#คาเนชั่นยองแจ #12

 

“ยองแจ ..” แจ็คสันเช็ดตัวจนแห้ง แต่ก็ไม่ได้มีผ้าผ่อนอะไรเพิ่มเติมขึ้นบนร่าง

 

            “ครับ” ร่างน้อยที่กำลังเลื่อนนิ้วกับสมาร์ทโฟนเครื่องบาง ซุกตัวอยู่ในกองผ้านวมจนดูนุ่มนิ่มไปหมดเงยหน้ามอง พอเห็นสายตาคมโตจ้องมองมาแล้วก็กระพริบตาปริบๆ

 

            “ยังไม่ง่วงใช่ไหม” แจ็คสันเอ่ยถาม นั่งลงบนเตียงนุ่ม

 

            “คุณแจ็คสัน ผ้าขนหนูเปียกเตียงจะชื้นนะครับ” ยองแจเอ่ยปากบ่นคนตัวโต เข้าทางพอดิบพอดี

 

            “โอเคงั้นฉันถอด” แจ็คสันโยนผ้าเช็ดตัวไปด้านหลัง ตอนนี้บนเตียงก็เหลือแค่ร่างเปลือยเปล่าที่กล้ามเนื้อสมชายชัดเจนอวดสายตา

 

“นายบอกนี่ว่ามีท่า ฉันอยากรู้ บอกฉันหน่อยสิ” สายตาแวววาววิบวับ ทำเอายองแจรู้สึกเขินอายเสียยิ่งกว่าการได้มองคนตัวโตล่อนจ้อนตรงๆเสียอีก

 

            แจ็คสันยิ้มกริ่ม มือหนาลูบแก้มนิ่มของร่างน้อยเชื่องช้า ลูบไล่ลงมาตามซอกคอนิ่ม ลูบไล้ต่ำลงมาเรื่อยๆ และพากระดุมชุดนอนหลุดตามนิ้วตัวเอง

 

            แจ็คสันยินดีจะอ้วกสามเวลาหลังอาหารเลย ถ้ายองแจจะเลิกแพ้ท้องเขาแบบนี้ บางคืนก็จับได้ บางคืนก็จับไม่ได้ แต่คืนนี้โชคเข้าข้างเขานัก ลูกสาวรัก ไม่นึกชังกันจนจัดลำดับไว้เท่าบรรดาปลาสด พอจับได้แจ็คสันเห็นทีต้องใช้ให้คุ้ม

 

            “คุณแจ็คสันอยากทำหรือครับ” แจ็คสันหัวเราะในลำคอ ถูกเปลื้องผ้าจนจะหมดตัว ส่วนเขาก็เปลือยรอตั้งนานแล้ว ยองแจยังจะถามอีกหรือ

 

            “เด็กโง่ ฉันไม่อยากเลยมั้ง” ขยี้ผมนิ่มยามที่พูด ยองแจกัดปากตัวเองน้อยๆ ยามที่ทบทวนคิดว่าท่าไหนบ้างที่มีอยู่ในหนังสือยามที่อ่าน

 

            ตามจริงยองแจท้องเล็กนัก จะทำท่าที่เคยทำกันปกติก็น่าจะทำได้ แต่คุณแจ็คสันก็ดูกังวล ยองแจเองก็ด้วย ส่วนท่าที่เคยรู้มา คุณแจ็คสันไม่ได้รู้ด้วย ยองแจก็อาจจะต้องอธิบายแล้วมันจะรู้เรื่องไหมนะ เรื่องท่าพวกนี้ ส่วนท่าที่สะดวกหน่อยแล้วไม่ต้องอธิบายมากก็มี ยองแจควรเลือกท่านั้นดีไหม

 

            ระหว่างที่ยองแจคิดก็ถูกกลั่นแกล้งจากคนตัวโตที่ดึงร่างน้อยออกมาจากผ้าห่มนุ่มนิ่ม จมูกโด่งสัน เลือกฝังเข้าตรงไหนก็นุ่มนิ่ม ปากหยักงับเบาๆไปตามแนวกระดูกไหปลาร้า กวัดลิ้นชิมรสนุ่มอย่างถูกใจ มือหนา ปลดเปลื้องชุดนอนของยองแจออก กางเกงขายาวได้ร่างน้อยชันขาขึ้นให้ถอดง่ายแจ็คสันยิ่งย่ามใจ ชั้นในหรือไม่ต้องถามถอดง่ายกว่าทุกชิ้นบนกายเสียอีก

 

            “อื้อ คุณแจ็คสัน ผมกำลังเลือก อื้อออ ท่าอยู่นะครับ” เสียงหวานประท้วงยามที่มือใหญ่ฟอนเฟ้นต้นขานุ่ม แจ็คสันสัมผัสหน้าท้องนิ่มอย่างเบามือแต่ตรงอื่นนั้นไม่มีปราณีกันสักนิด

 

            “พูดที่คิดออกมาดังๆเลยยองแจ เดี๋ยวฉันช่วยเลือก” แจ็คสันเริ่มจะทนไม่ไหวแล้ว ถ้ามัวแต่รอร่างน้อยเลือกแบบนี้เขาจะทำท่าที่อยากทำแล้วนะ

 

            มือหยาบลูบไปที่แก่นกายของร่างน้อย ปั่นความคิดให้ยิ่งยุ่งเหยิง

 

            “อื้อ นายแม่บอกว่าเพื่อสุขอนามัย อ๊ะ ที่ดีต้องใส่ถุงอย่างอนามัยด้วย อื้ออ ด้วยนะครับ” ยองแจเอ่ยขึ้นมา คนตัวโตชะงักไปครู่นึง ขมวดคิ้วคิดก่อนจะยิ้มกว้าง ร่างสูงฝังจูบที่ปากบางแล้วลุกหายแวบไป ครู่เดียวก็ควงกล่องของขวัญจากญาติกล่องนึงมา เพื่อนที่ดีมาพร้อมอุปกรณ์ในกิจกรรมบนเตียงแบบครบชุด ถุงยางอนามัยก็คือหนึ่งในนั้น

 

 

            “ใส่ให้หน่อยสิ” แจ็คสันวางถุงยางอนามัยบนมือน้อย ดวงตาแวววาวจ้องหน้าแจ็คสัน กลืนน้ำลายลงคอน้อยๆยามที่หลบตาลงมองสิ่งที่รอเสื้อผ้ามาสวมร่างที่กำลังชูชันอวดสายตา

 

            ร่างสูงใหญ่กางขาออกให้คนตัวเล็กขยับเข้ามาหาได้มากขึ้น แจ็คสันยังติดใจการกินไอศกรีมของยองแจนัก และวันนี้อยากได้มากกว่าเดิม ยองแจ ขยับเข้ามาใกล้ มือน้อยสั่นระริกยามที่รูดรั้งแท่งเนื้อร้อนให้ตั้งตรงเตรียมพร้อมการแต่งตัว

 

            ร่างน้อยมองถุงยางกลมใสในมือ ตามจริงยองแจรู้สึกคุ้นๆนักกับเจ้าสิ่งนี้

 

            “อ๊า ใช่” ร่างน้อยยิ้มร่ายามที่นึกออก แต่แจ็คสันสิแปลกใจนัก ถึงขั้นตกใจเลยยามที่ยองแจเอาถุงยางอนามัยเข้าไปแตะบนริมฝีปาก

 

            แม่ง โคตรยั่ว เป็นคำที่แจ็คสันตะโกนขึ้นมาในใจ ยามที่เห็นร่างน้อยก้มลง มือจับแท่งเนื้อร้อนจนมั่น แล้วใช้ริมฝีปากซึ่งยึดขึงถุงยางอนามัยไว้  แตะลงไปแล้วค่อยอ้าปากกว้างขึ้น กลืนแท่งเนื้อร้อนเข้าไปลึกขึ้น ยามที่รูดผ้าใสสวมร่างให้กับแท่งเนื้อร้อน

 

            ยองแจมองเจ้าถุงใสๆนี้ก็นึกถึงคลาสเรียนทักษะที่ตนได้ที่สองแทบทันที นายแม่บอกว่ายองแจปากกว้างจึงได้ที่สองมา ส่วนแบคฮยอนได้ที่หนึ่ง นายแม่ไม่ชมคำใดนอกจากว่าเก่ง

 

            ยองแจจำได้ว่ามันยากนักไม่ง่ายเลย จินยองแม้บอกว่ายากหน่อยแต่ก็ได้ที่สามมาครองด้วยคะแนนน้อยกว่าเขาคะแนนเดียว  พี่อี้ชิงก็บ่นอุบว่าการที่ต้องเป่าหมากฝรั่งให้โป่งออกแล้วครอบลงไปบนไส้กรอกอันยาวแล้วอมลงให้คลุมได้พอดี แม้ว่าหมากฝรั่งนั่นจะเหนียวกว่าปกติแค่ไหนก็ตามไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ยิ่งตอนที่ต้องเอาออกมาโดนใช้แค่ริมฝีปากห้ามใช้ฟันครูดออกนี่ยิ่งแล้วใหญ่

 

            แต่ยองแจทำได้เพราะยองแจมีปากที่กว้างกว่าใครแล้วก็แอบใช้เทคนิคจากตอนดูดไอศกรีมหลอดด้วย ยองแจได้ที่สองด้วยล่ะ

 

            เมื่อรู้สึกว่าไม่อาจที่จะครอบริมฝีปากลงได้ลึกกว่านี้ยองแจก็คายแท่งเนื้อในปากออก ใช้มือน้อย จัดการทรงของถุงยางอนามัยให้เข้าที่ แม้จะเขินอายอยู่มาก แต่ก็นึกดีใจว่าได้ใช้ที่เคยเรียนมาสองปีหลังหลายอย่าง แม้จะเป็นบทเรียนแปลกๆ แม้ไม่รู้ว่านายแม่กับคุณแม่สอนมาทำไม แต่ก็ยังได้เอามาปรับใช้

 

            ยองแจเงยหน้ามองร่างสูงแล้วก็ประหม่าไปทันทีกับสายคมกริบที่แทบจะฉีกร่างตนเข้ากลืนกิน

 

            แจ็คสันกำลังจะคลั่งตายแล้ว ใครจะไปคิดไปฝันว่ายองแจแสนนุ่มนิ่ม ใสซื่อของเขาจะใช้ปากสวมถุงยางอนามัยให้ แค่หวังให้ใช้มือน้อยช่วยแต่งตัวก็หมายจะเห็นแก้มแดงเขินอาย แต่นี่ยิ่งดีกว่าเสียอีก

 

            สกุลหยินมีบทเรียนอะไร สอนสั่งอะไรกันมา ทำไมถึงทำให้คาเนชั่นน้อยใสซื่อนุ่มนิ่มดูไม่ประสา หากแต่ว่ายั่วยวนอย่างกับไฟ ด้วยดวงตาใสซื่อแบบนี้

 

            แจ็คสันทนไม่ไหว และครั้งนี้ก็ไม่คิดจะทน

 

            ต้องเก็บรสหวาน กอดนุ่มไว้เป็นแรงเสริมให้ยามที่ต้องทำงานหนัก ยามห่างให้เต็มที่

 

            “บอกท่ามายองแจ” แต่ก็ยังเหลือความอดกลั้นเล็กน้อยไว้ให้ร่างนุ่มนิ่มตรงหน้า เร่งเร้าเอาคำตอบด้วยการขบกลืนซอกคอนุ่ม  มือหนาจัดการจับสองขานุ่มอวบ ให้เข้ามาชิดตัวเอง บีบเฟ้นเนื้อต้นขานิ่ม  อีกข้างก็ประครองร่างน้อยให้ทรงตัวนั่งอยู่ได้ ลูบถูอย่างพึงใจและหลงใหลลงไปเท่าทวี

 

            “อ๊ะ มัน อื้อ หนังสือบอกว่า ว่า ยืน อื้อ ยังไงก็ได้ที่ไม่กดทับแถวท้อง แล้ว อื้อออ คุณแจ็คสัน อื้อ แล้วผมไม่ได้เหนื่อย ฮึก เหนื่อยมาก” ยองแจแทบประสานความคิดไม่อยู่ยามที่ถูกรูดรั้งแก่นกายอย่างเอาแต่ใจ ร่างสูงใหญ่ก็ขบเม้มผิวคอเสียจนไม่ละเว้น

 

            “แค่นี้ ?”

 

            “อื้อ อ๊ะ อื้ออ” ยองแจตอบรับคำถามด้วยการพยักหน้า ใบหน้าน่ารักแดงซ่าน คิ้วขมวดมุ่นยามที่ถูกนวดคลึงส่วนปลายจนความคิดแตกกระเจิง

 

 

 

            “ฮึก ทำไม อ๊ะ มาทำตรงนี้ล่ะครับ” ยองแจร้องประท้วง ผินสายตาหลบหน้าตัวเองยามที่สะท้อนกลับมาเข้าดวงตา ยิ่งเห็นหน้าตากลัดมันที่จ้องลึกผ่านบานกระจกแบบนี้ยองแจยิ่งเก้อเขิน

 

            “ก็นายบอกให้ยืนทำไม่ใช่เหรอ”  แจ็คสัน ดูดหัวไหล่มนจนขึ้นสีแดงเรื่อ มือหยาบลูบก้นนุ่มนิ่มขย้ำอย่างพอใจยามที่ดันสองขาให้แยกกันกว้างมากขึ้น มือน้อยบีบเคาน์เตอร์หินอ่อนชั้นวางของของห้องน้ำที่มีกระจกเงาบานโตอยู่ตรงหน้าจนแน่น

 

            “แต่มันน่า อ๊ะ อื้ออ อาย ที่ต้องเห็นตัวเอง อื้อออ” ร่างน้อยประท้วงแต่ขาอวบแทบหมดแรงยามที่ถูกนิ้วยาวนวดคลึงช่องทางที่เต้นเร่าต้อนรับนิ้วใหญ่ก่อนจะล้วงลึกหายเข้ามาในร่างน้อยถึงสองนิ้ว

 

            แจ็คสันกระหายจนไม่อยากใจดี แต่ก็ไม่อยากทำร้ายให้เจ็บช้ำ

 

            แค่นี้คาเนชั่นดอกน้อยก็กลีบแดงช้ำเพราะน้ำมือแจ็คสันมามากเกินควร

 

            “ฮึก คุณ ค จ แจ็คสัน” เสียงหวานครางหวิว จะเชิดหน้าขึ้นยามที่ถูกสัมผัสจุดไวต่ออารมณ์ในร่างที่รู้สึกว่องไวกว่าที่เคย ตาเรียวเล็กคู่นี้ก็มองเห็นใบหน้าตัวเองที่แดงก่ำและหยาดเยิ้ม ระทดระทวย อย่างที่ยองแจไม่เคยเห็นตัวเองมาก่อน ดูแปลกตาน่าอายจนทำได้แต่ก้มหน้าหลบสายตา

 

            ร่างกายมันร้อนจนแทบจะปลดปล่อยออกมาเสียอยู่แล้ว ยิ่งนิ้วยาวทั้งสามฟอนเฟ้นเข้ามาในร่างยองแจยิ่งทนไม่ไหว

 

            “ดูตัวเองสิยองแจ ว่านายน่ะน่าขยี้มากแค่ไหน” เสียงทุ้มกระหายอยู่ข้างใบหู เสียงทุ้มต่ำที่สั่นพร่าของคุณแจ็คสัน เขย่าใจยองแจได้ดีเสมอ มือหนาจับคางมนให้จ้องมองใบหน้าตัวเองที่สะท้อนกลับมาจากกระจก นิ้วยาวก็ตักตวงร่างน้อยอย่างจาบจ้วง

 

            “อ๊ะ ฮึก” ยองแจหวีดร้องเพราะถูกกระตุ้นจุดไวต่ออารมณ์ซ้ำๆ มือน้อยเกร็งจนแทบจะฉีกเนื้อหินอ่อนหากทำได้ ยิ่งเห็นหน้าตัวเองก็ยิ่งใจสั่นประหม่ากว่าวิ่งรอบสนาม  ตาเรียวของเขาปรือฉ่ำได้ขนาดนั้นเลยหรือ ปากบางเฉียบของเขาเหตุใดสั่นระริกเผยอหายใจแบบนั้น  แล้วก็สำรวจไปจนเห็นดวงตาคมแกร่งที่จ้องมองร่างของตัวเองอยู่ สายตากระหายที่ยองแจไม่เคยต้านทานได้

 

            “อ๊ะะ” หวีดเสียงร้องอย่างไม่คิดจะเก็บกักยามที่ร่างกระตุกเกร็ง พ่นหยาดความต้องการออกมา แจ็คสันกัดปากเมื่อนึกว่าถ้าสิ่งที่กำลังถูกตอดรัดอยู่ในยามนี้ไม่ใช้นิ้วตัวเอง แต่เป็นอย่างอื่นที่ยองแจเอาปากแต่งตัวให้จะดีแค่ไหนกัน

 

            “ยองแจ ….” มือหยาบฟอนเฟ้นก้นนิ่ม แตะส่วนปลายร้อนที่ไม่เปลี่ยนแปลงสักนิดแม้ถูกกางกั้นด้วยพลาสติกใส

 

            “อื้ออ” ร่างน้อยหอบดิ้น ก้มหัวลงต่ำเพราะไม่อาจทานทนความเสียววูบที่ถูกเติมเต็มเข้ามาตามความร้อนใหญ่จนจุกแน่นได้ แจ็คสันกัดปากพ่นลมหายใจยามที่ถูกครอบครองและตอดรัดด้วยความแน่นกระชับ ราวกับร่างกายนี้คิดถึงเขาจนบีบคั้นแทบกลืนกิน แค่คิดแบบนี้แจ็คสันก็เริ่มขยับสะโพก เพราะเขาเองก็อยากจะถูกร่างเร่าร้อนยั่วตาใสนี้กลืนกิน

 

            “ยองแจ เงยหน้าขึ้น” เสียงทุ้มกระหายสั่งยามที่แนบลอนกล้ามท้องมาชิดแผ่นหลังบาง ยองแจกำแผ่นหินอ่อนจนเจ็บมือ ผวาหายใจหนัก หลับตาปี๋ไม่ฟังคำ ยามที่ทั้งร่างเริ่มสั่นและโยกคลอน ไม่รู้ว่าเสียววาบกว่าปกติ เพราะท่าที่แปลกไป หรือเพราะร่างกายมันไวกว่าปกติ

 

            หรือเพราะยองแจก็คิดถึงสัมผัสจากคุณแจ็คสันมาก ก็ไม่รู้เหมือนกัน

 

            “เด็กดีเงยหน้าขึ้นมา มองหน้าตัวเองสิคนสวย” คำชมที่ไม่เคยได้ฟังแม้จะสั่นพร่าแค่ไหนยองแจก็ใจเต้นโครมคราม มือหนาลูบต้นคอนิ่มจนยองแจต้องเงยหน้าขึ้นมาตามคำขอ แม้จะแทบจับภาพอะไรไม่ได้ยามที่ร่างกำลังโยกสั่น

 

            “มองหน้าตัวเองไว้ จดจำไว้ว่าฉันกอดนายยังไง และนายรู้สึกดีแค่ไหน” แจ็คสันงับเบาไปตามแผ่นหลังบาง  สะโพกแกร่งยังคงตักตวงรสหวานจากร่างน้อย ยองแจมองเข้าไปในกระจก หากแต่หาได้จับมองภาพตัวเองไม่ ดวงตาคู่เรียววาว จับจ้องมอง แต่เสี้ยวหน้าคมที่กำลังกดจูบไปทั่วร่างตัวเอง

 

            ต่อให้มองหาอีกกี่ครั้ง ไม่ว่าท่ามกลางผู้คนมากมายจะมีใครอยู่บ้าง หากมีคุณแจ็คสัน ยองแจก็จะมองเห็นคุณแจ็คสันก่อนเสมอ แม้ภาพนั้นจะเป็นยองแจเอง ยองแจก็เห็นแต่คุณแจ็คสัน

 

            “อื้อ” เชิดใบหน้าขึ้นเพราะไม่อาจทานไหว สองแขนทรุดฮวบยามที่ปลดปล่อยของเหลวขุ่นออกมา จนวงแขนแกร่งต้องกวัดรับเอวนิ่มไว้  วงแขนแกร่งขยับขึ้นมาคล้องแผ่นอกบางเพราะไม่อยากรบกวนตัวน้อยในท้องมากเกินไป ยองแจยันสองแขนอ่อนแรงกับชั้นวางของ ยามที่ถูกตรึงสะโพกไว้และก้นนุ่มก็สัมผัสได้ถึงแรงกระแทกถี่กระชั้นที่แทรกเข้ามา

 

            “อื้ออ” ปากบางฉ่ำครางเสียงแผ่วยามที่รับรู้ถึงความร้อนที่เอ่อล้นมากขึ้นของแท่งเนื้อร้อน ยองแจหอบหายใจ  ร่างกายสั่นสะท้านยามที่ถูกกดจูบข้างผิวแก้มซ้ำไปซ้ำมา

 

            “งืออ” ยองแจพ่นลมหายใจ ร่างน้อยโปร่งสบายมากขึ้นยามที่รู้สึกถึงแท่งเนื้อร้อนที่ออกไปจากร่าง แต่ครู่เดียวก็ผวาตกใจเมื่อก้นนุ่มสัมผัสถึงวงแขนแกร่งที่อุ้มตัวเองขึ้นมา ยองแจกำไหล่หนาไว้แน่น

 

            “คุณแจ็คสันเดี๋ยวร่วง ตัวผมหนักนะครับ” ยองแจบ่นอุบ ใช่ไม่รู้สักหน่อยว่าตนกลมขึ้น อ้วนขึ้นแค่ไหน แต่แรกก็หนักแล้ว ตอนนี้ยิ่งหนักใหญ่

 

            “หนักเหรอ ไม่นี่” แจ็คสันจูบเบาๆที่ท้องนิ่มซึ่งอยู่ตรงหน้าตัวเอง ก่อนจะวางร่างน้อยลงบนเคาน์เตอร์ที่เดิม  แผ่นหลังบางพิงกระจก ยามที่สองขาอวบถูกจับขึ้นพาดบ่ากว้าง  ตาเรียววาวมองซองสีเงินที่ถูกทิ้งลงข้างตัว บอกได้ชัดเจนว่าแจ็คสันเปลี่ยนถุงยางอนามัยแล้วด้วยความเร็ว

 

            “อื้อ” แต่เข้ามาตักตวงรสรักหวานฉ่ำจากร่างน้อยนี้เร็วกว่า

 

            มือน้อยจิกบ่ากว้างเต็มแรงยามที่ขาทั้งสองข้างสั่นแรงจนส้นเท้าแกว่งไปกลางอากาศ ยามที่ร่างสูงใหญ่กระแทกเข้ามา ไม่ได้รุนแรงอย่างเคย แต่ก็ทำเอาร้อนแน่นไปทั้งตัว

 

            ตาเรียวหลับปี๋เชิดหน้าขึ้นเผยช่วงคอขาวที่แจ็คสันอดรนทนไม่ไหวจะเข้าไปดูดดึงจนผิวแดงช้ำ รัวสะโพกเน้นย้ำลงไปแรงขึ้น  ตั้งแต่ต้นขาไปทั้งท่อนขาอวบนุ่มเนียนแนบไปกับแผ่นอกแกร่งและหน้าท้องแข็งแรงของแจ็คสัน ให้สัมผัสที่แปลกแตกต่างเสียจนยองแจใจสั่นระรัวหนัก

 

            “ฮึก มะ ไม่ ว ไหว อื้อ” พึมพำเสียงแผ่ว เกร็งตัวแน่นพ่นหยาดความต้องการออกมา ทิ้งร่างพิงกระจกเย็นวาบเหนื่อยหอบ ท่อนขาอวบข้างซ้ายตกจากบ่ากว้างอย่างหมดแรง มือหนารวบท่อนขาขึ้นมา จับทั้งสองข้างชิดกัน ดึงร่างน้อยเข้ามาใกล้มากขึ้น รัวจังหวะลึกแน่นเข้าไปให้ผนังอุ่นร้อนตอดรัด

 

            “อ๊ะ อา” ตาเรียวปรือปรอยมองมา ปากบางฉ่ำน่าจูบ กับเสียงครางหวานเป็นการเลือกที่ยาก แต่แจ็คสันก็ตัดใจทิ้งเสียงหวานหูไพเราะเป็นดูดดึงปากบางตักตวงดูดกลืนรสจูบหวานได้ดีไม่ตก แม้กำลังทำให้ร่างน้อยนี่สั่นโยกไปทั้งตัว

 

            “ฮึก..” เป็นอีกครั้งที่แจ็คสันทำให้ยองแจเกร็งไปทั้งตัวจนต้องขับดันของเหลวแห่งอารมณ์ที่คุกรุ่นเมื่อแท่งเนื้อร้อนนั้นปลดปล่อยของเหลวขุ่นออกมา แม้จะไม่ได้ฉีดพ่นเข้ามาในร่างอย่างเคยแต่ผนังอุ่นที่แนบชิดก็รับรู้ได้ถึงยามที่ความร้อนเอ่อล้นไปทั้งร่าง

 

 

——

ยังไม่จบนะคะชาวสวนที่รัก กลับไปแอบดูคุณแจ็คสันกับแจแจต่อได้เลยค่ะ

http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1417216&chapter=13

Advertisements

Leave a Comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s