองแจก็นิ่วหน้า ขบปากตัวเองจนเจ็บ มือนิ่มที่โชคดีของแจ็คสันว่าเล็บสั้นนักจิกไปกับแผ่นหลังหนา ขูดขีดสุดแรงจนหลังลายผล็อย เป็นความแสบคันที่ช่วยให้จังหวะของสะโพกหนาขยับเร็วขึ้น  มือหนาจับร่างน้อยขยับไปซ้ายนิดขวาหน่อยจนได้ท่าทางที่ต้องการแลกน้ำตาหยดน้อยที่อาบแก้มใสมาบ้าง

 

            “อ๊ะ อ่ะ” เสียงหวานเปล่งสำเนียงที่ต่างจากเดิมทำเอาปากหยักยิ้มกว้าง รอยยิ้มที่สวยราวกับดาราพร่างพราว หลอกล่อคาเนชั่นดอกน้อยให้สนใจรอยยิ้มนั้น จนร่างกายที่โดนความเสียวซ่านแย่งความเจ็บไปยิ่งสนุกกับสัมผัสมากขึ้น เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นห้องแย่งพื้นที่กับเสียงสาบผ้าเสียดสีและเสียงแย่งชิงอากาศหายใจ

 

            คุณแจ็คสันยิ้มสวย ..ยองแจอยากจะเห็นมันบ่อยๆ

 

            “อื้อ อ๊ะ” ปากบางผวาเสียงร้องออกมาอย่างไร้เดียงสาและไม่มีการตระเตรียม ตอบสนองไปตามที่ร่างกายรู้สึก ยิ่งถูกลิ้นร้อนเลียไล้ไปตามผิวเนื้อ ส่วนปลายถูไถกับลอนกล้ามเนื้อแข็งเสียจนเสียววูบ อีกยังจุดที่เสียวสุดราวเร่งไฟให้เข้าจุดหลอมเหลวกับจังหวะเร่งเร้าที่สะโพกหนาปรนเปรอเข้ามาในร่าง ร่างนิ่มก็ตอบสนองต่อแรงตัณหาที่พึ่งได้เรียนรู้จากของจริงเป็นคนตัวโตที่กอดรัดกันอยู่อย่างหมดเปลือก

 

            “ฮึก คุณ จ แจ็ค ฮึก ..มัน” น้ำตาร่วงไม่ขาดสาย มือนิ่มจิกไปกับหัวไหล่หนาสุดแรงยามที่ร่างกายสั่นกระตุกทั้งร่างเกร็งแน่น น้ำนมขุ่นถูกพ่นออกมา ก่อนจะอ่อนยวบอยู่ในอ้อมกอดของแจ็คสันทั้งร่าง

 

            “ซี้ด ขี้โกงจริงยองแจ ฮึ่ม” เสียงคำรามข้างใบหู เหมือนเป็นจุดเร่งให้ยองแจยังคงขยับสะโพกตอบรับกายแกร่งอย่างไม่รู้ความนัก กะจังหวะผิด ผ่อนแรงผิด จนกลายเป็นปะทะให้จุกเสียกว่าเก่า สุดท้ายก็ได้แต่นอนส่งสายตาทั้งน่ารักทั้งยั่วยวนให้คนบนร่างอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว สะโพกหน้าซอยถี่ยิบลงไปไม่กี่ครั้งก็ถึงจุดหมายปลายทาง น้ำเชื้อชั้นดีร้อนวาบเข้ามาในร่างจนคนที่พึ่งเคยพบเจอได้แต่กัดปากหลับตาปี๋ เป็นความรู้สึกแปลกใหม่ที่เล่นเอาหัวหมุน

 

             แจ็คสันอดรนทนไม่ไหวกับภาพยั่วใจจนต้องเคล้าคลึงปากบางนั้นด้วยปากหยักของตัวเอง รสจูบร้อนถูกปล้นเอามาจากโพลงปากหวานอีกร่วมนาทีจนหายใจหอบก็ยังไม่พอใจ 

 

            “อื้อ คุณแจ็คสัน” เสียงหวานพร่าผะแผ่วอยู่ข้างหู จมูกโด่งกดที่แก้มหอมเป็นรอบที่ร้อยไม่กลัวช้ำ อย่างนึกคาดโทษ ถ้าไม่อดทนไม่ให้เสียเชิง แจ็คสันก็นึกอยากจะถึงจุดไปเสียหลายรอบ ร่างกายหอมหวาน นุ่มนิ่มนี้สดใหม่ ตอดรัดแทบจะขาดใจไม่รู้อีกหน ทั้งความไร้เดียงสาที่ยากต่อการประดิษฐ์ที่เผยออกมานี้ก็อีก

 

            เห็นใสซื่อ แต่ร่างกายยั่วนักไม่รู้เจ้าตัวเขาจะรู้บ้างหรือเปล่าเลย

 

            แจ็คสันคิดในใจก่อนจะสลัดมันทิ้งไป เมื่อร่างข้างใต้ยังมีอะไรต้องสั่งสอนกันอีก ..เขาไม่ได้ลงทุนแกล้งเมามาแค่ ทำให้หนูยองแจคนดีของแม่ลุกจากเตียงไปกินข้าวเช้าเองพรุ่งนี้ไม่ไหวอย่างเดียวหรอกนะ

 

              เขาต้องตัดไฟตั้งแต่ต้นลม

 

            “ยองแจ ยองแจ” เสียงทุ้มเรียกหากัน ตาเรียววาวจำต้องลืมขึ้นมามอง แม้ร่างกายยังคงรับรู้ความเป็นแจ็คสันได้ทุกอณูความอุ่นที่โอบกอดกันไว้ และความร้อนที่แทรกซึมปลุกคลื่นใต้น้ำอยู่ในกาย

 

            “ฉันจำได้ ..ยองแจ” แจ็คสันพึมพำอย่างคนสติไม่เต็มร้อย นายแม่เคยสอนว่า คนเมามักพูดความจริงในใจ การที่คุณแจ็คสันจำยองแจได้ย่อมเป็นเรื่องดี ปากบางที่ปริช้ำวาดยิ้มหวานรับเสียงเรียกแม้จะทำให้ปากบางยิ่งตึงเจ็บกว่าเดิมก็ตาม

 

            “เครื่องผลิตลูกของม๊านี่เอง” ปากบางยามเม้มเข้าหากันเจ็บกว่าตอนยิ้มเสียอีก เจ็บกว่ามาก

 

            ความจริงทั้งนั้นที่ได้ฟัง แต่ในใจก็วูบโหวงไปหมด …ก็รู้ว่าถูกมองเห็นในสถานะที่ไม่ค่อยเหมือนคนเท่าไหร่ แต่พอถูกย้ำชัดมันก็ยิ่งรู้ตัว …คนเมามักจะพูดความจริง

 

            “รู้ไหมฉันไม่มีวันจะแต่งงานกับนายหรอกนะ ” มือหยาบกร้านลูบวนอยู่แถวท้องน้อย ที่มีแท่งเนื้อใหญ่ยังตักตวงพื้นที่จนยามที่เฟ้นเนื้อนิ่มลงไปจนจุกก็สัมผัสความนูนอยู่ในกายได้

 

            “ต่อให้เครื่องนี้จะดีจนติดลูกเอาง่ายๆ ก็อย่าคิดจะมาใช้จับฉัน” น้ำตาหยดใสร่วงเผาะมาอาบแก้ม ใบหน้ากลมที่แดงกร่ำเพราะร้องไห้ส่ายหน้าเป็นระวิงจนน้ำตาร้อนปนไปกับเม็ดเหงื่อ

 

            “ยองแจ ฮึก ยองแจรู้ ..ไม่ ไม่เคยคิดจะใช้ลูก ฮึก มาทำแบบนั้น ฮึก อ๊ะ” ร้องไห้จนหน้าร้อน ร่างกายก็ถูกคุกคามจากจังหวะเนิบช้าที่ที่โยกขยับเข้ามาในกาย ร่างกายแสบร้อนไปทั้งร่าง ยังไม่นึกแสบเท่าในทรวงอก

 

            “ดี รู้ตัวก็ดี” เสียงทุ้มเริ่มพร่าสั่นเพราะแรงอารมณ์มากขึ้น ปากหยักขบเม้มที่หูบาง นิ้วโป้งหนาก็เฟ้นร่างกายนุ่มนิ่มไม่หยุด สัมผัสที่ร่างกายยังอ่อนโยน แต่ที่หัวใจเหมือนกำลังถูกเอามีดจ้วงแทง

 

            “จำคำพูดตัวเองไว้นะ วันที่มีเด็กอยู่ในท้องก็ขอให้มีศักดิ์ศรีไม่กลืนน้ำลายตัวเองง่ายๆ”  เขามีศักดิ์ศรีด้วยเหรอ ไม่นึกรู้

 

            “อ๊ะ อ๊ะ” มือบางจิกไปกับท่อนแขนแกร่ง ยามที่โถมจังหวะเข้ามาในกายจนทุกความคิดแตกซ่านไปดังหยดเหงื่อและน้ำตาของเขาที่พราวกระเซ็น

 

            “แม่ฉันอยากให้นายลุกไปกินข้าวเช้าไม่ไหว ฉันจะทำให้ดีกว่านั้นอีก ทนนอนซมเอาหน่อยนะพรุ่งนี้” 

 

 

 

—-

 

กลับไปฟีดแบคที่เด็กดีให้หน่อยนะคะ ที่รักทุกท่าน ^^

(เกลียดชังอันใดไปลงที่เฮียนะคะ )

http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1417216&chapter=3

Advertisements

Leave a Comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s