#ฟิคไฮเดรนเนียร์ #2

  

เจบียอมรับว่าตัวเองเป็นผู้ชายที่มีความต้องการทางเพศเหมือนคนอื่นๆ และเขาก็มีคู่ขาให้ปลดปล่อยอารมณ์แบบนี้อยู่ทั่วไป แต่ก็ไม่เคยรู้สึกตะกละตะกามอยากกินไม่หยุดอย่างที่เป็นกับจินยอง

 

            เหมือนมีบางอย่างในตัวจินยองที่เร่งเร้าให้จิตใจเบื้องต่ำในตัวเขาเร่งทวีความรุนแรงขึ้น ..และเมื่อไม่ต้องห่วงผลหลังจากที่ทำลงไป เจบีก็ยินดีที่จะตักตวงความหอบหวานละมุนลิ้นจากร่างน้อยนี้อย่างเต็มที่ เหมือนกับที่จินยองก็ยินยอมให้เขาทำ

 

            “..คุณเจบีครับ ถ้าทำ อื้อ..” ตาโตวาวจดจ้องมองคนตัวโตที่คลุกคร่อมอยู่บนร่าง มือหยาบลูบเฟ้นผิวนุ่มที่ต้นขาของจินยองเนิบช้า เสียจนเสียงหวานสั่นเครือ

 

             “อื้อ ด เดี๋ยวจะไปทำงานช้าเหมือนเมื่อวานนะครับ” เจบีพ่นลมหายใจออกมาแรงๆ เขาที่ไม่เคยเข้างานสายมาก่อนตั้งแต่เริ่มทำงาน เข้างานสายครั้งแรกเพราะมัวแต่ฟัดดอกไฮเดรนเยียร์จนลืมเวลา

 

            “นายไม่เป็นเหรอจินยอง ตอนเช้าน่ะ” ลากริมฝีปากหยักไปตามปรางแก้มเนียน อาจเป็นกลิ่นหอมหวานที่เย็นสบายใจกลิ่นประจำตัวของจินยอง หรืออาจจะเป็นเพราะผิวนุ่มๆ ที่ไม่ว่าจะลากไปมือไปตรงไหนก็อยากฟอนเฟ้น

 

            “อ๊ะ อื้อ คุณเจบี..” หรืออาจเพราะเสียงหวานหูที่ปลุกเร้าจนอยากทำให้สั่นไปทั้งตัว  อาจจะเป็นเพราะกลีบปากอิ่มแดงที่น่ากัดให้ช้ำ หรือตาโตแวววาวที่จดจ้องมา อาจเป็นอะไรสักอย่างหรือทุกสิ่งทุกอย่างของจินยองที่ทำให้เขารู้สึกบ้าคลั่งได้ขนาดนี้

 

            “มันตื่นแล้วนะ” ทิ้งตัวลงทาบทับจนส่วนปูดนูนนั้นแตะลงที่ต้นขาให้จินยองให้รับรู้ว่าตนไม่ได้พูดปด

 

            “เมื่อวานคุณเจบีก็อ้างแบบนี้” บ่นอุบแต่ใบหน้าแดงซ่านก็ค้อนมอง มือเรียวนิ่มก็ลูบไล้ไปตามรอยเล็บแดงที่ตนเองทำไว้บนอกหนาเบาๆ  เจบีไม่รู้ว่าจินยองตั้งใจหรือเปล่า แต่เขาขอเหมารวมเอาแล้วว่ายั่วกัน

 

            “คงเพราะมีนายนอนอยู่ข้างๆแน่เลย” มือหนาจับมือน้อยมาสัมผัสกับสิ่งที่เติบโตจนใหญ่คับกางเกงนอน

 

            “‘มัน’ ถึงได้อยู่ไม่สุขแบบนี้”  จินยองทำปากเบะใส่ ยื่นปากอิ่มตึงใส่จนแก้มกลมแบบนั้นยิ่งชวนให้ฝังริมฝีปากลงไปจูบ มือบางที่ถูกจับให้ปะทะความใหญ่โตพยายามกำมือหนีแต่ก็ไม่พ้นโดนเจบีจับซุกความอุ่นอยู่แบบนั้น

 

            “งื้อ ถ้าไปทำงานสาย คุณป้าซงอีจะเสียใจนะครับ ที่ลูกชายคนโตทำตัวเกเรแบบนี้”  จินยองพูดถึงแม่ของเจบีที่เขามีโอกาสได้เจอตั้งแต่วันที่สองที่มาอยู่ที่นี่ เป็นผู้หญิงสูงวัยสวยสะพรั่งดูใจดีคนนึงที่ไม่ได้ดูยินดียินร้ายแต่ก็ค่อนข้างโล่งใจเมื่อเขาไม่ได้พูดถึงเรื่องแต่งงาน

 

            “คนจะกอดเมียนี่ต้องคอยเกรงใจคนอื่นด้วยหรือ” เป็นคำเย้าที่ทำให้เจบีรู้ว่าตัวเองไม่ควรพูดออกมานักเมื่อ ตากลมโตนั้นหลุบหลบกันไป

 

             หากมีสถานะชัดเจนระหว่างกันก็จะยิ่งผูกพัน แม้จินยองรู้ตัวเองดีว่าจุดยืนของตัวเองตอนนี้ก็คือเมียของเจบี โดนทำไปเสียขนาดนี้ใครบ้างจะไม่รู้ตัว ..แต่ก็เขาไม่อยากผูกพันถ้าไม่จำเป็น

 

            “ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ เสียใจเหรอที่เป็นเมียฉัน” เจบีไม่นึกจะพยายามซ่อนเสียงขุ่นๆตัวเองด้วยซ้ำ ตาเรียวแข็งจ้องมองหน้าของจินยอง  ร่างน้อยในอ้อมกอดช้อนตาขึ้นมามองอย่างออดอ้อน

 

            “เปล่านี่ครับ” รอยยิ้มหวานถูกส่งให้อย่างเคย มือนุ่มลูบวนที่เอวสอบอย่างเอาใจและกระตุ้นให้อารมณ์ยิ่งลุกฮือ

 

            “อยากทำก็ทำเถอะครับคุณเจบี จะได้รีบไปทำงาน” เสียงหวานเชื้อเชิญ หัวเข่าน้อยยกขึ้นถูไถส่วนไวต่ออารมณ์ของเจบี แม้จะถูกปลุกอารมณ์จนหัวปั่น ราวกับโดนตั้งใจปั่นหัว แต่เจบีก็ฉุดรั้งตัวเองไว้ ตั้งสติกับตัวเองไว้ว่าอย่าตามใจ หากจินยองรู้ว่าทำเขาขัดใจเมื่อไหร่ก็เข้ามายั่วยวนแล้วเขาก็จะใจอ่อนไปหมดมันไม่ดี

 

            ไม่ดีที่สุดคือเขาจะเคยชิน …แล้ววันนึงถ้าจินยองขอจะไปเขาก็อาจจะใจอ่อนยอม เพราะความเอ็นดูลุ่มหลง

 

            ไม่มีทาง

 

            “ช่างเถอะ เดี๋ยวฉันไปทำงานไม่ทัน” เจบีลุกออกจากร่างน้อยแม้จะไม่อยากสักนิด ทั้งตัวทั้งใจ ทั้งอะไรที่คงต้องอาบน้ำนานหน่อยไปจัดการ

 

            “คุณเจบี..” จินยองลุกตามร่างใหญ่โตขึ้นมา ผิวกายขาวที่เต็มไปด้วยรอยดูดกัด ทั้งจางเข้มสลับกันอวดตา ทำเอาเจบีหัวปั่นเมื่อมือน้อยนั้นตะปบเข้าที่ส่วนปูดนูนทั้งที่ตอนแรกทำอิดออดจะจับแท้ๆ

 

            “โกรธผมเหรอ”

 

            “เปล่า” ปฏิเสธเสียงสั่น เมื่อมือน้อยคลึงเค้นผ่านเนื้อผ้าแบบนั้น

 

            ให้ตายเถอะ เดี๋ยววันนี้ก็ลางานมันแม่ง

 

            “นายไล่ฉันไปทำงานนี่ จำไม่ได้หรือไง ฉันก็ต้องรีบไปอาบน้ำแต่งตัวไปทำงานไงล่ะ”

 

            “อ๋ออออ” ลากเสียงหวานอ้อยอิ่ง ตาโตช้อนมองหน้าของเจบี  หลอกล่อกันให้ติดกับชัดๆ

 

            “งั้นก็ไปทำงานเถอะครับ..” พอมือนุ่มผละออกจากเป้ากางเกง เจบีนึกอยากจะคว้ากลับมาใหม่แต่ก็ต้องรักษาท่าทีไว้

 

            “..แต่ตอนเช้าแบบนี้ผมเองก็ ..” มือน้อยลูบไล้จากแผ่นอกบางของตัวเอง ไล่ลงมาตามผิวเนื้ออ่อนจนถึงสะโพกผายที่บางอย่างปูดนูนผ่านผ้าห่มขึ้นมาร่ำไร เจบีกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่

 

            “ผมคงต้องช่วยเหลือตัวเอง..” พูดแบบนั้นแต่ตาโตกลับจ้องมองหน้าเจบี

 

            “อ๊ะ..” จินยองส่งเสียงร้องเมื่อถูกคนตัวโตกระโจนใส่เข้าเต็มรัก เจบีช่างแม่ง ทั้งเรื่องงาน เรื่องรักษาท่าที หรือแม้แต่ความขุ่นๆในใจที่จินยองดูเสียใจที่ได้เป็นเมียเขาไปจนหมด จะเสียใจดีใจไม่รู้ แต่มาเรียกร้องให้เขาจับทำเมียซ้ำแล้วซ้ำเล่าแบบนี้ปล่อยไว้ก็ไม่ใช่เรื่อง

 

            “ทำตัวไม่น่าให้ลุกลงจากเตียง” ปากหยักฟัดที่แก้มนุ่มเต็มแรง จินยองทำหน้างอใส่แต่ก็เก็บรอยยิ้มไว้ไม่อยู่จนหลุดยิ้มมาเสียตาหยีจนได้ น่ารักน่ามองเกินไปแล้ว

 

            “รีบทำนะครับ ..เดี๋ยวไปทำงานไม่ทัน” โอ๊ยย ยังจะมาห่วงหน้าที่การงานให้เขาอีก

 

            “งั้นอาจจะมึนหัวหน่อยนะ” เสียงทุ้มกระซิบกระซาบที่ข้างหู ยามที่มือหนาแยกสองขานิ่มออกกว้างกว่าที่จินยองเปิดอ้าไว้

 

            “อื้อ” ยังไม่ทันหายสงสัยดีส่วนหัวใหญ่ก็ผลุบเข้ามาในร่างเพราะของเหลวข้นจากเมื่อคืนยังอาบจนฉ่ำจึงไม่ได้ทำให้มีปัญหาในการเข้ามานัก แต่จะดันไปให้สุดลำมันยากก็ตรงความตอดรัดที่กลืนกินอย่างไม่ปราณีกันนี่แหละ อ้อมกอดแกร่งรวบเอวบางจนร่างน้อยกึ่งลอยจากพื้นเตียง เจบีฉีกยิ้มกว้าง

 

            “อ๊ะ อ๊ะ อื๋อ อ่ะ” จินยองครางเร่านับจังหวะไม่ได้ เมื่อแท่งเนื้อใหญ่กดกระแทกเข้ามาในกายอย่างแรง ผนังอุ่นตอดรัดแทบไม่ทัน พอๆ กับที่จินยองหายใจไม่ทัน ทำได้แค่ส่งเสียงหวานไปตามที่ร่างกายรู้สึก จินยองจิกมือไปกับต้นแขนใหญ่จนแน่น ความแสบสันต์ที่เร่งจังหวะให้แรงมากขึ้น

 

            เร็วจนทำเอามึนหัวไปเลยจริงๆ

 

            จินยองนึกโกรธตัวเองปกติก็ไม่ใช่เบาๆอยู่แล้ว นี่ยิ่งไปขอเร่งให้เร็วมากขึ้นเหมือนกดปุ่มกรอไปข้างหน้าอัตราคูณสามก็หัวกระเซิงแบบนี้แหละ

 

            จินยองยอมรับว่าในขณะที่เขาเกลียดความเซ็กซ์จัดของเจบีเขาก็กำลังชื่นชอบมันเช่นกัน

 

            “ฮึ่ม จินยองสุดยอด อา” เจบีคำรามอย่างห้ามไม่อยู่ ร่างกายของจินยองแสนสุดยอดจนบางครั้งเขาคิดชั่วๆว่าร่างกายนี้ถูกผลิตมาเพื่อให้เขาได้ย่ำยี เมื่อเขาเร่งจังหวะเร็วมากขึ้นจนต้องกอดรั้งสะโพกเด้งไว้ให้ทานไหว แต่ผนังนุ่มด้านในนั้นก็ตอดรัดเต้นถี่กลับมาอย่างไม่ยอมแพ้เลยสักนิด

 

            “อ๊า อ๊ะ ฮึก อ๊า บี จ ..อ๊ะ บี” จินยองผวาเสียงร้องลั่นไม่หยุด นึกอยากให้เจบีช้าลงหน่อยเล็บจิกลงไปเต็มแรงเกร็งร่างแน่น ความต้องการถูกรีดออกมาจนเลอะเทอะปนของเดิม  แอ่นอกขึ้นมาให้ล่อตาจนเจบีต้องลดจังหวะลงแล้วก้มหน้าลงฟัดกับยอดอกหวานจนรอยแดงกระจายทั่วผิวนิ่มทวีจำนวนขึ้น

 

            จินยองสูดหายใจได้ทั่วท้องมากขึ้นเมื่อท่อนเนื้อใหญ่ถูกดึงออกไปจนรู้สึกโล่งแล้วตอกกลับเข้ามาอย่างเชื่องช้าแต่แรงแทนอยู่หลายครั้ง ก่อนจะกดฝังเข้าไปจนลึก

 

            “อื้ออ” ปากอิ่มตึงพึมพำเสียงร้องออกมาเมื่อความอุ่นร้อนฉีดเข้ามาจนเต็มที่

 

            เสร็จแล้ว เสร็จแล้ว

 

            จินยองนึกในใจพลางหอบหายใจและหลับตาลงเพราะมึนหัวจริงๆตามที่เจบีได้พูดไว้ ไม่น่าไปยั่วเลยจริงๆ

 

 

—-

 

ยังไม่จบนะคะ คนดีไปอ่านต่อที่เด็กดีนะคะชาวสวนที่น่ารักทุกคน ><

 

http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1421646&chapter=3

Advertisements

Leave a Comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s