#ฟิคไฮเดรนเนียร์ #3

              เจบีมองเตียงนอนที่ไม่มีร่างคนป่วยนอนซมอยู่ด้วยความแปลกใจ เสียงน้ำที่ดังจากในห้องน้ำบอกได้ว่าตอนนี้จินยองอยู่ที่ไหน วางจานแอปเปิ้ลและสตอเบอร์รี่ลงที่โต๊ะกระจกของชุดโซฟาที่มุมห้องนอน  มือหนาหยิบสตอเบอร์รี่ลูกอวบเข้าปากยามที่ตาเรียวจ้องมองงานศิลปะบนผนังห้องอีกด้าน

 

            รูปเหมือนของเขาที่จินยองเป็นคนวาดให้ถูกใส่กรอบเอาไว้อย่างดี

 

            ตาเรียวเหลือบมองกระเป๋าใบใหญ่ที่สุดของจินยองที่ยังไม่ถูกเปิดออกเช่นอีกใบที่ขนหนังสือมาจนเต็มแน่น เจบีเดาได้ไม่ยากว่าอะไรอยู่ในนั้น อุปกรณ์วาดรูปล้วนๆ นอกจากดินสอกับสมุดเสก็ตเจบีก็ไม่เห็นจินยองเอาเครื่องมือวาดรูปออกมาวาดลงสีนัก อาจเพราะไม่มีสถานที่จัดวางอย่างเหมาะสม บางทีเขาอาจจะ..

 

            “หืม” เจบีมองมือน้อยที่รวบกอดเอวเขาจากด้านหลัง ผิวเย็นชื้นของของจินยองแนบชิดเข้ามาปะทะผิว ร่างสูงใหญ่หมุนตัวกลับมาหาเด็กน้อย

 

            “หายป่วยแล้วหรือไงถึงได้อาบน้ำ จิน…” ยังไม่ทันจะถามจบคำ เจบีก็ตกใจไม่น้อยเมื่อร่างเล็กในเชิ้ตสีขาวตัวโตชื้นๆ ใช้มือน้อยดันอกเขาจนนั่งลงไปบนโซฟาตัวโต

 

            ไม่ต้องถามต้องไถ่อะไรทั้งนั้น พอเห็นจินยองปีนขึ้นมาบนตัว สองแขนแกร่งก็สอดกอดเอวบางเข้าหา พอมือนิ่มประครองใบหน้าแล้วบดปากอิ่มลงมาจูบ เจบีก็อ้าปากออกสอดลิ้นเข้าไปชิงความหวานกลับมาบ้างอย่างไม่ยอมแพ้ ปากหยักงับไปกับผิวปากอิ่มหลายทีแล้วจ้วงลิ้นเข้าไปฟาดฟันในโพลงปากกันใหม่อีกรอบ มือหนาก็สอดแทรกเข้าไปใต้เนื้อผ้า สัมผัสชื้นผิวหลังอาบน้ำบอกเจบีได้ดีว่านอกจากเชิ้ตขาว ร่างน้อยไม่มีเสื้อผ้าใดอื่นอีก

 

            “อ้า อา หายป่วยแล้ว คุณเจบี” มือเรียวกรีดเบาๆไปตามกรอบหน้าคม ตาโตวาวนั้นพราวน้ำตาใสสั่นระริก ปากอิ่มแดงสดยิ่งกว่าเก่าเพราะน้ำจากสตอเบอร์รี่ที่เลอะปากจากการบดจูบกับเจบีเมื่อครู่

 

            เจบีกัดปากที่ร้อนผ่าวๆของตัวเองเช่นกัน ภาพจินยองตรงหน้านี้ยั่วตานัก แล้วการที่ปล่อยให้พักมาถึงสามวันก็ทำให้เขาคิดถึงความอุ่น ความร้อนของร่างนุ่มนิ่มนี้ไม่น้อยเลยจริงๆ

 

            “ถ้านายหายแล้ว สตอเบอร์รี่พวกนี้คงเป็นหมันแล้วสิ” มือหนายกลูกสตอเบอร์รี่ลูกอวบใหญ่แดงฉ่ำขึ้นมาหมุนวนตรงหน้า จินยองกดยิ้มหวานช้อนตามอง มือน้อยจับที่ข้อมือใหญ่ ขยับตัวเข้ามาใกล้แล้วงับสตอเบอร์รี่ลูกนั้นเข้าปาก ผิวปากอิ่มตึงงับไปที่ปลายนิ้วเบาๆ ความบางเบาที่ทำเอาเจบีแทบอดรนทนไม่ไหว

 

            “หวานจังครับ” แลบลิ้นแดงเลียปากตัวเองล่อตาจนเจบีต้องดึงเข้ามาจูบแรงๆที่ปากอิ่ม สตอเบอร์รี่หวานกลิ้งไปมาในโพลงปากระหว่างสองลิ้นที่ดุนดันก่อนที่เจบีจะชิงมาเคี้ยวและกลืนลงคอไปจนหมด

 

            “หวานจริงๆด้วย” แขนข้างนึงประครองเอวบางไว้กับตัว อีกข้างก็ลูบไล้ผิวอกของจินยองด้วยฝ่ามือที่กดเฟ้นอย่างหลงใหล

 

            “แต่ฉันว่าลูกนี้หวานกว่า” สตอเบอร์รี่อีกลูกถูกหยิบขึ้นมา ตาเรียวแข็งจ้องมองด้วยรอยยิ้มร้ายๆ ปลายนิ้วใหญ่ลากสตอเบอร์รีลงมาตามผิวนิ่ม ต่ำลงเรื่อยๆจนถึงยอดอกสีแดงสดไม่แพ้สตอเบอร์รี่ที่อยู่ใต้เนื้อผ้าขาว

 

            “อื้อ ” จินยองกัดปากยามที่ลูกสตอเบอร์รี่หมุนวนอยู่บนยอดอกซ้ำไปซ้ำมาหลายทีก่อนที่จะบดขยี้ลงไปจนน้ำแดงซึมไปทั่วเสื้อ แต่งแต้มตรงนั้นให้แดงกว่าปกติและแนบไปจนเห็นยอดอกชูชันแข็งขันล่อตา ลิ้นร้อนกระดิกเลียระริกซ้ำกลืนกินน้ำสตอเบอร์รี่จนยอดอกแข็งเป็นไตสู้ พอหมดผลก็ดูดดุนที่ยอดอกผ่านผิวผ้าโดยไม่สนใจว่าเสียงหวานจะครางก้องห้องจนร่างน้อยบิดงอจนแทบหล่นจากตัก

 

            “อื้อ อ๊าา น นยอง อ๊ะ ค คุณเจบี” สตอเบอร์รี่ลูกที่สองทำแบบเดิมกับยอดอกอีกข้างนึง จินยองจิกเล็บไปกับแผ่นหลังหนา เล็บคมไม่อาจผ่านเนื้อผ้าไปได้ทำได้แค่ทำให้ผ้ายับย่น เจบีนึกอยากกระชากเสื้อตัวเองออกตอนนี้เขาอยากถูกจินยองจิกเล็บกรีดครูดแผ่นหลังเขาจนเป็นรอยแดงให้สมกับที่เขาจะทำบนร่างน้อยนี้

 

            “ถอดเสื้อให้หน่อยสิ นยอง” เรียกชื่อกันแบบน่ารักๆ จินยองหน้าแดงขึ้นมากกว่าเดิมยื่นมือมาปลดประดุมเสื้อที่เหลือไม่กี่เม็ดให้เจบี เจบีเองก็ใช้ลิ้นริดกระดุมเสื้อจินยองอออกจนหมด มือนิ่มลูบผิวแผ่นหลังกว้างยามที่ถอดเอาเสื้อของเจบีออกจากร่าง เหลือเพียงกางเกงทำงานที่ตรงกลางปูดนูนขึ้นมาอย่างชัดเจน ตาโตมองมัน ก่อนมือน้อยๆจะตะปบลงไป เคล้าคลึงเน้นจังหวะจนเจบีสูดปาก ทันทีที่รูดซิปลงแก่นกายใหญ่ที่พร้อมใช้งานก็ดีดผึงออกมาปะทะมือนิ่ม จนจินยองเผลอกลืนน้ำลายด้วยความตกใจ

 

            เจบีเลียปากกับสีหน้าตื่นๆนั้น จะยั่ว จะตื่นตกใจจินยองก็ดูหวานฉ่ำน่ากินไปหมด โดยเฉพาะ แท่งเนื้อน้อยๆที่ชูชันดันเสื้อเชิ้ตขาวขึ้นมาจนบริเวณนั้นแฉะเป็นวงเห็นหัวสีหวานฉ่ำ

 

            “อยากเลือกท่าไหมวันนี้” กระซิบถามข้างหูเสียงกระหาย ใจเริ่มจะสั่นกลัวนิดๆเพราะเจบีเสียงมาโทนนี้ทีไรไม่จบง่ายๆแน่ แต่จินยองก็บอกตัวเองให้สู้ คืนนี้จะเสียเปล่าไม่ได้ ไหนๆทำแล้วก็เอาให้ชัวร์ว่าไม่ได้โดนทำไปเปล่าๆเหมือนนับสิบครั้งที่ผ่านมา

 

            “แล้วแต่คุณเจบีเลยครับ” ตบท้ายด้วยรอยยิ้มหวานปากแดงฉ่ำน่างับล่อตา

 

            “งั้นฉันเลือกท่านี้ก่อนแล้วกัน” มือใหญ่รวบเอวน้อยไปนั่งบนพนักโซฟา แผ่นหลังบางเอนแนบไปกับผนังห้อง มือหยาบลูบไล้ต้นขานิ่มซ้ำไปซ้ำมาดูน่าทะลึ่ง  เชิ้ตขาวถูกแหวกออกจนเห็นแก่นกลางกายชัดเจนแต่เสื้อไม่หลุดตกไป

 

            “อยากฟังเสียงนายดังๆ ไม่ได้ฟังมาหลายวัน คิดถึง” มือหยาบลูบไล้ ไปตามแก่นกายขนาดถูกกำจนมิดมืออย่างช้าๆ

 

            “อาา อ๊าา” จินยองผวาเสียงร้องออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

 

            “ครางดังๆ จนกว่าฉันจะทนไม่ไหวจนอยากกระแทกเข้าไปในตัวนายจินยอง ทำได้ไหม” โจทย์จะยากไปไหมใครจะไปทำได้ล่ะ ลุงหื่นบ้านี่

 

            “อ๊าา” เชิดหน้าจนชิดกับผนังเผยช่วงคอขาว มือน้อยกำผมของเจบีไว้แน่นยามที่ปากหยักขบเข้าที่ส่วนปลายความต้องการ ทำมาหลายครั้งไม่เคยมีครั้งไหนที่เจบีใช้ปากหยักของตัวเองปรนเปรอให้จินยองอย่างจงใจอย่างนี้สักครั้ง พอมาทำแบบนี้จินยองก็แทบจะไม่ไหว

 

            “อ๊ะ อ๊า อะ” เสียงหวานหลุดออกจากปากอย่างไม่ต้องปั้นแต่ง เมื่อถูกใช้ฟันคมครูดไปตามผิวเนื้อที่ไวต่ออารมณ์ ลิ้นร้อนห่อเป็นแท่งเล็กสะกิดเลียที่รูเล็กๆตรงส่วนหัว ไหนจะดูดจะดึงราวกับเห็นเป็นของหวานนั้นอีก  มือน้อยสั่นไม่แพ้ตัวจิกดึงผมของเจบีจนแทบทนไม่ไหว

 

            “ฮึก คุณเจบี อ๊า อ๊าา เร็ว  อีก น นยอง อื้ออ” ปากอิ่มพ่นคำร้องขออออกมาไม่หยุด ยิ่งโพลงปากร้อนนั้นรูดรั้งจังหวะเร็วแค่ไหนก็ยิ่งแข้งขาอ่อน ในที่สุดจินยองก็พ่นความต้องการออกมาจนหมด

 

            “งืออ ฮึก อาา” ปากอิ่มพึมพำกับความเสียวซ่านรูปแบบใหม่ ร่างน้อยเอนอ่อนจนต้องพิงไปกับกำแพง แม้จะได้นอนพักผ่อนมาอย่างเต็มที่ถึงสามวัน แต่โดนลิ้นร้อนแกล้งไปแบบนั้นก็ไม่ไหวเหมือนกัน

 

            เจบีกลืนทุกหยาดหยดลงไปจนหมด ใช้มือหนารูดรั้งคั้นเอาแทบทุกหยดออกมาจากแท่งเนื้อน้อยๆแต่ก็ได้เพียงไม่มาก  จินยองหายใจแรงปรือตามองเจบี ปากอิ่มแดงเผยอ

 

            “ตรงอื่นล่ะครับ จะไม่ใส่ใจหน่อยเหรอ” มือน้อยจับมือของเจบีแตะลงที่หน้าอก ลากลงต่ำมาตามผิวเนื้อจนถึงหน้าท้องบาง สองเรียวขาพาดไปกับหัวไหล่หนาด้วยตัวเอง เจบีสูดลมหายใจแรงจ้องมองการกระทำของจินยองไม่วางตา

 

            อยากจนแทบไม่ไหวแต่ก็ต้องอดทนรอว่าจินยองจะทำอะไรอีกบ้าง

 

            “อื้ออ” ปากอิ่มส่งเสียงหวาน ยามที่กดมือหยาบลูบไปตามต้นขาด้านใน ใช้สองขาล็อคกับช่วงบ่ากว้าง แอ่นแผ่นหลังพิงไปกับกำแพงจนเผยช่วงสะโพกลอยเด่นหรามากขึ้น

 

            ช่องทางสีสดที่ไม่ถูกรุกรานมาหลายวันจนดูจะดูดตอดได้ดีเสียกว่าเก่าลอยเด่นอยู่ตรงหน้าเจบี จินยองจับมือหนามาถึงตรงนั้น

 

            “อ๊ะ อ๊า” มือน้อยกำนิ้วชี้ยาวของเจบีให้แตะไปที่ช่องทางที่ขมิบตอดสิ่งรุกล้ำทันที เสียงครางหวานยั่วตัณหาดังกระเส่า เจบีกัดปากตัวเองกดความกระหายจนเจ็บแต่ก็ไม่เจ็บหนึบเท่าแท่งเนื้อร้อนที่เต้นตุบๆ

 

            “อึ๊ก จ จบี เจบี” น้ำตาใสคลอตาโตยามที่ดันนิ้วใหญ่เข้ามาในร่างตัวเองจนมิด ใช้นิ้วเขาทำให้ตัวเอง ปากก็เรียกชื่อเขาไม่หยุด

 

            จินยองแม่งโคตรของโคตรยั่ว

            ถ้าทนไหวกูควรไปบวช เจบีกรีดร้องในใจ

 

 

 

            “อ๊ะ อ๊ะ” ผวาเสียงร้อง เมื่อโดนดึงลงมานอนบนโซฟาทั้งที่นิ้วชี้ยาวยังคาอยู่ในร่างกาย เจบีดึงมือตัวเองออกแล้วกระแทกเข้าไปจนเต็มแรง พร้อมไม่พร้อมไม่รู้เจบีก็เปลี่ยนจากนิ้วมือตัวเองเป็นอย่างที่ที่รอคอยจนจะไม่ไหวอยู่แล้วแทน

 

            “อ๊า จ เจ็บ จ จบี ..จ เจ็บ” จินยองหวีดเสียงร้องดังลั่นยามที่ส่วนหัวใหญ่กดเข้ามาในร่างกาย ยิ่งร้องดังเจบีก็ยิ่งกดเข้าไปลึก โดนยั่วขนาดนี้จะมารั้งรอเจบีก็ทนไม่ไหวแล้วเหมือนกัน

 

            “ต้องทนนะ ฮึ่ม ยั่วดีนัก” เจบีกระแทกเอวเข้ามาสุดแรงจนได้ยินเสียงเนื้อกระแทกเนื้อดังสนั่น จินยองหลับตาปี๋ ร้องครางไม่เป็นภาษา จิกแขนใหญ่จนสุดแรง สะโพกเด้งร่อนรับกับแท่งเนื้อที่กระแทกกระทั้นเข้ามา ผนังอุ่นรอดก็ตอดรัดจนเจบีสูดปากหลายครั้ง

 

            จากที่เจ็บๆพอโดนกระแทกเข้ามาหลายๆที มันก็เปลี่ยนไปเป็นเสียวอย่างทุกทีจนหัวใจเต้นรัวรอรับสัมผัสที่จะแทรกเข้ามาย้ำอีกแทบไม่ไหว

 

            “อ๊ะ ร แรง แรง อีก อื้อ” พอปากอิ่มขอมาแบบนี้เจบีก็จัดให้อย่างสมคำ สองขาที่พาดอยู่ตรงบนบ่ากว้างสั่นพั่บๆไปตามจังหวะที่สะโพกสอบกระแทกเข้ามาเต็มแรง

 

            “ตอนแรกบอกเจ็บ ตอนนี้ขอแรงๆ หืม เด็กเจ้าเล่ห์” คำรามฮึ่มก่อนจะก้มฟัดแก้มนิ่ม กัดดูดไปตามซอกคอหอมให้สมอยาก

 

            “อ๊า ม ม มัน นยอง จะ อ๊ะ ..อะ” เสียงครางงึมงำหวีดเมื่อถึงจุดหมาย ของเหลวขุ่นพ่นออกมา มือหยาบกำขาจินยองไว้เป็นตัวยึดแล้วซอยสะโพกเข้าไปถี่ยิบ ความร้อนแล่นวาบไปทั่วช่วงท้องของจินยอง อาจเพราะไม่ได้ปลดปล่อยมาหลายวันความชุ่มฉ่ำมากล้นจนเอ่อปริ่มปนเลือดแดงนิดๆออกมาไหลตามร่องสะโพกของจินยอง

 

            “อื้อ อ๊ะ” ยกแรกจบยกสองก็ต่อทันที ทั้งโดนกดไว้ทั้งถูกยั่วจนหน้ามืดตามัว  ร่างน้อยถูกจับพับสองขาตะแครงข้าง เจบีคุกเข่าให้ถนัด มือหนากอดเอวบางไว้จนแนบตัว อีกข้างก็ฟาดเพี๊ยะก้นเด้งรับจังหวะที่ซอยสะโพกเข้ามาหลายที

 

            “อื้อ อื้อ ฮึก” จินยองซบใบหน้าไปกับท่อนแขนตัวเอง มือจิกกำโซฟา ร่างกายสั่นระรัวไปตามแรงกระแทก น้ำตาคลอด้วยความเสียวซ่านปนไปกับเม็ดเหงื่อที่ผุดออกมา สะโพกสอบกดเข้ามาเร่งถี่ยิบจนจินยองแทบตกจากโซฟาอยู่หลายครั้งหากไม่มีวงแขนแกร่งรวบเอวช่วยไว้ ต่อให้แทบไม่อยากจะหยุดแต่ก็กลัวคนตัวหอมจะลงไปกลิ้งเหมือนสตอเบอร์รี่บนพื้น

 

            “ท่านี้ มัน อื๊อ” จินยองร้องเสียงหลงเมื่อถูกรวบตัวขึ้นมากอดแล้วอุ้มขึ้นทั้งที่ส่วนล่างยังเชื่อมติดกัน วงแขนเรียวคว้ากอดคอเจบีไว้แน่นกลัวตก ปากหยักก็แทะเล็มขบเม้มผิวอกผิวคอเล่น ทุกก้าวที่ย่างเดิน ทำให้ถูกกระแทกเข้ามาในร่างแรงขึ้นจนจินยองนิ่วหน้า

 

            “อาา” พอแผ่นหลังแนบเตียงก็ผ่อนคลายขึ้นมาบ้าง

 

            “ขอผมอยู่ข้างบนบ้างสิ” ตาโตฉ่ำวาวมองมายามขอ เจบีเลิกคิ้ว แต่ก็หมุนตัวเปลี่ยนมานอนพิงหัวเตียงแล้วอุ้มจินยองให้นั่งทับอยู่ข้างบนแทน

 

            “ทำเป็นใช่ไหม” ถามเย้าไปแบบนั้น ให้ได้อาย แล้วแก้มใสก็แดงปลั่งขึ้นล่อตาเสียจริงๆด้วย จินยองกดยิ้มหวาน

 

            “ผมเรียนมานะ อื้อ” โยกสะโพกส่งจังหวะอย่างช้าๆ มือบางจิกไปที่หน้าท้องแกร่ง

 

            “คลาสนี้ อะ อ๊ะ ได้ที่สาม จาก เจ็ดอันดับด้วย” ใบหน้าหวานแหงนเชิดไปด้านหลัง ควบคุมจังหวะอย่างใจตัวเองราวผีเสื้อโบยบิน สวยงามเย้ายวนใจ

 

            ภาพจินยองที่หน้าตาเหยเกเพราะความเสียวซ่านจนน้ำตาคลอ ปากอิ่มแดงหลุดเสียงครางหวีดหวิว ร่างน้อยสั่นระริกเต้นเร่าอยู่บนร่างเขามันชวนให้ยิ่งลุ่มหลง มือหนาจับประครองสะโพกมนไว้ แล้วเด้งสวนขึ้นไปช่วยเหลือจนจินยองกัดปาก มือนิ่มกำหัวไหล่ของเจบี แม้จะมีสะดุดบ้างแต่แรงขย่มลงมาแทบไม่มีตก

 

            “อื้อออ” กรีดเล็บลงไปที่บ่ากว้างเต็มแรงแล้วก็โยกเขย่าตัวเองขึ้นลงจนผมสะบัด ก้นเด้งกระแทกหน้าขาของเจบีเข้าจังหวะกับหัวใจของร่างสูงที่เต้นรัวในอกตอนนี้

 

            “อ๊ะ จ บ จ เจบี” จังหวะที่ควบคุมชะงักลง ของเหลวขุ่นกระจายจนเลอะไปทั้งแผ่นอกหนาและกล้ามหน้าท้อง จังหวะที่ตอดรัดเข้ามาแน่นขนัดจนรีดเอาพิษสีขุ่นจากแท่งเนื้อใหญ่ไปจนอุ่นล้นทั่วท้องน้อย

 

            จินยองหอบหายใจแฮ่กๆ เจบีดึงร่างน้อยเข้ามาจูบปากอิ่มแดงให้เป็นรางวัล ปากอิ่มแดงคลึงไปที่แอ่งชีพจรของร่างสูงใหญ่เบาๆ ทั้งเอาใจและส่งสัญญาณบอกว่ายังไม่จำเป็นต้องหยุดอยู่ในที

 

            “คงไม่ปล่อยให้ผมขย่มคนเดียวใช่ไหม” น้ำเสียงยั่วนี้ ทำเอาเจบีครางต่ำในลำคอ ตาเรียวแข็งจ้องมองใบหน้าหวานอย่างชอบใจและมันเขี้ยว ปากอิ่มตึงนี้อวดดีชะมัด

 

            “จะตามใจฉันเหรอ” คนตัวน้อยไม่ตอบแต่ฉีกยิ้มกว้าง โน้มตัวมาใกล้เลียเบาๆไปที่ปากหยัก ใช้ปลายลิ้นร้อนๆนั้นดุนระหว่างกลีบปากของเจบี

 

            เป็นการกระทำที่ปลุกปีศาจร้ายได้อย่างเต็มที่ มือหนารวบเอวบางบนตัวแล้วโยนลงกับเตียง สะโพกสอบกระแทกเข้าเต็มแรงให้กับความช่างยั่วของจินยอง

 

            “พรุ่งนี้หุบขาไม่ได้ อย่ามาโกรธล่ะ” เสียงทุ้มคำรามข้างใบหูและไม่ใช่คำขู่สักนิดที่ส่งตรงมาให้

 

            จินยองหวีดเสียงร้องไม่เป็นจังหวะเพราะทั้งตัวโยกคลอน แผ่นหลังบางแนบไม่ติดพื้นเพราะความเสียวซ่าน มือน้อยจิกต้นแขนใหญ่จนแน่น ตาหลับปี๋ใบหน้าสวยแดงกร่ำเหมือนคนหายใจไม่ทันจนเจบีตัดใจผ่อนแรงลงให้เล็กน้อยแม้ไม่ค่อยอยากทำนัก จินยองเป็นคนที่น่าย่ำยีอย่างไม่น่าเชื่อ น่ารังแกให้ร้องไห้ระงมปนเสียงครางอยู่ตลอดเวลา แต่เจบีก็ไม่อยากจะใจร้ายเกินไป จินยองผวาเอาอากาศเข้าปอดง่ายขึ้นไม่ได้สั่นไปทั้งตัวจนหัวคลอน แม้ร่างยังคงสั่นตามแรงกระแทกที่เน้นความแรงแทนความเร็ว

 

             ตาโตฉ่ำน้ำตาช้อนมอง ปากอิ่มตึงสั่นระริกขยับพูดเสียงแผ่วพร่า แต่เร่งเร้าให้ความกระหายของเจบีพุ่งทะยานจนไม่อาจจะสกัดกั้น

 

            “ถ้าขาจะหุบไม่ได้เพราะคุณเจบี ผมก็ยอม”

 

            ยั่วนัก งั้นคืนนี้อ้าขามันไปทั้งคืนเลยแล้วกันจินยอง

 

 

 

—–

ยังไม่จบค่ะ ไปอ่านกันต่อนะคะชาวสวนผู้น่ารักทุกท่าน

http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1421646&chapter=4

Advertisements

Leave a Comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s