#ทิวลิปN #2

 

            “อื้ออ” ส่งเสียงร้องออกมาอย่างอึดอัดยามที่ร่างกระแทกลงบนพื้นเตียง แทคอุนเหมือนนักล่าที่เห็นละมั่งน้อยอยู่ตรงหน้าก็กระโจนเข้าโจมตี วงแขนแกร่งกอดรัดรอบเอวบาง กดยึดไว้จนจมเตียงนุ่ม ริมฝีปากร้อนกดย้ำขบกัดตั้งแต่แผ่นอกบางที่สะท้านห้วงหายใจ ไล่มาตามกระดูกไหปลาร้าเป็นเชิงสวย กดต้อนเข้าใต้คาง

 

            และดูดดึงริมฝีปากอิ่มอย่างกระหาย

 

            ราวกับภาพเย็นชาที่สะท้อนเข้าตามาทุกวันเป็นเพียงม่านฉากกั้นม่านหนึ่ง หรือบางทีความตระกลละตระกามนี้ก็เป็นสัตว์ร้ายที่กระโจนออกมาจากกรงน้ำแข็ง และฮัคยอนก็อยู่ตรงนั้นเป็นเหยื่อที่ต้องถูกกลืนกิน

 

            “อ๊ะ อื้อ” มีจังหวะให้หายใจเพียงครู่เดียวเท่านั้นก่อนที่แทคอุนจะกดริมฝีปากลงจูบอีกครั้ง ฮัคยอนลำดับความคิดใดในหัวไม่ออก รู้เพียงว่าร่างกายมันร้อนสั่นระริก ในใจเต้นถี่ระรัวรุนแรงราวกับจะหลุดจากอก แล้วจูบของแทคอุนก็ก็หลอกหลอนปลุกปั่นทุกส่วนประสาทของร่างกาย

 

            ภายใต้ร่างกายที่ถูกจุดความกระหายด้วยฝ่ามือใหญ่และริมฝีปากร้อน ฮัคยอนปล่อยทั้งจิตใจและร่างกายให้เป็นไปใต้การควบคุมของแทคอุน มีสิ่งเดียวที่สติคอยกังวลดูแลไว้ไม่ให้ดื้อซน คือคำว่ารักในใจเก็บกลืนไว้ในส่วนลึก จะไม่ได้เรื่องอย่างครั้งแรกไม่ได้เด็ดขาด

 

            การที่ถูกแทคอุนจูบอยู่แบบนี้ไม่ปล่อยก็เป็นสิ่งที่ดีเหมือนกัน

 

            “….” น้ำตาหยดใสหยดลงจากหน่วยตาสวยราวกับฝนที่ตกลงมาจากท้องดาราประกายวับยามค่ำคืน มือน้อยจิกกำผ้าปูเตียงจนแน่น ขบริมฝีปากตัวเองยามที่นิ้วยาวล่วงล้ำเข้าไปในร่างกาย สูดลมทมหายใจเข้าลึกๆ ต่อสู้กับร่างกายที่ความเจ็บตีรวนจนหายใจติดขัด

 

            ฮัคยอนมองหน้าแทคอุน เสมือนเป็นสิ่งเดียวที่บรรเทาใจให้เจ็บน้อยลง

 

            ตาเรียวเป็นประกายของแทคอุนจ้องมองประสานกลับมา มือใหญ่จับท่อนขาสีน้ำผึ้งที่นวลมือจนอยากขย้ำซ้ำไม่ปล่อย แต่ก็จำต้องผละจากสิ่งน่าสนุก เพื่อไปเจอะอะไรที่สนุกกว่า

 

             มือหยาบจับต้นขาน้อยให้กว้างมาขึ้น พอที่ตัวเองที่แทรกเข้ามาตรงกลางได้  ฮัคยอนสูญเสียสติลงเรื่อยๆ เมื่อมือหยาบลูบไล้ส่วนไว้ต่ออารมณ์ของตัวเองแทบจะในทุกจุด

 

            “อ๊ะ  ท อื้อ .. อ่ะ” ลิ้นร้อนตวัดดูดกลืนยอดอกน้อยบนแผ่นอกบางของฮัคยอนที่แอ่นขึ้นอย่างสั่นสะท้านราวลูกกวาด มือหยาบข้างหนึ่งลูบไล้แก่นกายขนาดพอดีอย่างช้าๆ ปั่นประสาทให้ยิ่งกระเจิง และนิ้วยาวอีกสองนิ้วก็โจนจ้วงรุกรานเข้ามาในร่างกายจนผนังอุ่นตอดรัดไม่หยุด

 

            ฮัคยอนรู้สึกว่าตัวเองกำลังเมา

            กำลังถูกมอมเมาด้วยน้ำแข็งที่แสนเร่าร้อน

 

            “…” น้ำตาไหลซึมจากดวงตา ยังไม่ทันจะฟื้นสติกลับมาจากการถูกมอมเมา ร่างกายก็แล่นแปลบด้วยความเจ็บเมื่อสัมผัสได้ถึงการรุกรานที่ใหญ่เกินกว่านิ้วมือทั้งสามนิ้วจะทำได้ ส่วนหัวร้อนกดย้ำคืบเข้ามาในร่างกาย ทั้งเจ็บและจุกจนพูดไม่ออก มีแค่น้ำตาที่ไหลไม่หยุด

 

            ดวงตาโตปิดแน่น ผวาคว้าอากาศเข้าปอด เมื่อถูกกระชากความบริสุทธิ์ออกไป ด้วยแท่งเนื้อร้อนใหญ่ที่กำลังเคลื่อนขยับเข้าออก เลือดข้นกลายเป็นสิ่งช่วยเยียวยาบรรเทาความเจ็บปวดให้เคลื่อนไหวได้สะดวกขึ้น

 

            ไม่ใช่มีแค่ฮัคยอนที่รู้สึกว่ากำลังถูกมอมเมา แทคอุนก็รู้สึกไม่ต่างกัน เขาทรมาน  อยากจะโจนจ้วงกลืนกินร่างน้อยนี้อย่างไม่คิดอะไรทั้งนั้น ยิ่งขยับก็ยิ่งถูกตอดรัด แม้สีหน้าของฮัคยอนจะดูเจ็บปวดแต่ก็น่ารังแก กลิ่นหอมที่ลอยออกมาจากร่างน้อยนี่ก็ปลุกปั่นจนแทบบ้า แม้จะผอมไปสักหน่อย แต่สะโพกมนกลับรับพอดีมือนุ่มแน่นจนอยากจะทิ้งรอยฟัดไว้ให้สาแก่ใจ

 

            อยากจะทำโดยไม่ยั้งคิดแต่พอเห็นร่างน้อยสั่นระริกน้ำตานองก็จำจะต้องใจเย็น

 

            แทคอุนดูเย็นชา ดูนิ่งเรียบ ไร้อารมณ์ เพราะเขาแค่ไม่นึกสนใจ แต่ถ้าเป็นเรื่องที่เขาสนใจ

 

            เขาก็บ้าคลั่งยิ่งกว่ากองเพลิง

 

            “เรียกชื่อฉัน” โน้มตัวกระซิบลงข้างใบหูเป็นคำสั่ง มือหยาบลูบไล้ปลุกอารมณ์กับแท่งเนื้อของฮัคยอนให้ยิ่งกระพือสูง ช้อนสะโพกเปิดกว้างให้รับแรรงกดของสะโพกที่กระแทกลงไปได้ไม่มีตก

 

            “เรียกสิ จะดื้อเหรอ” น้ำเสียงของคุณแทคอุน เยียบเย็นแต่ก็ไพเราะ ฮัคยอนคิดแบบนั้น

 

            “ฮึก อ๊ะ แท อ๊ะ อืออ แทคอุน ..อุน ฮึก” ริมฝีปากคำปล่อยปล่อยคำพูดอย่างที่คนฟังต้องการ รางวัลที่มอบให้คือริมฝีปากร้อนของแทคอุนที่เข้าจู่โจมดูดกลืนจูบหวาน  และจังหวะกดย้ำสะโพกที่เร็วมากขึ้น

 

            ร่างกายร้อนแบบที่ไม่เคยร้อนมาก่อน ใจมันหวิวเสียจนไขว่คว้าสติใดแทบไม่ทัน

 

            ยามที่ทั้งร่างสั่นกระตุก ปล่อยทุกหยาดความต้องการออกมา ฮัคยอนนึกขอบคุณที่กำลังถูกจูบอยู่ ไม่เช่นนั้นใจไม่รักดีคงได้หลุดคำที่ทำให้คุณแทคอุนขุ่นเคืองใจออกมา

 

            แทคอุนผละจูบออก สูดปากอย่างเหลือทนเมื่อถูกบีบคั้นรัดแน่นจากคนที่หายใจระทดระทวยอยู่ใต้ร่าง จนในที่สุดก็ถูกรีดคั้นจนของเหลวข้นร้อนวาบไปทั้งท้องน้อยของฮัคยอน ความรู้สึกที่จุกร้อนแปลกใหม่อยู่ในร่าง แม้แต่ไม่ค่อยมีสติเหลือดีนัก

 

 

 

 

ยังไม่จบนะคะคนดี ย้อนกลับไปอ่านต่อได้ที่เด็กดีได้เลยค่ะ ชาวสวนผู้ดูแลทิวลิปดอกน้อยทุกท่าน ^^

http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1429624&chapter=3

Advertisements

Leave a Comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s