sector2-2 {WARM HEART} #ฟิคฟ้าสีเทา

 

เดินไปนั่งบนเตียงนอนที่เราสองคนใช้นอนข้างกันมาพักใหญ่ บางวันก็นอนบางวันก็ไม่ได้

 

            อย่างเช่นวันนี้

 

            “หืม” ชานซองครางในลำคออย่างแปลกใจเมื่อแท็บเลตที่ตนใช้เช็คงานในมือถูกดึงออกไป แล้วกลายเป็นมือเล็กของจุนโฮที่สอดเข้ามาแทน

 

            “คุณลืมคำที่ตัวเองพูดไว้เมื่อกลางวันหรือเปล่า คุณชานซอง” ตาเรียวฉ่ำเยิ้มมองมาอย่างยั่วยวน ริมฝีปากอิ่มจุดยิ้มยวนเย้า  ยามที่มือเล็กลูบไล้ไปกับต้นขาใหญ่ของชานซอง ก็เข้าใจทุกอย่างแจ่มแจ้ง

 

            “นึกคึกอะไรวันนี้ถึงอยากจะจ่ายค่าจ้างให้ฉันเอง”

 

            “อารมณ์ดีมั้งครับ” จุนโฮตอบปัดไป แล้ววันนี้จุนโฮคงอารมณ์ดีมากจริงๆ เมื่อปากอิ่มแตะที่ริมฝีปากหยักด้วยตนเอง

 

            เมื่อได้รับจูบที่โหยหาอยากแย่งชิงมานาน ชานซองก็กระโจนลงหลุมล่อที่ถูกขุดไว้ทันที มือหนารั้งต้นคอเล็กให้เข้ามาใกล้มากขึ้นจนเนื้อปากและซี่ฟันดูดดึงกันจนไม่มีแม้ช่องว่างให้ลมหายใจผ่าน เรียวลิ้นร้อนฟาดฟันกันอยู่ในโพลงปากจนได้ยินเสียงเฉอะแฉะดังออกมา ลิ้นตวัดลากไปตามโพลงปาก เพดาน ทุกซอกทุกมุมด้วยความโหยหาร้อนแรง

 

            แทบจะดูดกลืนแลกกันและกันไปถึงวิญญาณ

 

            “อ่าา” จุนโฮพ่นลมหายใจร้อนๆออกมาก่อนจะสูดของใหม่เข้าไปจนเต็มปิดเมื่อถูกทิ้งลงแนบกับเตียงนิ่ม เสื้อผ้าของทั้งคู่หลุดลุ่ยจากฝีมือกันและกัน ชานซองก้มหน้าขบดูดไปตามซอกคอขาวอย่างรุนแรงจนจุนโฮปล่อยเสียงครางหวานไม่ปิดบัง ร่องรอยแดงทวีขึ้นบนร่างกายอย่างรวดเร็ว

 

            “ทำไมวันนี้จูบฉันล่ะ รักฉันแล้วเหรอ”          จุนโฮวาดยิ้มตอบกลับเป็นรอยยิ้มหวานที่ชานซองเคยเห็นมาก่อน แค่ไม่เคยมอบให้แก่ตนโดยตรงก็เท่านั้น

 

            “แล้วคุณชานซองล่ะครับรักผมไหม” ชานซองมองกลับมา

 

            “อาจจะรัก…” นั่นถือว่าดีมากที่สุดเท่าที่จุนโฮจะทำได้แล้ว

 

            อาจจะรักของคนที่ไม่เคยรู้จักความรัก        

 

            มือเรียวคล้องคอชานซองแล้วดึงลงมา ริมฝีปากเข้าบดขยี้กัน ราวกับไม่เคยมีจุนโฮคนหวงจูบหลงเหลืออยู่เลย ชานซองไม่ดื้อรั้นเอาคำตอบที่ยังไม่ได้รับ ร่างสูงจูบตอบกลับไปอย่างสมเชิง มือหนาลูบผิวกายนิ่มลื่นมือของจุนโฮ ฟอนเฟ้นบีบฟัดแก้มก้นนุ่มเต็มแรง ปลายนิ้วยาวใหญ่แตะต้องช่องทางด้านหลังแล้วสอดเข้าไปทักทายด้านในจนร่างเล็กสะดุ้งเฮือก

 

            แต่ก็ไม่การห้ามปราม ไม่มีการหยุด ทั้งรสจูบและรสรักที่โหมกระพือขึ้น

 

            “ใส่เข้ามาเลย คุณชานซอง” ปากอิ่มแดงเจ่อกระซิบข้างใบหู ยามที่สอดมือเข้าไปในผมสีขาวสว่าง แม้แต่ยามนี้ลมหายใจของจุนโฮกให้ความรู้สึกเย้ายวน ชานซองขบเม้มหูบาง ยามที่กดส่วนหัวใหญ่เข้าไปในร่างของจุนโฮ

 

            “อ๊ะ” เสียงแผ่วปนลมหายใจ มือบางผวาจิกแผ่นหลังจากอย่างแรงโดยไม่เก็บกักซ่อนอารมณ์ใด

 

            “อ๊ะ อะ อ๊า ช ชานซอง” และเมื่อสะโพกแกร่งขยับตัวจนจุนโฮโยกคลอน เสียหวานก็กรีดร้องลั่นกลางอากาศอย่างไม่ปิดบังใดทั้งสิ้น

 

            เป็นกิจกรรมเนื้อแทรกเนื้อที่แม้จะเคยทำกันมาก่อนหน้านี้แต่ชานซองรู้สึกได้ถึงความต่าง ราวกับไม่มีกำแพงบางๆน่าอึดอัดที่กางกั้นเราทั้งคู่เอาไว้อีกแล้ว

 

            เหมือนกับว่าเขากะเทาะเปลือกไข่แล้วเข้าไปหาถึงตัวตนที่ซ่อนลึกอยู่ของจุนโฮ ดูไม่มีการคิดใคร่ครวญหรือกักไว้ก่อนจะแสดงออกมา จุนโฮปล่อยให้ทุกอย่างเป็นตามอารมณ์ดังคนโง่เขลา

 

            และชานซองยอมรับว่าเขาชอบแบบนี้มากกว่าเสียอีก

 

            “ร แรง แรงอีก อ่า” เสียงหวานพึมพำ ชานซองกดยิ้มร้าย สองมือหนากุมสะโพกมนไว้จนแน่นแล้วถาโถมแรงลงไปจนหมดทั้งตัว ไม่มีการรั้งจังหวะถนอมตามคำขอ

 

            “อ๊า อ๊า ร แรงไป อื้ออ” จุนโอประท้วงกลับมาจุนชานซองหัวเราะในลำคอ แต่จะให้ผ่อนแรงตอนนี้มันก็ยาก ลิ้นร้อนจึงขบเลียยอดอกสวยบนแผ่นอกบงที่กระเพื่อมแรงหายใจหอบเป็นการปลอบขวัญ จุนโฮเชิดหน้าครวญคราง มือสอดจิกผมขาวของชานซองไว้ระบายความเสียว ส่วนปลายที่เสียดสีไปกับลอนท้องแกร่งทำเอาหายใจแทบไม่ไหวกว่าเดิม

 

            ทั้งสามจุดที่ไวต่ออารมณ์ในกายกำลังถูกมอมเมาจากผู้ชายที่ชื่อฮวาง ชานซอง

 

            เป็นความเมาที่รุนแรงจนจุนโฮแทบเสียสติ

 

            “อ๊าา” เสียงกรีดร่องดังลั่น เกร็งไปทั้งร่างจนกล้ามลอนแกร่งรู้สึกถึงความร้อนเหนอะหนะ จุนโฮสูดลมหายใจเข้าปอดเอวบางถูกกระชับเข้ากอดจนตัวลอยจากพื้นเตียง สะโพกสอบกระเด้งเร้าเข้ามาจนตัวจุนโฮสั่น

 

            “ฮึ่ม” เสียงทุ้มกัดฟันลอดให้ได้ยินอยู่ข้างหู จุนโฮรองรับแรงกระแทกที่ถี่กระชั้นบอกถึงโค้งสุดท้ายของกิจกรรมยกแรก ปากอิ่มขบไปตามราดไหลกว้างอย่างสะดุ้งปากเร่งเร้าอารมณ์ ชานซองกระแทกสะโพกเข้ามานิ่งค้างจนท่อนเนื้อใหญ่พ่นความต้องการเข้ามาจนเหนอะหนะแทรกซึมข้างในตัว

 

            มือหนาลูบแผ่นบางคนคนบนตักใบมา ยามประครองลมหายใจตัวเองให้ปกติ จุนโฮลากลิ้นไปตามกรอบโครงหน้าของชานซอง ขบเม้มเบาๆที่ปลายคางเย้าอารมณ์ มือบางก็ลูบลอนหน้าท้องแกร่งจนมือเลอะของขุ่นข้นที่ตนพ่นออกมาเองจนเต็มมือ

 

            ตาเรียวเล็กของจุนโฮจ้องลึกเข้าไปในตาของชานซอง  มือบางปัดผมม้าสีขาวที่เปียกชื้นให้อย่างใส่ใจ

 

            แค่ขยับปากอ้าออกเล็กน้อย รสจูบหวานก็ตะโบมเข้าใส่กัน  ชานซองจ้วงจูบเข้ามาราวกับคนหลงทางกลางทะเลทรายที่เจอโอเอซิสต์และจุนโฮก็เป็นเพื่อนร่วมทางให้การหลงครั้งนี้

 

            รสจูบยิ่งร้อนขึ้น เมื่อสะโพกอวบขยับขึ้นลงครอบครองครูดสีแท่งเนื้อใหญ่ของชานซองอย่างช้าๆ มือบางจิกแผ่นหลังชานซองให้คลายจูบออก แม้จะอ้อยอิ่งแต่ชานซองก็ทำตามเพราะรู้ดีว่ามีอะไรที่น่าสนใจมากกว่านั้นรออยู่

 

            มือเล็กผลักอกแกร่งจนนอนราบไปกับพื้น สะโพกที่บดขยี้สะโพกแกร่งอยู่ขยับออกเพื่อจัดท่าทาง ชานซองพ่นลมหายใจขัดใจแต่ก็มองการกระทำของจุนโฮอย่างไม่วางตา จะเยื้องกายไปทางไหนก็เย้ายวนน่ามองจนอยากจะกัดให้จมเขี้ยวไปทั้งตัว

 

             จุนโฮขยับตัวไปหยิบอะไรสักอย่างจากโต๊ะข้างเตียง แล้วเคลื่อนกลับมานั่งทับอยู่บนหน้าท้องแกร่งขอชานซองตามเดิม

 

            “ไม่ว่ากันนะครับ” ถามด้วยหน้าตายั่วยวนและร้องขอ พร้อมชูของในมือ ชานซองฉีกยิ้มกว้างรู้สึกตื่นเต้นจนอารมณ์ดิบพุ่งพล่าน

 

            “เอาสิ” พอได้รับคำอนุญาต จุนโฮก็ไต่ขึ้นมาตามตัวจุนมานั่งอยู่บนหน้าอกหนา ปลายแก่นกายเล็กที่ยังเลอะน้ำขุ่นชี้หน้าชานซองจนนึกอยากแกล้ง ลิ้นยาวตวัดเลียที่ส่วนปลายจุนโฮร้องฮื้อ มือไม้อ่อนจนกุญแจมือที่จับข้อมือข้างขวาของชานซองล็อคติดหัวเตียงแทบหล่น แต่อย่างอื่นกลับแข็งสู้

 

            “งื้ออ คุณชานซองลามก” จุนโฮขู่ฟ่อ มือซ้ายข้างที่เป็นอิสระสอดเข้าไปในช่องทางด้านหลัง ขณะที่ปากหยักก็กำลังขบเม้มแก่นกายให้จุนโฮจนหัวปั่น

 

            “ล็อคมือฉันแล้ว จะทำอะไรก็รีบทำสิ” ชานซองคายส่วนอ่อนไหวของจุนโฮออกแล้วยียวน ใบหน้าน่ารักเบะปากใส่ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นยิ้มร้าย เมื่อหยิบเอาแขนเสื้อของชานซองไปผูกข้อมือข้างซ้ายของร่างสูงใหญ่ติดไว้กับหัวเตียงอีกข้าง เมื่อไร้สองมือที่ทำงานได้ ชานซองยิ่งตื่นเต้น มองร่างเย้ายวน

 

            จุนโฮกัดปากตัวเอง ยามที่ถูกไถสะโพกไปกับแท่งเนื้อใหญ่ที่ตื่นตัว มือบางกอบกุมมันแล้วกดร่างลงไปทับ

 

            “อื๋อ” เชิดหน้าขึ้น หลับตาปี๋ยามที่รวมสมาธิกดลงไป ครอบครองจนทั้งหมดนั้นเข้าไปในร่างได้มากกว่าที่เคย

 

            “อ๊า อ๊ะ ช คุ ..คุณ ชานซอง .ซอง ” เสียงครางลั่นกรีดร้องไปตามจังหวะที่สะโพกมนขย่มทับลงมา ส่วนปลายใหญ่กระแทกเข้ามาในร่างซ้ำๆ ถูกผนังนุ่มตอดรัดแทบกลืนกิน แถมจังหวะการโยกขย่มตัวของจุนโฮเสียจนผมสะบัดก็ยั่วตายั่วใจชานซองเป็นอย่างดี

 

            “อื้มม จุนโฮ ซี๊ด” แม้ร้อนแรงแต่ก็ยังไม่แรงที่สุดเท่าที่ต้องการ ชานซองยิ่งรู้สึกต้องการกว่าเดิม จุนโฮกดตาเรียวมองอย่างยั่วยวน มือบางจิกกำไปบนหน้าอกแกร่งราวกับจะขย้ำเอาหัวใจออกมาจากออกแกร่ง ก้นเด้งกระแทกใส่หน้าขาแน่นซ้ำจนเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นห้อง

 

            ตาโตร้อนแรงจ้องมองจุนโฮเข้ามาราวกับอยากกระชากสองสิ่งที่พันธนาการแขนออกแล้วฉีกกินร่างนี้ให้สมใจ จุนโฮละสายตาจากตาโตมาที่ปากหยักสวยของชานซอง โน้มตัวลงมาแตะริมฝีปากอิ่มลงไป ชานซองงับริมฝีปากล่างของจุนโฮไว้แล้วดูดกลืนเข้าไปในโพลงปาก เคล้าคลึงด้วยปลายลิ้น จนจุนโฮอ้าปาก ลิ้นของชานซองเกี่ยวกระหวัดในโพลงปากร้อนเป็นจังวะเดียวกับที่จุนโฮขย่มสะโพกลงมา

 

            ไฟถูกเติมเชื้อจนกลายเปลวกลายเป็นสีน้ำเงิน ดังเช่นของเหลวข้นที่ปะทุขออกมาแตกซ่านกระเด็นพร้อมๆกัน

 

             จุนโฮจิกมือลงไปเต็มแรงกับอกของชานซอง ก้นนิ่มสัมผัสได้ถึงคามร้อนที่ไหลออกมาจนเลอะก้นแก้ม

 

            รสจูบถูกผละออกเพื่อสานต่อลมหายใจให้แก่ร่างกายละสมอง จุนโฮซบแก้มลงไปบนอกแกร่ง สองแขนกอดรัดชานซองเอาไว้แน่น

 

            “ฉันชอบให้นายขย่มแบบนี้จังจุนโฮ” เสียงทุ้มเอ่ยชม ปากก็กดจูบไปตามขยับชื้น จุนโฮเม้มริมฝีปาก ใบหน้าซ่อนอยู่กับแผ่นอกที่เจ้าของไม่ได้เห็น

 

 

—-

ยังไม่จบตอนค่ะ กำร่มวิ่งกลับไปที่เด็กดีกันเถอะ

http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1396657&chapter=24

 

Advertisements

1 คิดบน “sector2-2 {WARM HEART} #ฟิคฟ้าสีเทา

  1. akehomie

    อ๊ากกส์ จิบ้าตรัย คู่นี้มันช่างอัศจรรย์พันลึก นู๋เขียนได้เร่าร้อน และลื่นไหลดี เปรียบเทียบได้น่าอ่าน ภาษาสวย เริ่ดดค่ะ

Leave a Comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s