#ฟิคแบมวิ่ง #1 {สวีทพี}

 

“พูดว่าไม่ออกมาอีกสิ แบม พูดสิ” กระซิบกระซาบข้างหูเป็นอารมณ์ก่อกวนล้วนๆ

 

“อื้อ อ่อย อ่อย” เมื่อตัวเองเป็นคนใช้ผ้ามัดปากของแบมแบมเอาไว้เองแท้ ๆ ตาโตฉ่ำน้ำตามองมา เต็มไปด้วยแววหวั่นกลัว แต่ร่างน้อยก็พยายามสะบัดตัวออกอย่างดื้อดึง

 

ยิ่งน่าเอาชนะไปใหญ่

 

มือหนากดแบมแบมไว้กับเตียง เสื้อยืดสีเหลืองที่ใส่มาถูกฉีกออกจนขาดวิ่น แบมแบมชะงักค้างไปด้วยความตกใจและเพราะชะงักไปแบบนั้น สองข้อมือถึงได้โดนเสื้อเอาไปมัดจนแน่น พยายามจะดิ้นอีก คราวนี้มาร์คใช้สองมือยึดสะโพกมนไว้ แล้วกดจูบลงไปบนปากอิ่มที่เชือกกั้นอยู่ในโพลงปากชวนหงุดหงิด

 

“จะหายดื้อไหมห๊ะ แบม” ดูดดึงซอกคอหอมหวานด้วยลิ้นร้อนและปากหยักที่ขบเม้ม  ตาโตจ้องกลับมาท้าทายเสียจนมาร์คต้องสูดปาก

 

“ฉันให้โอกาสขอโทษฉันซะที่ทำให้หัวแตกแล้วฉันจะไม่ถือสา” พยายามแล้วนะ เขาบอกเลยว่าเขาพยายามจะเป็นผู้ใหญ่ที่ไม่รังแกเด็กแล้ว

 

มาร์คกับแบมแบมจ้องตากัน มือหนาปลดผ้าที่มัดปากออกให้

 

“ไม่ คุณมันคนใจร้าย สมควรแล้ว” สวนกลับมาทันทีที่ปากว่าง

 

เออ งั้นมาร์คจะเป็นผู้ใหญ่ใจร้ายให้สมคำพูดของเด็กดื้อเลย

 

“อย่า อย่านะ  อื้อ อือ” พอถูกจับกดลงไปบนเตียงอีกรอบแล้วกางเกงก็ถูกดึงออกทันทีแบมแบมก็สำนึกขึ้นมาได้ว่าตัวเองควรจะหยุดทิฐิและกลืนประโยคเมื่อครู่ลงคอไป เขาต่อว่ามาร์คเพราะโกรธที่คนตัวโตจะข่มเหงเขา โต้ตอบกลับไปอย่างปากไว พอมานึกได้ว่าผลอะไรจะตามมาก็ไม่ทันเสียแล้ว

 

“ไม่ ไม่ อย่า …” สองขาพยายามเหวี่ยงเตะเข้าใส่ร่างสูงใหญ่คร่อมอยู่ แต่พอมือหนากำแก่นกายน้อยไว้ในฝ่ามือ แรงก็หายไปหมด ทั้งร่างแผ่ซ่านด้วยความรู้สึกแปลกใหม่จนอ่อนระทวย

 

“ฮึก อ่ะ ไม่..” พึมพำเสียงหวีดหวิว ร่างน้อยดิ้นเร่ายามที่ถูกหลอกล่อ สะโพกแอ่นตามจังหวะข้อมือหนาที่ชักพา ปากอิ่มแดงถูกกัดจนขึ้นสีแดงช้ำ น้ำตาคลอเบ้าตา เชิดคอขึ้นเผยช่วงผิวของขาวหอม

 

ภาพตรงหน้ามาร์คนี่มันแสนยั่วยวนชวนให้ใจกระตุกถี่แค่ไหนคงไม่มีใครรู้และจะไม่มีวันที่ใครจะได้รู้ มาร์คจะไม่ยอมให้ใครมาเห็น แบมแบมในร่างอารมณ์นี้เด็ดขาด

 

เขาจะเก็บไว้ดูคนเดียว

 

“อย่า อ๊า” ยังพึมพำเสียงแผ่ว ปากหยักบดจูบไปตามผิวเนื้ออ่อนสูดกลิ่นหอม ชิมผิวนุ่มลิ้น มือก็ยังชักพาแก่นอารมณ์ที่ดูท่าแล้วไม่เคยถูกเล่นด้วยถึงได้ตื่นเต้นริกๆไปอย่างใจเย็น

 

“อย่า อื้อ ” พูดอย่าออกมาได้ไง ทั้งที่ตัวเองก็ตาปรือเสียงหวาน ร่อนสะโพกตามจังหวะมือเขาแบบนี้

 

ยั่วใสหรือ

 

“อื้อ” แบมแบมผวาตัวสั่นเมื่อกำลังจะถึงโค้งสุดท้ายแต่กลับถูกมือใหญ่กดปิดปลายทางไว้จนแน่น มันเหมือนเขากำลังเคี้ยวขนมหวานแสนอร่อยแล้วถูกสั่งให้คายทิ้งทั้งที่กำลังจะกลืนลงคอ

 

“ขอร้องฉันสิแบม พูดเสียงหวานๆขอให้ช่วยทำต่อหน่อย” ตาคมเป็นประกายจ้องมองแก้มใสที่แดงแจ๋อย่างเจ้าเล่ห์ แบมแบมกัดปาก สองมือถูกมัดมิอาจช่วยเหลือตัวเอง สองขาก็โดนขวางกั้นด้วยคนตัวโต

 

อารมณ์ก็พุ่งสูงจนเกินจะดึงรั้ง

 

ตาโตสั่นริกจ้องมองหน้ามาร์ค ใจดื้อด้านต่อต้านเต็มที่ แต่ร่างกายที่พึ่งเรียนรู้สิ่งใหม่กลับระริกเต้นอย่างตื่นตา

 

“ไม่ ..” ปากอิ่มพ่นคำออกมา มาร์คเลิกคิ้ว รอยยิ้มร้ายจุดที่มุมปาก มือยังกำแน่นที่เดิมจนแบมกัดปาก ตัวโตเอี้ยวไปที่ลิ้นชักหัวเตียง ของเล่นบางส่วนเรียงรายอยู่ในนั้น ไม่มีของสำหรับผู้ชายโดยตรง แต่ก็พอใช้แทนได้

 

ทิฐิเหลือเกินสวีทพี  ดูสิจะทนได้แค่ไหน

 

“อะไรน่ะ” แบมแบมร้องเสียงหลงเมื่อเห็นแท่งสีดำเล็กๆถูกหยิบออกมา มาร์คยิ้มร้ายยามที่กดมันสวนทางเข้าไปในรูเล็กที่ร่างน้อยใช้ปลดปล่อยอารมณ์

 

เจ็บ และถูกปั่นหัวจนทนไม่ไหว แบมแบมดิ้นพล่าน นิ้วชี้ยาวแตะไปที่ช่องทางด้านหลังแล้วก็จู่โจมแทรกเข้าไปในร่างน้อยอีกทาง จนแบมแบมรู้สึกอยากจะตาย เสียวจนหัวใจแทบหลุดจากอก

 

“ได้โปรด ฮึก เอาออกไป ฮึก อย่า เสียว อ่ะ” มาร์คยิ้มกริ่มกับคำพูดที่สำลักออกมา เพิ่มเป็นสองนิ้วสำรวจร่างน้อยแตะกดไปที่จุดไวต่ออารมณ์ จนแบมแบมสะดุ้งเฮือก แก่นกายน้อยพร้อมพ่นน้ำแต่ติดที่โดนกดปิดด้วยของเล่นจึงทำไม่ได้

 

ครั้งแรกแท้ๆโดนหนักขนาดนี้ แบมแบมแทบจะขาดใจ

 

“ช่วย ฮึก ช่วย” หวีดเสียงแผ่ว แต่มาร์คก็รับฟัง ตาโตที่จ้องมาตอนร้องขอกระตุ้นอารมณ์มาร์คดีเสียจนตัวเองก็แทบทนไม่ไหว

 

“หึ ก็แค่นี้ แค่ไม่ดื้อก็พอแล้ว”  จับสองขาเล็กแยกกว้าง แตะส่วนปลายใหญ่โตไปที่ช่องทางที่ไม่เคยชิน กดส่วนหัวลงไป พร้อมดึงแท่งเล็กๆออกจากส่วนหัวให้แบมแบม ร่างน้อยกระตุกพ่นความต้องการออกมาทันที จนช่องทางด้านหลัง ตอดรัดแน่นเสียจนมาร์คสูดปาก

 

แบมแบมทั้งเจ็บทั้งสุข เสียว ปนกันไปหมดจนลำดับความคิดไม่ทัน ได้แต่กลั้นหายใจค้างไว้ มือที่ถูกมัดจิกกำกันจนหงิกงอ

 

“โอ๊ย ซี๊ด ใจเย็นๆ อย่ารัดแน่น ฉันจะขาดแล้ว” มาร์คพึมพำออกมาไม่ไหวเช่นกัน แน่นจนแทบบ้าตายทั้งที่เข้าไปได้แค่ส่วนหัวที่ใหญ่กว่าที่เหลือที่รอเข้าไปเชยชมด้านในเท่านั้น

 

แบมแบมหายใจไม่เป็นจังหวะสั่นไปทั้งตัวเกร็งแน่น มือหนารูดรั้งแก่นกายเล็กให้ผ่อนคลาย ปากหยักบดจูบกับริมฝีปากอิ่ม จากเกร็งไปทั้งตัวก็ค่อยๆผ่อนคลาย สะโพกหนาเด้งเข้ามาจนทั้งหมดถูกโอบรัดไว้ด้วยแบมแบม

 

“ฮึก จ เจ็บ เจ็บ” น้ำตาไหลออกมาจากตาโต มาร์คใช้นิ้วโป้งเช็ดออกให้

 

“เจ็บใช่ไหม เดี๋ยวจะดีขึ้นนะ ไม่ต้องกลัวทั้งคืนนี้นายจะมีฉันอยู่ในตัว” เป็นคำปลอบที่น่าโมโห แต่ก็ยอมรับว่าอุ่นใจขึ้นมาอย่างไร้เหตุผล

 

“อ๊า” ผวาร้องเพราะความเจ็บ เลือดข้นช่วยหล่อลื่นให้แลกมากับความเจ็บปวดที่กำลังค่อยไต่ขึ้นมาเป็นความหรรษา เชือกทั้งสองที่ข้อมือถูกแกะออกให้ พอมือเป็นอิสระ ใจคิดจะทุบคนที่กำลังก้มเลียยอดออกตัวเอง ขณะที่สะโพกก็โยกเข้ามาในร่างให้ตาย

 

“อ๊ะ อึก” แต่เอาเข้าจริงก็แค่กำไปที่บ่ากว้างจิกเล็บลงไปเต็มแรงเท่านั้น เมื่อส่วนปลายกดย้ำลงที่จุดไวต่ออารมณ์ ความเจ็บปนจั๊กจี้แล่นมาที่หัวใจ

 

“อ๊ะ ฮึก บ แบม จะ ..อ๊า” ร่างกายก็เริ่มคล้อยตามไปทีละน้อย มาร์คพรมจูบไปทั่วแก้มและซอกคอของแบมแบม ส่วนล่างแทบปลดปล่อยเพราะโดนบีบรัดพยายามตักตวงสัมผัสหวานในจังหวะที่ช้าและเบาที่สุดอย่างฝืนตัวเองแทบบ้าเพื่อลดความเจ็บให้น้อยที่สุด

 

“อื้ออ” ปากเอิบอิ่มสั่นเครือ ยามที่ทั้งร่างพ่นความต้องการออกมา พอโดนตอดรัดแน่นๆครั้งนี้ มาร์คก็ทนไม่ไหวจนต้องคายพิษมาอย่างเต็มที่

 

แกล้งก็อยากแกล้ง เอาชนะก็อยากเอาชนะ แต่พอแกล้งไปแล้วก็อยากจะดูแลเพราะเอ็นดู

 

สวีทพีร้ายกาจนัก เจอกันไม่ถึงวันนอกจากทำเขาหัวแตกแล้วก็ยังทำให้เขารู้สึกแปลกๆอย่างนี้ได้

 

“งื้ออ” ตาโตหลับปี๋ วันนี้มีแต่อะไรแปลกใหม่เกิดขึ้นกับตัวเขา โดยเฉพาะความรู้สึกยามของเหลวร้อนที่พุ่งเข้ามาในร่างจนอุ่นวาบไปทั้งท้องน้อย

 

สองแขนคว้ากอดคนตัวโตไว้แน่นด้วยความเผลอไผล

 

—–

ยังไม่จบค่ะ วิ่งตามเข้าสวนสวีทพีไปที่เด็กดีเลยค่ะ ^^

http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1414831&chapter=2

Advertisements

Leave a Comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s