#ฟิคแบมวิ่ง #8 {สวีทพี}

“อย่ามัวแต่ถามเลยครับ จูบผมดีกว่า” ขอบคุณพระเจ้า ไม่สิต้องขอบคุณลูกชายทั้งสองคนในท้องแบมแบมไหม เขาโชคดีอะไรแบบนี้ แบมแบมมาอ้อนให้กอดถึงที่

 

           มาร์คขยับตัวนั่งให้ได้ท่าที่ถนัดมากขึ้น รสจูบร้อนดูดดึงริมฝีปากเจ่อเอิบอิ่มอย่างสมใจ ลากลิ้นไปตามซี่ฟัน ทุกส่วนในโพลงปากของแบมแบมอย่างกระหาย

 

            ถ้าเป็นแบมแบม มาร์คจะดื่มกินเท่าไหร่ก็ไม่พอจริงๆ

 

            “อื้ออ อยู่นิ่งๆนะครับ คนป่วย” แบมแบมพูดด้วยน้ำเสียงระอุความร้อน ผะแผ่วยามที่คลายจูบ มือน้อยร่นกางเกงคนไข้ออกจากเอวแกร่ง กัดปาก หน้าก็แดงซ่าน ที่เจ้ามังกรต่อให้ไม่ถูกใช้งานมาพักใหญ่ก็ยังคงตื่นเต้นได้อย่างดีไม่มีตก

 

            แบมแบมคุกเข่าอยู่แบบนั้น มาร์คเองก็เห็นใจกลัวว่าจะเมื่อย ใช้มือขวาประครองสะโพกอวบไว้ บีบเค้นด้วยใจโครมครามยามที่จดจ้องร่างน้อยไม่วางตา ยามนี้แม้แต่มือซ้ายที่เหมือนเจ็บหนักมานานก็ดูจะใช้การได้ดีจนน่าจับผิด

 

            มือน้อยรูดรั้งแก่นกายใหญ่ให้เติบโตขึ้นและเตรียมพร้อม  ริมฝีปากอิ่มขบเม้มกันแน่นยามที่จดจ้องขนาดของจุดไวต่ออารมณ์ตรงหน้า

 

            แบมแบมได้เรียนรู้ท่วงท่าที่จะทำให้ยามตั้งครรภ์มาแล้ว และพอจะรู้ว่า ช่วงที่ท้องสามถึงหกเดือน ตัวคนตั้งท้องเองจะมีความรู้สึกอยากทำมากกว่าปกติ และแบมแบมก็ยอมรับเลยว่าตัวเองก็คือหนึ่งในนั้น

 

            เหมือนให้รางวัลมาร์ค แต่จริงๆแบมแบมก็ให้รางวัลตัวเองด้วย

 

            แบมแบมเลือกท่าที่ปลอดภัยทั้งสำหรับตัวเขากับเด็กๆและสำหรับคนป่วยกระดูกหักอย่างมาร์คด้วย

 

            จะเซกซ์หรือความรัก ทำด้วยกันก็ต้องช่วยเหลือกันอยู่แล้วมิใช่หรือ

 

            “เฮียมาร์ค ช่วยหน่อยสิ แบมเอามันเข้าไปไม่ได้” กระซิบเสียงหวานพร่าข้างหูของมาร์ค ยิ่งทำเอาคนตัวโตยิ่งมันเขี้ยวกระหายมากขึ้น

 

            มือน้อยทั้งสองข้างจับประครองสะโพกตัวเองไว้ ยามที่มือใหญ่แตะสัมผัสไปที่ช่องทางร้อนถึงขยับตอดรัดนิ้วใหญ่ทันทีที่ล่วงเข้าไปในร่างน้อย

 

            “อื้ออ” เสียงครางฮืออย่างพอใจ  แต่เสียววาบจนต้องกัดปาก มือน้อยบีบแก้มก้นนุ่มทั้งสองข้างของตัวเองจนแน่น เพราะอารมณ์ร้อนที่พุ่งขึ้นมา นิ้วยาวอุ่นๆของคนตัวโตเพิ่มเป็นสองนิ้วขยับขยายให้เตรียมพร้อมกับบทรักที่ห่างหายไปเกินสองเดือน

 

            “อื้อ อะ” เสียงพ่นลมหายใจเก็บกักความเสียวซ่าน ใบหน้าน่ารักแก้มยุ้ยแดงซ่าน  ตาโตฉ่ำเยิ้ม ฟันที่กัดปากยิ่งปลุกเร้าสันดานดิบ มาร์คนึกอยากจะหายมันตอนนี้เลย อยากจะฟอนเฟ้นร่างน้อยด้วยตัวเอง

 

             เฝือกที่แขนเกะกะนักจนมาร์คแกะออกเอง มือซ้ายแม้จะขยับเขยื้อนได้ไม่ดีเต็มที่แต่ก็แตะประครองแผ่นหลังน้อย ส่วนข้างขวาก็ยังคงทำหน้าที่ได้อย่างดีแม้จะเพิ่มเป็นสามนิ้ว

 

            “อื้อออ อย่า ฮึ แรงมากเดี๋ยว ถึงก่อน สวีทพีไม่เอานะ อ๊ะ” ร่างน้อยร้องประท้วง แม้จะใช้แค่นิ้วทั้งสามก็ดูจะถูกเอาแต่ใจหนักขึ้น แบมแบมตั้งใจแล้วว่าจะมาทำเองนะ  เมื่อครู่อุตส่าห์เดินไปแปะป้ายห้ามเยี่ยมที่หน้าห้องพร้อมล็อคประตูแล้วด้วย

 

            “อ๊าาา” แต่เพราะรู้สึกได้ไวมากขึ้น และถูกกดย้ำกับจุดไวสัมผัสซ้ำถี่ ในที่สุดร่างน้อยก็กระตุกเกร็ง สำลักความต้องการออกมาจนเลอะเทอะ มาร์คกดยิ้มดูแสนร้ายเมื่อเห็นว่าตนปลุกปั่นร่างน้อยได้มากแค่ไหน  

 

            “…” ขาที่อยู่ในท่าคุกเข่าสั่นระริก หน้าท้องนูนน้อยๆรู้สึกหนักขึ้นยามโน้มตัวไปข้างหน้า จนอยากจะนั่งลงสักหน่อย  มือน้อยจับที่ข้อมือใหญ่ต่อให้อยากแกล้งแต่มาร์คก็ยอมเอามือออก อยากรู้อยากเห็นให้สมใจว่าแบมแบมจะทำอะไรบ้าง

 

            แบมแบมกัดริมฝีปากล่างที่เอิบอิ่มของตัวเองจนแน่น  มือน้อยปาดของเหลวข้นของตัวเองที่เลอะเทอะ ลอนท้องคนตัวโต มาชโลมส่วนหัวใหญ่ให้ลื่นมากขึ้น จับแท่งเนื้อร้อนไว้เป็นรากฐานยึด ค่อยๆกดเอวทับลงไป แค่ส่วนหัวใหญ่ร่วงเข้ามาในการแบมแบมก็หลับตาปี๋ มือใหญ่ขย้ำแก้มก้นนุ่มช่วยผ่อนคลาย สุดท้าย แบมแบมก็กลืนกินมาร์คเข้าไปทีละน้อยทีละน้อย จนแก้มก้นนุ่มสัมผัสกับต้นขาแกร่ง

 

            ร่างน้อยจิกมือไปกับบ่ากว้างเป็นที่ยึดจับ จิกจนแน่นแล้วขยับขึ้นลง เริ่มจากจังหวะช้าๆและเร่งให้เร็วมากขึ้น มาร์คก็สูดปาก กักเสียงความพอใจที่ทุ้มต่ำไว้ไม่อยู่ ร่างน้อยสะบัดใบหน้าขึ้นเผยช่วงคอน่าเอาจมูกโด่งลากไล้สูดกลิ่นหอมหวาน ยามที่สะโพกอวบร่อนเป็นจังหวะอย่างเหมาะสม ไม่แรงจนเกินไปและก็ย้ำจังหวะเสียวซ่านอย่างดี แบบที่เคยเรียนมา

 

            “อื๊อ อ๊ะ” แม้จะเป็นจังหวะที่ควบคุมเองแต่พอถูกส่วนปลายร้อนกระแทกเข้ามาในร่างยามที่กดสะโพกลงครอบครอง ผนังอุ่นตอดรัดความใหญ่โตที่อยู่ในร่างก็ทำเอาร่างน้อยสั่นระทวยไปทั้งตัวเช่นกัน แต่จังหวะที่กดย้ำขึ้นลงครอบครองก็ไม่ได้แผ่วลงไปมากนัก

 

            ร่างน้อยจุดไฟปรารถนาทั้งในใจของตนและในใจของมาร์ค เติมเต็มกันและกัน

 

            ตาคมโตจ้องมองร่างน้อยที่ขย่มอยู่บนร่างอย่างหลงใหล มือทั้งสองข้างโอบประครองช่วยแบ่งน้ำหนักของแบมแบมไว้ไม่ให้ร่างน้อยต้องรับน้ำหนักอยู่คนเดียว นึกขัดใจเพียงสิ่งเดียวที่ร่างน้อยไม่ยอมถอดเสื้อตัวโคร่งนี้ออก ไม่เช่นนั้น ร่างกายที่โบยบินขย่มอยู่เหนือร่างตัวเองต้องเย้ายวนตา จนทำให้ใจมาร์คสั่นแทบทะลุอกกว่านี้แน่

 

            “อื้ออ เฮียมาร์ค อย่าซน อ๊ะ” หอบหายใจบ่นยามที่มือใหญ่สอดเข้ามาในเสื้อ  มาร์คไม่ทันได้อธิบายอะไรต่อ ร่างน้อยก็รั้งคอเข้ามาใกล้

 

            รสจูบยิ่งทำให้แบมแบมย้ำสะโพกลงมาเร็วขึ้น ริมฝีปากดูดดุนกันจนเห่อแดง มือหยาบรูดชักดูแลแก่นกายน้อยอย่างเอาใจ  ความเร็วของสะโพกนุ่มเร็วมากขึ้นจนแบมแบมต้องผละปากออกจากรสจูบ

 

            “แบมเบาๆหน่อย ซี๊ด เดี๋ยวแฝดตกใจ” ปากเตือนแต่ด้านร้ายในใจนึกอยากให้แบมแบมยิ่งขย่มแรงลงมาอีก

 

            “อื้ออ รู้จักตัวแบมดีกว่าแบมเหรอ อ๊ะ อ๊ะ” ขอให้ได้เถียงเถอะ เล็กน้อยแบมแบมก็เอา ดื้อนัก สะโพกอิ่มทวีจังหวะโหมเร่าร้อนขึ้นจนเตียงของโรงพยาบาลแทบลุกเป็นไฟ

 

            “อื้ออออ” เสียงหวานหวีดยาว ยามที่ร่างกระตุกเกร็งแล้วพ่นหยาดความต้องการออกมาจนเลอะชุดคนไข้ คนตัวโตกัดปากอย่างใช้ความอดทนเท่าทวีที่จะไม่ปลดปล่อยออกมาตอนนี้

 

             เปราะ

 

            “อ๊ะ ….” เสียงหวานหวีดร้องอย่างตกใจเมื่อจู่ๆก็ถูกรั้งสะโพกขึ้นจนสุดแล้วก็ดึงขึ้นมาจนหลุดทั้งที่ ส่วนร้อนที่ครอบครองอยู่ไม่ทันปลดปล่อย

 

            ร่างน้อยถูกดันขึ้นมานั่งอยู่บนกล้ามหน้าท้องที่เหลือให้เห็นจางๆ แต่ก็แน่นหนัก  ริมฝีปากอิ่มขบเม้มด้วยปากหยักและดูดกลืนริมฝีปากกันและกันราวกับว่าอยากจะช่วงชิงมาเป็นของตัวเอง

 

            แต่ความจริงไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้นอีกแล้ว ทั้งสองต่างก็เป็นของกันและกัน ทั้งร่างกายและหัวใจ

 

            มือน้อยจับยึดเสื้อคนไข้ไว้แน่น เมื่อสัมผัสได้ว่าพื้นที่นั่งอยู่กำลังเขย่า ไม่ต้องเดามากก็รู้ว่าเฮียมาร์คกำลังส่งต่อความต้องการของตัวเองให้ถึงขอบสวรรค์เช่นเดียวกัน สัมผัสได้เพียงขอบ เพราะจะเข้ามาในสวรรค์อย่างเต็มภาคภูมิต้องไม่ใช่มือของตนเอง แต่ต้องเป็นร่างเย้ายวนของแบมแบม ร่างสูงใหญ่กระตุกเกร็ง พ่นของเหลวออกมา บางส่วนกระเซ็นเลอะต้นขาเรียวของร่างน้อย

 

            “…” ลมหายใจร้อนผะแผ่วสอดประสานกัน  มือน้อยลูบใบหน้าหล่อคม เกลี่ยนิ้วช้าๆไปตามไรหนวดเขียวบนใบหน้าหล่อ บาดแผลจากการตกเหวบางส่วนทีเหลือรอยจางๆ ตาจ้องมองเป็นประกายฉ่ำเยิ้ม

 

            “ทำไมไม่ทำให้เสร็จล่ะ เฮียมาร์ค” ถามด้วยสงสัยพาซื่ออย่างไม่มีปิดบัง ทั้งที่แบมแบมเต็มใจที่เติมเต็มอารมณ์ดิบของมาร์คจนถึงขั้นสุดท้ายแท้ๆ

 

            วงแขนแกร่งโอบกอดร่างน้อยไว้หลวมๆ

 

            ” ปกติเฮียดูแลแบม แต่ตอนนี้เฮียยังดูแลแบมได้ไม่ดีอย่างเดิม ถ้าปล่อยข้างในแบมก็ต้องดูแลตัวเอง ไม่เอาหรอก เฮียกลัวแบมลื่นในห้องน้ำ ที่นี่ไม่มีอ่างอาบน้ำล้างออกยากด้วย เดี๋ยวแบมเมื่อย” เหตุผลทั้งน่ารักแล้วก็ตลก จนแบมแบมไม่กล้าจะบ่นออกมาสักคำ ได้แต่หัวเราะขำ

 

———–

ยังไม่จบตอนนะคะชาวสวนสวีพีที่รักทุกคน วิ่งกลับไปอ่านจนจบตอนที่ โรงพยาบาล เอ๊ย เด็กดีกันเถอะค่ะ ^^

 

http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1414831&chapter=9

 

Advertisements

Leave a Comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s