#ฟิคฟ้าสีเทา #2 {COLD EYE}

“ไม่เอาไม่กลับบบ” จินยองร้องตอบเสียงป้อแป้ มือบางจับปกเสื้อของตัวเอง

 

“ร้อน ร้อนจังงง” เสียงหวานครางหงุงหงิง  เจบีเกาต้นคออย่างนึกไม่ตกว่าควรทำยังไง มือหนากดลดอุณหภูมิแอร์ให้

 

“หายร้อนยัง”

 

“ยัง ฮึก มันร้อน ร้อน ร้อนข้างใน” จินยองบ่น คิ้วขมวดแน่น น้ำตารื้นอย่างดูทรมาน มือบางเริ่มดึงเสื้อตัวเองอย่างรุนแรง

 

“มันร้อน อ๊า ร้อนไปหมดเลย ฮึก” เมื่อมือบางดึงเสื้อตัวเองจนขาดแล้วเริ่มลูบลากวนไปตามผิวเนื้อตัวเอง สองขานั้นก็ขยับถูไถกันไปมา เจบีก็เริ่มพอจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

 

“อย่าบอกนะว่าโดนยาปลุก ไอ้เพื่อนชั่วคนไหนมันทำวะเนี่ย พ่อจะตบหัวหัวทิ่ม” เจบีกัดฟันกรอด ยิ่งมองจินยองที่ดิ้นพล่านยิ่งเป็นห่วง

 

“ช่วย ฮึก ช่วยหน่อย ร้อน” ปากอิ่มสำลักคำออกมาไม่หยุด มือบางเริ่มคว้าสิ่งที่อยู่ใกล้ตัวที่สุด เจบีถูกดึงเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นหอมฟุ้งที่ผสมกับกลิ่นแอลกอฮอล์จากคนตัวเล็กอย่างลงตัว

 

“ร้อน ฮึก” ฟันขาวกัดปากตัวเองเหมือนพยายามจะหยุดความร้อนนั้นไว้ มือบางดึงหน้าเจบีให้เข้ามาใกล้ แล้วเป็นจินยองเองที่เบียดร่างเข้าไปจนแนบชิดกับคนตัวโตกว่า จินยองยื่นใบหน้าเข้าใกล้เจบีจนเหมือนกระแทก ปากอิ่มบดไปกับริมฝีปากหยัก รสหวานแทรกขมอ่อนที่ลงตัวกันของเหล้าในปากยิ่งทำให้รสจูบนี้ดึงดูดใจเข้าไปมากขึ้น เจบีที่ตอนแรกพยายามจะหักห้ามสติตัวเองก็เริ่มหลงใหลไปกับรสจูบไร้เดียงสาที่ได้รับ เหล้าที่ดื่มเข้าไปจำนวนมากยิ่งทำให้ไฟลุกโชนได้ง่ายขึ้น

 

“ฮึกช่วย พี่เจบี ช่วย.. ร้อน” จินยองพูดทั้งน้ำตา ใบหน้าใสซื่อที่ยามนี้ดูร้อนแรงยั่วยวนเสียจนเจบีได้แต่กลืนน้ำลาย มือบางตวัดกอดร่างใหญ่จนแน่น ตัวบางถูเสียดสีตัวเองไปกับตัวของเจบีเหมือนกับว่าอยากจะช่วยลดความร้อนในกายลงบ้าง ทำให้เจบียิ่งคลั่ง

 

สติมันมักจะมายากกว่าอารมณ์อยู่แล้ว และตอนนี้อารมณ์ก็ชนะ

 

“ข้าง ..ร้อน ช่วย เจบี ..ช่วย” ปากอิ่มสำลักคำออกมาน่าสงสาร มือหนาลูบไล้ไปทั่วผิวเนื้อเนียนไม่หยุด จินยองหลับตาพริ้มด้วยสีหน้าเคลิบเคลิ้มอย่างพอใจ ปากหยักกดจูบลงมาตามแก้มเนียนใส จูบลงไปใต้คางตรงผิวเนื้ออ่อน ฟันคมครูดดูดตามกระดูกไหปลาร้าเน้นถี่

 

“อะ อ๊า อาา” เสียงครางหวานที่รัญจวนใจและรู้สึกดียิ่งทำให้เจบียิ่งจูบหนักขึ้น เสื้อเชิ้ตที่รั้งอยู่บนกายขาวบางเกะกะจนถูกกระชากออก ลิ้นร้อนตวัดเลียยอดอกของร่างเล็กจนทั้งกายบางสั่นสะท้าน

 

“..อีก ต่ำอีก” จินยองพึมพำบอก มือบางขย้ำผมของเจบีเอาไว้เพื่อระบายอารมณ์  เจบียังคงจูบซ้ำแถวท้องน้อย ลมหายใจร้อนไล่ตอนทิวขนอ่อนบนผิวบางอย่างย่ามใจ แต่มือหนาลงต่ำไปตามใจคนที่กำลังคลั่งยาอย่างหนัก

 

“อื้ออ” จินยองกัดปากเมื่อมือหนาสัมผัสไปแก่นกายที่โป่งนูนของตัวเองผ่านเนื้อผ้านิ่มของชั้นใน สองขาขาถูไถเอวแกร่งที่คร่อมอยู่ด้านบน ไม่ใช่การผลักไสแต่เป็นการเร่งเร้า ซึ่งเจบีรับรู้ได้ ปากหยักที่ไล่จูบลงมาจนถึงแอ่งสะดือตวัดลิ้นร้อนสัมผัสจนจินยองยิ่งดิ้นพล่าน มันเหมือนถูกผลักดันให้ขึ้นไปสูงสุดแต่ไม่ได้รับการเติมเต็มอย่างสมบูรณ์

 

“อ๊ะ อาา” จินยองเชิดหน้าขึ้นเมื่อมือหนาลูบลากไปตามความยาวของส่วนที่แข็งขืนเพราะฤทธิ์ยาของตัวเอง

 

“อ๊าาา” นิ้วยาวแตะวนไปที่ช่องทางด้านหลังที่เต้นถี่เมื่อนิ้วยาวพยายามล่วงเข้าไปช้าๆ เพียงแค่นิ้วเดียวก็ทำเอาจินยองหายใจแรงกว่าเดิม ทั้งตัวสั่นไหว เจ็บแต่ก็เสียว

 

“ช่วย ฮึก ช่วย” จินยองพึมพำไม่เป็นภาษา เจบีกดยิ้มร้าย

 

“จะช่วยแล้วนะ เด็กดี”

 

“ช่วย อ๊ะ อ๊าาา” ปากอิ่มพ่นเสียงหวานไม่หยุดเมื่อเจบีเริ่มช่วยอย่างจริงจัง  ท่อนเนื้ออุ่นดันเข้ามาในกายเพียงแค่ส่วนปลายที่ขนาดใหญ่โตกดเข้ามาในร่างสะโพกมนก็ถดถอยหนีเพราะความเจ็บปวด แม้ว่าจะต้องการมากแค่ไหนก็ตามแต่ก็กลัวเจ็บมากกว่า มือหนารั้งสะโพกของจินยองไว้ไม่ให้หนีห่าง และพอเข้ามาจนสุด เจบีก็แทบคลั่ง ข้างในตัวจินยองมันร้อนไปหมดผนังอุ่นนุ่มนั้นก็ตอดรัดได้ดีดีเป็นบ้าเลย

 

“อื้อ จ เจ็บ อ๊า” ปากอิ่มสวยพึมพำ น้ำตาไหลออกมาจากดวงตาเรียว เจบีหรี่ตาจ้องมองหน้าจินยอง ยิ่งคนตัวเล็กน้ำตาไหลสายตาเว้าวอนแบบนั้นยิ่งกระตุ้นให้เจบีอยากขยับและกระแทกกายเข้าไปมากขึ้น สะโพกหนาเริ่มขยับจากจังหวะเนิบช้าเลือดข้นแดงผสมเข้ากับน้ำอุ่นจากส่วนปลายของเจบีทำให้ทุกอย่างง่ายขึ้นมานิดนึง

 

“อ๊าา” เสียงร้องดังหงุงหงิงเหมือนดนตรีเพลงดังที่บรรเลงให้ยิ่งเพลิดเพลิน สองแขนแกร่งประครองเรียวขาของจินยองไว้ สะโพกกดกระแทกเข้าไปด้านในอย่างเอาแต่ใจ แต่ก็ช่วยได้มาก แม้จะเจ็บแต่ก็เพียงครู่เดียว ความเสียวซ่านและความสนุกที่พัดพาขึ้นมาตามจังหวะขยับตัวของเจบีมีมากกว่า ทำเอาคนตัวเล็กหัวหมุนไปหมด มือบางที่กำไหล่ของเจบีไว้ออกแรงจิกทิ้งรอยแดงจนเต็มแผ่นหลังกว้างของคนแปลกหน้าที่พึ่งได้พบเจอกัน

 

“อึก อึก อ่า..” ปากอิ่มขยับครางฮึมไม่หยุด เพราะแอลกอฮอล์ในตัวมันสูงยิ่งทำให้เจบีทุ่มเทแรงลงไปกับกิจกรรมครั้งอย่างเต็มที่ จินยองได้แต่แหงนหน้ากัดปากแอ่นสะโพกเข้าหาคนตัวโตที่คร่อมทับและหยิบยื่นสัมผัสวาบหวามด้วยความรู้สึกเจ็บจนจุกไปทั้งตัว แต่เพราะฤทธิ์ยาที่หล่อเลี้ยงอยู่ในร่างเหมือนเชื้อเพลิงก็ทำให้จินยองยังคงสนุกสนานกับรสชาติที่ได้รับการป้อนเข้ามา

 

“อีก อีก นิดนะ จู จูเนียร์ อีกนิด” เจบีกระซิบบอกพึมพำ สะโพกก็ย้ำจังหวะกดกระแทกลงไปมากขึ้น เสียงทุ้มครางฮึมอย่างพอใจกับความสดใหม่ไร้เดียงสาที่ถูกชุบย้อมด้วยยาเลวชั้นดีจนกลมกล่อม

 

“ม ม ไหว อ๊า” จินยองแหงนหน้าเชิด เกร็งจนสุดตัวเมื่อทนต่อไปไม่ไหว ของเหลวสีน้ำนมถูกขับออกมาตามอารมณ์ที่ถึงขีดสุด แรงตอดรัดยิ่งหนักขึ้นจนเจบีต้องกัดปาก มันดีจนสะโพกหนายิ่งกดย้ำตามไปไม่กี่ครั้งก็เข้าเส้นชัยเช่นกัน

 

“ฮื้ออ” จินยองหลับตาปี๋เมื่อรู้สึกถึงความอุ่นแปลกปลอมที่ฉีดเข้ามาในร่างของตน คนตัวเล็กทิ้งร่างไปกับเบาะโซฟา เจบีเท้าแขนอยู่เหนือร่างเล็กข้างใต้ หอบหายใจออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ตารีเล็กของเจบีสบมองกับตาโตเรียวของจินยองที่เปิดขึ้นมามองอย่างปรือปรอย

 

มีความเงียบเกิดขึ้นช่วยครู่

 

“ม มัน มัน ยังร้อน ร้อน” ปากอิ่มของจินยองสั่นเครือไม่ต่างจากน้ำเสียงและแววตาคนตัวเล็กคงนึกกลัวไปหมดแล้วที่จู่ๆร่างกายก็ร้อนขึ้นมาใหม่ทั้งที่พึ่งปลดปล่อยครั้งแรกออกไป ทั้งที่สติแทบจะหมดลงเหตุใดร่างกายยังคงต้องการอีก

 

งั้นครั้งนี้ก็ต้องสลบ

 

มือหนาประครองปลายคางของจินยองให้เชิดขึ้นมารับจูบของตัวเอง สอดลิ้นเข้าไปหยอกล้อในโพลงปากเล็กเป็นการหลอกล่อ มือหนาประครองสะโพกมนในแนบชิดเข้ามาอีก กดย้ำฝังจังหวะลงไปอย่างถี่เร็วระรัวจนได้ยินเสียงจินยองหายใจติดขัด เจบีผละปากออกเพื่อให้จินยองหายใจได้ง่ายขึ้น ปากหยักขบเม้มที่ใบหูบางแทนจนจินยองยิ่งรู้สึกสั่นสะท้าน ปากอิ่มกอบโกยอากาศเข้าสู่ปอด ส่วนปลายของจินยองที่ถูไถไปกับหน้าท้องแกร่งเป็นลอนยิ่งทำให้ใจเต้นเร็วขึ้นไปอีก ทั้งหัวไม่ได้คิดอะไรทั้งนั้น ปล่อยการรับรู้เป็นของร่างกายที่กำลังรับสัมผัสเร่าร้อน

 

มือบางจิกหัวไหล่ของเจบีจนแน่นเคลื่อนที่ไปตามจังหวะที่ร่างหนาเด้งสะโพกกระแทกเข้ามาในกายตัวเอง

 

“ฮึก อ่ะ ช้า ช้า หน่อย ช้า อ๊า” ปากอิ่มพึมพำเคล้าเสียงจะร้องไห้ มันเร็วไป มันเจ็บจนจุก มันเสียวจนหายใจไม่ทัน เสียวจนแทบหมดแรง

เจบีไม่ได้ผ่อนแรงลงสักนิดเพราะนี่คือความตั้งใจของเจ้าตัวอยู่แล้ว ปลายนิ้วใหญ่ปลดขยี้ที่ยอดอกของจินยองยิ่งเน้นย้ำพาลให้คนตัวเล็กสั่นไปทั้งร่าง จินยองหัวขาวโพลนเมื่อร่างกายเกร็งไปหมด สติสัมปชัญญะขาดหายไปจริงดังที่เจบีคาดหมาย คนตัวโตกดเน้นสะโพกตัวเองเข้าไปรับความอบอุ่นจากร่างเล็กอีกหลายครั้งแม้จินยองจะหมดสติไปแล้วจนในที่สุดก็ปลดปล่อยออกมา

 

ไม่ได้มีแค่จินยองที่หมดแรง เจบีเองก็เช่นกัน เซ็กซ์ร้อนแรงไม่ได้มีผลกับร่างกายเท่าเหล้าจำนวนมากที่ดื่มเข้าไป

 

“อื้ออ” ปากอิ่มส่งเสียงพึมพำประท้วงเมื่อวงแขนแกร่งสอดไปใต้เอวบางของจินยองแล้วทิ้งตัวลงนอนไปอีกด้านพลิกให้จินยองนอนคว่ำอยู่ด้านบนตัว ส่วนตัวเองก็กลายเป็นเตียงมนุษย์ให้คนตัวเล็กใต้นอนซบผิวกาย

 

ก็ถ้าให้จินยองเป็นเตียงรองอยู่ด้านใต้ ตัวเล็กแค่นี้โดนทับไปจนกว่าจะเช้าเห็นที่จะปวดกระดูกไม่น้อยแน่

 

—-

ไปอ่านต่อให้จบตอน และเมนต์ และฟีดแบคที่

http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1396657&chapter=7